ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ

Στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνο, μαζί με την επέτειο των γενεθλίων μου και τη Γιορτή της Γυναίκας, θυμάμαι και πάλι την ημέρα που ετοιμαζόμουν να ξεκινήσω το αξέχαστο ταξίδι μου ως διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου πίσω στο 1973.

Σε μια πόλη της Αργεντινής, όπου μας μεταφέρει ο Γκράχαμ Γκρην στο μυθιστόρημά του «Ο επίτιμος πρόξενος» (Νεφέλη, 1988 / The Honorary Consul, 1973), μικρή ομάδα ανταρτών από την Παραγουάη έχει σχεδιάσει να απαγάγει τον Αμερικανό πρέσβη και να ζητήσει την ανταλλαγή του με δέκα κρατούμενους συντρόφους τους.

Νύχτες, οι τρυφεροί στίχοι των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα ταξιδεύουν στο μυαλό μου: «αχ τι θα γίνει ετούτο το παιδί, έλεγε η μάνα μου κρυφά από μένα, έτσι όπως με έβλεπε μονάχο να νυχτώνω…/ όμως εγώ δεν ήθελα ούτε τσακάλι ούτε αρνί, ήθελα μόνο ένα δέντρο να είχα γεννηθεί».

Εχουμε εισέλθει στον νέο, ανά δεκαετία οριζόμενο, παπαδιαμαντικό ενιαυτό και, εξοφλώντας χρεωστικό υπόλοιπο που έχω από πέρυσι (βλ. σε αυτήν εδώ τη στήλη, 2.11.2020), θα γράψω λίγα λόγια για το διήγημα «Νεκράνθεμα» (α΄ δημοσίευση: «Ελεύθερον Βήμα», 6.6.1925).

Κάποτε βρισκόμαστε μπροστά στο αδιανόητο. Ο θάνατος έχει πάντα και μια τέτοια πλευρά, όχι μόνον ο δικός μας. Oσο και να τον έχεις σκεφτεί, άλλο τόσο μπορεί όταν συμβαίνει να γίνεται αισθητός σαν αδιανόητος: σαν να μην είχε περάσει ποτέ ξανά από τον νου σου, αυτός που αποτελεί κάποτε καθημερινό επισκέπτη.

«Τα κακά μαντάτα μπορούν πλέον να σε βρουν οπουδήποτε, ενώ κάνεις ηλιοθεραπεία σε μια παραλία ή ενώ διασχίζεις την Ακαδημίας ντάλα μεσημέρι…», γράφει ο Βασίλης Αλεξάκης στο βιβλίο του «Θα σε ξεχνάω κάθε μέρα».

Στο μέσον σχεδόν του Ειρηνικού Ωκεανού, πάνω στο μικρό σχετικά νησί της Χαβάης, βρίσκονται συνολικά πέντε ηφαίστεια μεταξύ των οποίων και το Μόνα Λόα, το μεγαλύτερο ηφαίστειο της Γης, του οποίου το ύψος, από τη βάση του στα βάθη του ωκεανού, φτάνει τα 17 χιλιόμετρα.

Τους είχε δεχθεί στο σπίτι του στην Κορνουάλη. Ηταν ο Ανταίος Χρυσοστομίδης και η Μικέλα Χαρτουλάρη, που μετέφεραν την εκπομπή τους «Οι κεραίες της εποχής μας» (ΕΡΤ) μέχρι την Αγγλία για να τον συναντήσουν.

Ο αποτροπιαστικός αποκεφαλισμός του γυμνασιακού καθηγητή Σαμουέλ Πατί, σε προάστιο του Παρισιού, στις 16 Οκτωβρίου 2020, συγκλόνισε τη Γαλλία.

Η Νταϊάνα σκοτώθηκε ή τη σκότωσαν; Η Λετίθια της Ισπανίας μιλάει με την πεθερά της; Πόσες εξωσυζυγικές σχέσεις διατηρεί ο Χουάν Κάρλος παράλληλα; Τελικά ο Χάρι έκανε σωστά που αποποιήθηκε τον τίτλο;

Εύλογο το ερώτημα της σχέσης των δύο χρονολογιών, όταν μάλιστα η πρώτη φέρει θετικά φορτία και σύμβολα, ενώ η δεύτερη δεν συνδέεται άμεσα με κάποιο γεγονός ευρέως γνωστό.

Το πιο ενδεικτικό για τον πολιτισμό μιας χώρας, ιδίως για τον πολιτισμό της καθημερινότητας και της εποχής που διανύουμε, είναι η στάση της απέναντι στους αδύναμους.