ΦAΛHPEYΣ

Αντιλαμβάνομαι ότι οι προεκδηλώσεις της Documenta 14 συνεχίζονται στην Αθήνα με λαμπρή επιτυχία όπως πάντα.

Το αισιόδοξο, κατά τη γνώμη μου, από τη χθεσινή αναμέτρηση των αρχηγών στη Βουλή δεν ήταν τόσο ότι επικράτησε ο Κυριάκος, αλλά το ότι επικράτησε επειδή συνέχισε στη γραμμή που χάραξε στη Θεσσαλονίκη.

Ε​​ίναι φοβερό να συνειδητοποιείς πόσο μας κρατάει πίσω η κυβέρνηση της χώρας. Τ

Κ​​άτι έχει αλλάξει. Ολοι το καταλαβαίνουμε, αλλά κανείς μας δεν μπορεί να είναι βέβαιος ακόμη για τη δυναμική της μεταβολής που συντελείται.

Θα σας απασχολήσω και σήμερα με τον φιλόσοφο της κυβέρνησης, διότι σήμερα ειδικά η φιλοσοφία του είναι περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ για την κυβέρνηση.

Τον Αριστείδη Μπαλτά πρέπει να τον ακούμε προσεκτικά όταν μιλάει, γιατί ο Αριστείδης Μπαλτάς είναι ο φιλόσοφος της κυβέρνησης.

Στη Θεσσαλονίκη παρακολουθήσαμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να δίνει έναν αγώνα διμέτωπο. Το φανερό μέτωπο ήταν, φυσικά, με την κυβέρνηση· το σχετικώς αφανές ήταν με το κόμμα του οποίου ηγείται.

Η άποψη του Θεοδόση Πελεγρίνη (υφυπουργού Παιδείας, παρακαλώ!) για το Ολοκαύτωμα, όπως την παρουσίασε αναπτύσσοντας την πρότασή του να κάνουμε και εμείς οι Ελληνες κάτι ανάλογο για την αξιοποίηση της Καταστροφής του Μικρασιατικού Ελληνισμού…

Δεν είναι μόνον ο ρατσισμός που κάνει τους γονείς στο Ωραιόκαστρο να αντιδρούν στη χρήση των σχολικών κτιρίων της πόλης τους από προσφυγόπουλα.

Η Νέα Δημοκρατία, όπως επαναλαμβάνει ο αρχηγός της σε κάθε ευκαιρία, προετοιμάζει μια «συμφωνία αλήθειας», την οποία και θα προτείνει στους ψηφοφόρους.

Ακούω από βουλευτές της Ν.Δ. που περιοδεύουν ανά την ελληνική επαρχία ότι παρατηρείται κάτι ελπιδοφόρο, το οποίο είχαν να δουν σε παρόμοια έκταση από το 2004: πληθώρα προσώπων που διεκδικούν υποψηφιότητα στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.

Το αξιοθέατο που προκάλεσε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην, ούτως ή άλλως, αδιάφορη Εκθεση της Θεσσαλονίκης ήταν ο παππούς Αλέκος ο Φλαμπουράρης.