ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ

Ο αρχιμουσικός Γκουστάβο Ντουνταμέλ είναι ένας πραγματικός ροκ σταρ του πόντιουμ.

Ηταν από εκείνες τις περιπτώσεις που τα αντανακλαστικά λειτούργησαν και η δουλειά έγινε γρήγορα και, κατά το δυνατόν, αθόρυβα.

Οχι που δεν θα υπήρχε παρασκήνιο.

Ενας φίλος ερμηνεύει τις συμπεριφορές των ανθρώπων από μια ηλικία και μετά ως αντιδράσεις απέναντι στον φόβο του θανάτου.

«Αγάπη μου». «Αγάπη μου». «Αγάπη μου;». Η χορεύτρια φωνάζει, σχεδόν τσιρίζει. Κλαίει υστερικά.

Κάποιοι εκσφενδονίζουν κουτιά με μπογιά πάνω σε πίνακες. Αλλοι σταματούν συναυλίες επειδή δεν συμφωνούν με την καταγωγή του μαέστρου. Ορισμένοι κάνουν ανθρωπιστικά ταξίδια που ξέρουν ότι θα καταλήξουν σε αδιέξοδο, αλλά θα προσφέρουν εικόνα και θέαμα. Οι ακτιβιστές συνήθως κάνουν κάτι που προκαλεί θόρυβο.

Τα σώματα πέφτουν το ένα μετά το άλλο. Ντυμένα και γυμνά. Ο ρυθμός τους γίνεται ολοένα και πιο γρήγορος. Σαν καταιγίδα. Σχεδόν ακούγονται οι αγκώνες, οι πλάτες, τα πόδια καθώς γκρεμίζονται από την κορυφή της σκάλας για να καταλήξουν σε μια συμβολική ανυπαρξία. Ξανά και ξανά.

«Χαίρομαι που το κέρδισα, αλλά θα μπορούσα να ζήσω και χωρίς αυτό». Η φράση αποδίδεται στον σπουδαίο Αμερικανό συγγραφέα Σολ Μπέλοου όταν έμαθε ότι κέρδισε το Νoμπέλ Λογοτεχνίας το 1976.

Τέσσερις Χρυσές Σφαίρες πήρε η ταινία «Μια μάχη μετά την άλλη» του Πολ Τόμας Αντερσον. Πολύ πιθανό να σαρώσει, όπως λέμε, και στα Οσκαρ. Φοβάμαι πως τότε μόνο θα τη θυμηθούμε ξανά, παρόλο που μιλάει για τον φόβο και την παράνοια της σημερινής Αμερικής.

Τώρα που ψάχνεστε με ποια δίαιτα θα ξορκίσετε εκείνους τους βουτυράτους κουραμπιέδες και πώς θα διώξετε το καποδιστριακό φούσκωμα, σας έχω πρόταση. Αφήστε τους μεγάλους στόχους για το 2026 και βάλτε να παίζει το «Long Play» του ΣΚΑΪ, και θα χορτάσετε με τις ιστορίες και τα τραγούδια του Σαββόπουλου.

Σχεδόν ως εκ θαύματος η στήλη δεν αφιερώνεται στο «φαινόμενο» Καποδίστριας. Λόγοι επιφοίτησης ή ύπνωσης, ακόμη εξετάζονται.

Μπροστά από τον Ντέιβιντ Ρέμνικ, τον 67χρονο εκδότη του The New Yorker, βρίσκονται τρία καλάθια. Καθένα με μια διαφορετική ετικέτα: «Yes», «Νο», «Maybe». Κάθε Τρίτη ο Ρέμνικ διαλέγει 10 από τα 50 σκίτσα που του φέρνει μπροστά του η υπεύθυνη σκιτσογραφίας (cartoon editor) – έχει φιλτράρει περί τα 1.500 που λαμβάνει εβδομαδιαίως.