ΦAΛHPEYΣ

«Οποιος πιστεύει ότι μπορεί να κάνει πολιτικές χωρίς να νικήσει το ελληνικό Δημόσιο αυταπατάται», δήλωσε κάποτε ένας σοφός Ελλην πολιτικός, του είδους που ευδοκιμεί στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.

Δεν ξέρω αν είναι καλό για τη Βραζιλία που κάνει το Μουντιάλ, ούτε και με ενδιαφέρει να το ξέρω, ομολογουμένως. Γιατί; Διότι η Βραζιλία είναι πολύ μακριά – πιο μακριά και από την θαλασσοφίλητην Κύπρον!

Οταν ο Χατζηδάκης ανέλαβε το υπουργείο Ανάπτυξης, η Ελλάδα ήταν δεκάτη ογδόη στην απορρόφηση κονδυλίων του ΕΣΠΑ. Οταν έφυγε (όταν «τον έφυγαν», δηλαδή) ήταν τρίτη στη γενική κατάταξη και πρώτη στον τομέα της Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Η μεγαλύτερη έκπληξη για εμένα (κεραμίδα, για να είμαι ακριβής…) ήταν μόλις άκουσα τη Σοφία Βούλτεψη να ανακοινώνει το όνομα της Φώφης της Γεννηματά για τη θέση του αναπληρωτή στο Εθνικής Αμυνας.

Αντιγράφω από το βιβλίο του Ντανιέλ Κοέν, Homo Economicus που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις σε μετάφραση Μιχάλη Μητσού…

Εκ της κοσμικής κινήσεως της χθεσινής ημέρας, σταχυολόγησα τρεις τελετές εγκαινίων, για τις οποίες καλό είναι να γνωρίζουμε δυο-τρία βασικά πραγματάκια.

Πείτε μου αν πέφτω έξω, αλλά δεν είναι τουλάχιστον παράδοξο να προτείνεις (γενναιοφρόνως μάλιστα…) διάλογο των δυνάμεων της λεγόμενης Κεντροαριστεράς, υπό την προϋπόθεση όμως ότι κατάληξη του διαλόγου θα είναι η σύμπλευση με τους Συριζαίους;

Την περασμένη Τετάρτη, ο πρωθυπουργός, ο πρόεδρος της Βουλής και διάφοροι παράγοντες της πολιτικής ζωής επισκέφθηκαν την Κρήτη, για την επέτειο της ομώνυμης μάχης.

Οποιος άκουσε το τελεσίγραφο που υπαγόρευσε προς την κυβέρνηση ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιτρέπεται να έχει αμφιβολίες για τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (Τ-Λ/Λ-Τ).

Με την οικειότητα που καλώς ή κακώς αισθάνομαι έπειτα από πέντε χρόνια στη στήλη, εξηγούμαι εξαρχής: δεν έχω να πω τίποτε το πρωτότυπο. Τα αποτελέσματα (όπως διαμορφώνονται καθώς πλησιάζουμε τα μεσάνυχτα και γράφονται τούτες οι γραμμές) απλώς επιβεβαιώνουν τη νέα πραγματικότητα.

Στην υπέροχη ταινία του Love and Death, του 1975, ο Γούντι Αλεν έχει μια αστεία σκηνή από την παιδική ηλικία του πρωταγωνιστή…

Επειδή συμβαίνει να μην πιστεύω στη μετά θάνατον ζωή, κρίνω ότι η αναφορά του ονόματός του είναι άνευ σημασίας. Το σημείωμα αυτό απευθύνεται στους ζωντανούς· διότι οι άλλοι, οι επιστραμένοι στο μεγάλο Τίποτα (για να παραφράσω τον Καβάφη), δεν μας ακούν, αφού δεν υπάρχουν.