ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ

«Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε ότι η Γαρυφαλλιά μας έχασε τη δύσκολη και γενναία μάχη που έδινε από τα ξημερώματα της προηγούμενης Δευτέρας», αναφέρει σε ανακοίνωση η οικογένειά της.

Ο,τι διαδραματίζεται και ό,τι ακούγεται σε μια ανοιχτή ακροαματική διαδικασία αυτή τη στιγμή στο δικαστήριο της Αβινιόν ξεπερνάει κάθε λογική. Είναι δύσκολο να διαλέξει ή να αποφύγει κάποιος την πιο αηδιαστική λεπτομέρεια της υπόθεσης Πελικό.

Δέχθηκε επίθεση επιστρέφοντας στο σπίτι της μαζί με τις κόρες της. Είναι η τρίτη δολοφονία αθλήτριας στην Κένυα τα τελευταία χρόνια.

Χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν χθες σε πόλεις της Ινδίας, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τον βιασμό και τη δολοφονία εκπαιδευόμενης ιατρού σε κρατικό νοσοκομείο της Καλκούτας,.

Δεν είναι μία ή δύο οι φορές. Δεν είναι μόνο από άνδρες αλλά και από γυναίκες. Δεν είναι μόνο από μεγαλύτερους αλλά και από πολύ νεότερους. Δεν ξέρω πόσες είναι οι φορές. Πώς να ξέρω άλλωστε, αφού ως γνωστόν «οι γυναίκες δεν σκαμπάζουν από αριθμητική» (πρώην υπουργός Παιδείας, 25.08.2020). Ο μισογυνισμός είναι εδώ. Αλώβητος και απτόητος.

«Μα γιατί κάποιες γυναίκες κάθονται και τρώνε ξύλο;», ρωτούν πολλοί. Δύο θύματα ενδοοικογενειακής βίας εξηγούν στην «Κ» πώς ο φόβος, η ντροπή και η ανασφάλεια εμποδίζουν τη χειραφέτηση. «Μη μας κρίνετε από τον καναπέ σας», λένε.

Ο νέος νόμος προστατεύει τους επαγγελματίες υγείας που καταγγέλλουν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Δεν υπάρχει όμως ενιαίο πρωτόκολλο διαχείρισης.

Το τεκμήριο της αθωότητας, όπως ορθώς επισημαίνει η συνάδελφος κ. Ιωάννα Μάνδρου, «αποτελεί ένα από τα βασικότερα θεμέλια του σύγχρονου ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού καθορίζοντας απόλυτα τον σεβασμό στα δικαιώματα του κάθε πολίτη, ανεξάρτητα αν έχει διαπράξει ακόμα και βαρύ έγκλημα» («Φτάνει πια με το “φερόμενος”!», «Καθημερινή», 18.6.2024).

Είναι γνωστό το «απόφθεγμα» πως για να γίνει καβγάς χρειάζονται δύο. Μήπως δεν είναι έτσι; Ο καβγάς θα γίνει, αρκεί να το θέλει ο ένας. Το γράφω αυτό διότι άκουσα, σχετικά πάντα με τον άγριο ξυλοδαρμό της δικηγόρου από τον σύζυγό της, πως και αυτή θα προκάλεσε. Κάτι εντελώς χυδαίο, διότι δεν προσφέρει απλώς ελαφρυντικά στον θύτη, αλλά λίγο-πολύ εξισώνει το θύμα με αυτόν.

Ο Απόστολος Λύτρας, «ο γνωστός ποινικολόγος» κατά τους μιντιακούς κατασκευαστές της δικηγορικής διασημοκρατίας, σχεδόν σακάτεψε στο ξύλο τη γυναίκα του, ομολογώντας δημοσίως, κατόπιν, πόσο την «υπεραγαπά». (Η αίσθηση της γελοιότητας συχνά απουσιάζει από άτομα που η μοναδική έγνοια τους είναι να σώσουν το τομάρι τους.)

Η ιστορία της πρώτης γυναίκας προέδρου του Μεξικού, που διακρίθηκε στην επιστήμη, στα κινήματα και στην πολιτική.

«Θα σταθούμε στο πλευρό σας, όχι με λόγια αλλά με πολιτικές πράξεις και νομοθετικές πρωτοβουλίες», ανέφερε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.