ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ

Ο Κρίστιαν Τομάσιους (1655-1728) υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους του πρώιμου γερμανικού Διαφωτισμού και θεμελιωτής της εκκοσμικευμένης θεωρίας του φυσικού δικαίου στη Γερμανία. Στο έργο του, ιδίως στο «Fundamenta iuris naturae et gentium», αναλύει τη σχέση μεταξύ δικαίου, ηθικής και εξουσίας.

Η σκηνή με τον Χριστό, τη Μάρθα και τη Μαρία, την οποία αφηγείται μόνο ο Λουκάς (10:38-42), έχει γίνει παροιμιώδης.

Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, πρώτη ημέρα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η δήλωση του Πατριαρχείου Μόσχας ήταν πολύ σύντομη: Ο Πατριάρχης Κύριλλος εξέφρασε την ελπίδα ότι «ο φιλεύσπλαχνος Κύριος θα κρατήσει όρθια τα ρωσικά, ουκρανικά και άλλα έθνη που είναι πνευματικά ενωμένα από την Εκκλησία μας» […]

Ο «Λοιμός» του Αντρέα Φραγκιά (1921-2002) πρωτοεκδόθηκε το 1972 από τον ίδιο, χωρίς όνομα εκδοτικού οίκου. Η δεύτερη έκδοση και όλες οι υπόλοιπες έγιναν από τις εκδόσεις Κέδρος.

Στον ψηφιακό δημόσιο χώρο, η επιτέλεση της πνευματικότητας παρουσιάζει μια ιδιομορφία.

«Η δικαιοσύνη δεν θα ’ρθει μοναχή της, δεν έχει πόδια. Εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας και θα τη φέρουμε». Το απόφθεγμα του Νίκου Καζαντζάκη κοσμούσε τη σκηνή του Πάνου Ρούτσι, ο οποίος επί 23 ημέρες έκανε απεργία πείνας στο Σύνταγμα.

Ποιος το περίμενε πως η Μπιορκ θα γινόταν εξήντα χρόνων; Κανείς δεν πίστευε πως είχε συγκεκριμένη ηλικία. Ηταν, ταυτόχρονα, κορίτσι, τελώνιο από την Ισλανδία, μητέρα, ηλικιωμένη μάγισσα. Πρώτη φορά την είδα στο MTV το ’90. Τραγουδούσε το «Sick For Toys», μαζί με τους Sugarcubes. Οταν έφυγε από την μπάντα, θύμωσα πολύ.

Τον Οκτώβριο του 1970, στην παρακμή των επικών ταινιών, κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το «Waterloo» του Σοβιετικού σκηνοθέτη Σεργκέι Μποντάρτσουκ – μια παραγωγή του Ντίνο ντε Λαουρέντις.

Στη μνήμη του Ανδρέα Μπελεζίνη (1929-2011), από τον οποίο πρωτάκουσα το ποίημα αυτό, στο Φροντιστήριό του, ένα πρωί Κυριακής του 1971. Το ποίημα «Συμεών» γράφτηκε τον Ιούλιο του 1917 και ανήκει στα ανέκδοτα ή κρυμμένα του ποιητή.

«Αυτό που διαχωρίζει τη μυθοπλασία από την κοινή εμπειρία δεν είναι ένα έλλειμμα πραγματικότητας αλλά ένα πλεόνασμα ορθολογικότητας», γράφει ο Ζακ Ρανσιέρ. Η γραφή του Λάσλο Κρασναχορκάι είναι βαθιά ελλειμματική σε ορθολογικότητα. Κατά Ρανσιέρ, επομένως, η μυθοπλασία του Μαγυάρου βρίθει πραγματικότητας.

Δέκα χρόνια έχουν περάσει από τότε που αυτοκτόνησε η Σαντάλ Ακερμάν. Αυτοκτόνησε στα εξήντα πέντε της χρόνια. Αυτοκτόνησε στο Παρίσι. Δεν ξέρω πώς αυτοκτόνησε. Ξέρω ότι αυτοκτόνησε επειδή δεν άντεξε τον χαμό της μητέρας της.

Μια διαδικτυακή φίλη ανέβασε ένα βίντεο από ένα καταφύγιο ζώων στην Ουκρανία, στο Κίεβο, από κάμερα που κατέγραφε τις αντιδράσεις τους: τον τεράστιο φόβο, τις απεγνωσμένες κινήσεις τους να βρουν κάπου να κρυφτούν στους συνεχιζόμενους βομβαρδισμούς.