ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Τη στιγμή που ο «Καποδίστριας» διχάζει στη δημόσια συζήτηση, σχεδόν 400.000 θεατές έχουν ήδη γεμίσει τις αίθουσες για να δουν την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή. Ποια είναι λοιπόν η ανθρωπογεωγραφία των sold out αιθουσών του… κυβερνήτη;

Μια νέα γενιά παραγωγών διαμορφώνει ένα σύγχρονο, απαιτητικό, εναρμονισμένο με τις διεθνείς προδιαγραφές τοπίο για τον εγχώριο κινηματογράφο. Τα πρώτα 25 χρόνια του αιώνα μας είναι μεστά, πλούσια, ανατρεπτικά.

Γιώργος Λάνθιμος. Αναμφισβήτητα ο κορυφαίος κινηματογραφιστής της νεότερης γενιάς, γίνεται ευρέως γνωστός με τον βραβευμένο στις Κάννες «Κυνόδοντα», το 2009.

Σκληρός ρεαλισμός, τραγικά πάθη και οικονομικά αδιέξοδα.

Ο ρόλος του στη «Σπασμένη φλέβα», το θέατρο του σοκ και οι χαμηλές αμοιβές των περισσότερων ηθοποιών.

Ακόμη κι αν είναι περισσότερο κινηματογραφικό παρά πραγματικό το ενδεχόμενο μια οικογένεια να μετακομίσει από τον Κορυδαλλό στη Βούλα, το εγχείρημα αξίζει την προσοχή μας.

«Η συζήτηση σήμερα είναι αναγκαία γιατί ζούμε την πιο άγρια περίοδο φονταμενταλισμού της ελληνικής κοινωνίας, σε όλα τα επίπεδα: θεολογικό, πολιτικό, πολιτισμικό. Οταν δεν υπάρχει το όραμα πίσω από το οποίο θα συνταχθεί η κοινωνία, τη θέση του παίρνει ο φονταμενταλισμός».

Με το πειραματικό φιλμ «Θηλυκό», η Βουγιουκλάκη «επιστρέφει» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Πώς προχωράς όταν κουβαλάς στην τσέπη σου έναν πόλεμο σε υψηλή ευκρίνεια; Πώς σταματάει το μίσος και πώς καταλαγιάζουν τα πάθη όταν εικόνες και βίντεο με διαμελισμένα πτώματα και ισοπεδωμένες πόλεις θα διατηρούνται αποθηκευμένες αιωνίως στους σέρβερ μιας πλατφόρμας;

«Η κόμισσα της φάμπρικας», «Τζένη-Τζένη», «Ποτέ την Κυριακή» και –σε επανάληψη από πέρυσι– «Ενας ήρωας με παντούφλες». Οι παλιές αυτές ταινίες, που αγαπήθηκαν από γενιές και γενιές, θα παρουσιαστούν φέτος στο θέατρο. Ολες γυρίστηκαν τη δεκαετία του ’60, με μόνη εξαίρεση τον «Ηρωα» του 1958. Παράδοξο, λοιπόν, το ανέβασμά τους το 2025;

Κυκλοφόρησε το trailer της 6ης ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη, με τίτλο «Σπασμένη Φλέβα».

Το κακό με τον σύγχρονο πολιτισμό είναι η φύση του. Αποτελείται συνήθως από καλλιτέχνες ζώντες –και ζωή να ’χουν–, δραστήριους και εν Ελλάδι συνήθως διαμαρτυρόμενους.