ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

«Είναι μια ανοιχτή πρόσκληση να βιώσουμε την έννοια της γενναιοδωρίας ως μία φυσική συζήτηση», μας λέει η χορογράφος Αλεξάνδρα Βάιερσταλ για το έργο «Heart Moment».

Το δίκιο και το άδικο του Κρέοντα, η ελευθερία και η ευθύνη, το επάγγελμα του ηθοποιού, οι αναγνώσεις των αρχαίων έργων.

Το Φεστιβάλ ιδρύθηκε σε ένα πλαίσιο ανασυγκρότησης και πολιτιστικού «εξευρωπαϊσμού» και υπαγόταν στον ΕΟΤ, πριν μετατραπεί σε πρεσβευτή της χώρας στο εξωτερικό.

Η δημιουργία του Φεστιβάλ ήταν μία πρωτοβουλία που υπηρετούσε πολλαπλούς στόχους.

Παραστάσεις που σημάδεψαν τα τελευταία 40 χρόνια, ερμηνείες που μάγεψαν, εμφανίσεις που σόκαραν, σκηνοθέτες που προκάλεσαν, χειροκροτήματα, αποδοκιμασίες και κέρματα, και –κοινός παρονομαστής– το γκραν φινάλε στον ιστορικό «Λεωνίδα», στο Λυγουριό.

Οι χορευτικές επιλογές της «Κ» από το Φεστιβάλ Αθηνών.

Η γραφιστική του φεστιβάλ και τα μηνύματα που εξέπεμπε για τον πολιτισμό και τη χώρα.

Οι παραξενιές των σταρ, το ουίσκι του Καραμανλή και η «γκάφα» ενός βουλευτή στο κατάμεστο Ηρώδειο.

Το μακρινό σχετικά 2006 ανακοινώθηκε ότι αναλαμβάνει το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου ο Γιώργος Λούκος, Ελληνας που ζούσε και εργαζόταν στη Γαλλία, καλλιτεχνικός διευθυντής του μπαλέτου της Οπερας της Λυών.

Τι έγραφε η «Κ» για την παράσταση του Καρόλου Κουν που προκάλεσε σάλο στην Ελλάδα του 1959.

Χάρη στο φεστιβάλ και στο Ηρώδειο, η Ελλάδα διασυνδέθηκε μουσικά με τον υπόλοιπο κόσμο.

Παρεμβάσεις, καινοτομίες και τα συναισθήματα που μένουν έπειτα από έξι χρόνια σκληρής δουλειάς στο τιμόνι του σημαντικότερου πολιτιστικού θεσμού της χώρας.