ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Σε χαλεπούς για τη χώρα μας καιρούς, ο αθλητισμός κατόρθωσε να φέρει, έστω και παροδικά, το χαμόγελο στον φίλαθλο κόσμο. Στεφανίδη, Κυριακοπούλου, Τεντόγλου, Γκολομέεβ, Τσιτσιπάς, απέδειξαν πως η θέληση σε συνδυασμό με το ταλέντο μπορούν να φέρουν την επιτυχία. 

Οι ευρωπαϊκές αναμετρήσεις των ομάδων μας σε επίσημα και φιλικά έδειξαν σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητές τους, αλλά και το τι μπορούμε να προσδοκούμε στο μέλλον. Η άνετη πρόκριση του ΠΑΟΚ και οι αποκλεισμοί, στις λεπτομέρειες, του Ατρομήτου και του Αστέρα δεν δικαιολογούν την όποια αισιοδοξία, προσπάθησαν να περάσουν οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί.

Γλυκόπικρη ήταν η γεύση από τους πρώτους αγώνες των ομάδων μας στην πρεμιέρα των ευρωπαϊκών αναμετρήσεών τους. Ο απολογισμός, μία νίκη και δύο ήττες, μπορεί να μην είναι καλός, σε ό,τι αφορά τη συγκομιδή βαθμών, όμως τα σκορ αφήνουν ανοικτό τον δρόμο πρόκρισης και για τους τρεις.

Οι περίοδοι προετοιμασίας των ομάδων ήταν, παλαιότερα, αυτές κατά τις οποίες μπορούσαν οι οπαδοί να κάνουν όνειρα, πως η νέα χρονιά θα ήταν πολύ καλύτερη από τις προηγούμενες.

Η αποχώρηση του Ιωάννη Παπαπέτρου από τον Ολυμπιακό και η ένταξή του στον Παναθηναϊκό, επανέφερε στο προσκήνιο την αρρωστημένη αντίληψη που επικρατεί στους φανατικούς οπαδούς των ομάδων: Για τους «κόκκινους», ο διεθνής μπασκετμπολίστας είναι «προδότης», για τους «πράσινους» ο αθλητής που είδε το… φως το αληθινό. Ο,τι ακριβώς συνέβαινε και με τον Σπανούλη. Η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας μπήκε στην τελική του ευθεία. Μία διοργάνωση που μπορεί να θεωρηθεί άκρως επιτυχημένη από οργανωτικής πλευράς, προσέλευσης και συμμετοχής κόσμου, αλλά και συναρπαστικών αναμετρήσεων. 

Για πολλοστή φορά μεσολαβεί το κράτος, για να σώσει ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες. Τώρα αν αυτό συμβαίνει μόνο μ’ αυτές ή με έμμεσο ή άμεσο τρόπο βοηθάει κι άλλες που το αντικείμενό τους δεν είναι η μπάλα, δεν μπορώ να το γνωρίζω.

Η… ιστορία με τις αναδιαρθρώσεις των πρωταθλημάτων, και ειδικά των ποδοσφαιρικών, κρατούν εδώ και πολλές δεκαετίες. Πάνω από μισόν αιώνα. Και πάντοτε είχαν «άρωμα εκλογών».

Μας τελείωσε κι αυτός ο περίφημος τελικός του Κυπέλλου. Και μάλιστα, αν κάποιος που ζει στα δάση της Αφρικής ακούσει τη δήλωση του προέδρου της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, θα φανταστεί πως ήταν μια γιορτή του ποδοσφαίρου.

Τελικώς, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, αλλά και σχεδόν όλοι που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο στη χώρα μας, πιστοποίησαν οι ίδιοι πως είναι παντελώς ανίκανοι να διοργανώσουν έναν αγώνα. 

Η ΑΕΚ σηκώνει σήμερα στη Ριζούπολη το Κύπελλο του πρωταθλήματος. Η τελευταία εκκρεμότητα, το διαιτητικό δικαστήριο της ΕΠΟ, δεν άλλαξε στο ελάχιστο τις προηγούμενες αποφάσεις και η Ενωση ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια της περιόδου 2017- 2018 του επαγγελματικού μας πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.

Στον αθλητισμό ο θρίαμβος από την ταπείνωση απέχει ελάχιστα (οι παλαιότεροι, θα θυμούνται τη… μέτρηση του Νίκου Σαργκάνη). Οπως και οι δοξασίες, από το ανάθεμα. Αυτά τα βίωσε εφέτος στο πετσί της η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού. Ειδικά κατά τη διάρκεια του μαραθωνίου της Ευρωλίγκας.