ΦAΛHPEYΣ

Αφότου έκλεισαν οι τράπεζες και έγινε πια φανερό ότι πηγαίναμε για σύγκρουση, οι μέρες που ακολούθησαν δεν διέφεραν μεταξύ τους. Ενιωθες συνεχώς ότι όλες ήταν η ίδια, ατελείωτη μέρα.

Στην Ελλάδα, τη χώρα του εξυπνότερου λαού του κόσμου, όπου η παιδική ηλικία διαρκεί τουλάχιστον μέχρι τα 35, η εξιδανίκευση της νεολαίας είναι κανόνας διακομματικά σεβαστός.

Μίσό αιώνα μετά τα Ιουλιανά του 1965, που έθεσαν τη χώρα στην πορεία προς τη δικτατορία, ζούμε πάλι έναν εφιαλτικό Ιούλιο που μπορεί να μας οδηγήσει σε κατάσταση ανάλογης σοβαρότητας.

​Το κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος σε εμένα τουλάχιστον δεν άφησε αμφιβολία: ο Τσίπρας τους «τύλιξε προσεκτικά με τάξι σε πράσινο πολύτιμο μετάξι», για να το πω καβαφιστί.

«Καλά ξεκουμπίδια», θα ευχόμουν και θα προσέθετα και μία καλοπροαίρετη συμβουλή: «Πρόσεχε να μη θαυμάζεις πολλή ώρα την αντανάκλαση του εαυτού σου στο νερό, γιατί θα πνιγείς». Ωστόσο δε νομίζω ότι έχουμε απαλλαγεί οριστικά από τον νοσηρό ναρκισσισμό του Βαρουφάκη.

Τ​​ην ώρα που ξεκινώ να γράφω το σημερινό σημείωμα, ακούω από το ραδιόφωνο (που έχει γίνει πια μόνιμη ηχητική υπόκρουση μιας καθημερινότητας που περνά με το πρόσωπο κολλημένο στην οθόνη του υπολογιστή…) ότι ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ ερμήνευσε το αποτέλεσμα του αυριανού δημοψηφίσματος στην Ελλάδα ως «επιλογή ανάμεσα σε ευρώ και πιθανό Grexit» ― είναι τα δικά του λόγια. 

Ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζον Γκαλμπρέιθ τάχθηκε προ ημερών υπέρ του «όχι» και της επιστροφής στη δραχμή. Ως γεγονός αυτό έχει ελάχιστη σημασία.

Φυσικά δεν το είχα προβλέψει. Ομως τα σημάδια της υποχώρησης ήταν αισθητά τις τελευταίες 48 ώρες. Από εκεί που η κυβέρνηση βρισκόταν πάντα ένα βήμα μπροστά από όλους τους άλλους και προχωρούσε κάνοντας χάι-φάιβ, ξαφνικά έχασε το νεύρο της, σαν να τη διαπέρασε ο τρόμος.

Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό είναι οι νεομπολσεβίκοι της κυβέρνησης αυτοί που ορίζουν την κατεύθυνσή της, σε ποιο βαθμό οι εκπρόσωποι του λόμπι της δραχμής ή, τέλος, οι άσχετοι.

​Πρώτη ημέρα χθες σε μια διαφορετική Ελλάδα, με τις τράπεζες κλειστές και το ένα πόδι εκτός Ευρώπης. Οσοι παρακολουθούσατε τις εξελίξεις από το ραδιόφωνο ―ας πούμε, το πρωί στο αυτοκίνητο―, αναρωτηθήκατε πόσο εξωπραγματικά γελοίες ακούγονταν χθες το πρωί οι διαφημίσεις για προϊόντα και υπηρεσίες, που αύριο, αν επικρατήσει το «όχι», ελάχιστοι θα μπορούν να αγοράζουν;

Α​​​​ν επιχειρήσει ο πρωθυπουργός να διενεργήσει δημοψήφισμα και να θέσει στον λαό το δίλημμα ευρώ και μέτρα ή έξοδος, τότε η κατάρρευση της οικονομίας, η πτώχευση της χώρας, θα έλθει πολύ πριν από την κάλπη. 

​​Γιώργος Σταυρόπουλος, πρώην δικαστικός και υπουργός Επικρατείας στην κυβέρνηση Παπαδήμου, εξελέγη χθες πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων. (Ομολογουμένως, αγνοούσα ότι διαθέτουμε παρόμοια επιτροπή ― αλλά γιατί να μην έχουμε; Αν αναγνωρίζεις τα δικαιώματα, δεν μπορείς να αποκλείσεις το δικαίωμα να έχεις και μια εθνική επιτροπή για τα δικαιώματα…)