ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

Το «κεντρί» και η τρυφερότητα της ηρωίδας της τραγωδίας του Σοφοκλή, το φαινομενικό «χάπι εντ» του έργου και τα πρόσωπα της αρχαίας δραματουργίας ως «φαινόμενα».

Η παράσταση «ζ-η-θ, ο Ξένος», οι κώδικες ηθικής, οι οδύσσειες της προσφυγιάς.

Εχει καθιερωθεί πλέον στο τέλος των παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου και της Λυρικής Σκηνής, ηθοποιοί να σηκώνουν την παλαιστινιακή σημαία και οι συνάδελφοί τους, ανυπόδητοι, να κραυγάζουν το γνωστό σύνθημα, έτοιμοι να πορευθούν και αυτοί προς τη Γάζα. Είναι μια πράξη που μαρτυρεί το αγωνιστικό φρόνημα των καλλιτεχνών για την παγκόσμια ειρήνη με κέντρο τον […]

Το έργο «Ο κυνηγός πέφτει θύμα της σκιάς του» παρουσιάστηκε στην Πειραιώς 260, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Η παράσταση «Κακά σκηνικά», η επαρχία, η δύναμη του γέλιου, ο φόβος.

Ο Δημήτρης Παπάζογλου εξηγεί το σκεπτικό πίσω από την οπτική ταυτότητα του Φεστιβάλ Αθηνών.

Το «Faustus in Africa!», που θα παρουσιάσει στην Αθήνα, παραμένει επίκαιρο εδώ και 30 χρόνια.

«Είναι μια ανοιχτή πρόσκληση να βιώσουμε την έννοια της γενναιοδωρίας ως μία φυσική συζήτηση», μας λέει η χορογράφος Αλεξάνδρα Βάιερσταλ για το έργο «Heart Moment».

Το δίκιο και το άδικο του Κρέοντα, η ελευθερία και η ευθύνη, το επάγγελμα του ηθοποιού, οι αναγνώσεις των αρχαίων έργων.

Το Φεστιβάλ ιδρύθηκε σε ένα πλαίσιο ανασυγκρότησης και πολιτιστικού «εξευρωπαϊσμού» και υπαγόταν στον ΕΟΤ, πριν μετατραπεί σε πρεσβευτή της χώρας στο εξωτερικό.

Η δημιουργία του Φεστιβάλ ήταν μία πρωτοβουλία που υπηρετούσε πολλαπλούς στόχους.

Παραστάσεις που σημάδεψαν τα τελευταία 40 χρόνια, ερμηνείες που μάγεψαν, εμφανίσεις που σόκαραν, σκηνοθέτες που προκάλεσαν, χειροκροτήματα, αποδοκιμασίες και κέρματα, και –κοινός παρονομαστής– το γκραν φινάλε στον ιστορικό «Λεωνίδα», στο Λυγουριό.