ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Η εποποιία του και οι γρίφοι της διαδοχής – Οταν το 1991 έφθασε στα Τίρανα, δεν υπήρχε ούτε ναός, ούτε κλήρος, αφού το κομμουνιστικό καθεστώς είχε θέσει υπό απαγόρευση τη θρησκεία από το 1967. Αρχισε να χτίζει «με τις πέτρες εκείνων που μας λιθοβολούσαν». Πολεμήθηκε, αλλά δεν πτοήθηκε. Στιγμές από τη ζωή του και εξομολογήσεις του.

Μέσα στον ζόφο και στο σκοτάδι της εβδομάδας που μας πέρασε, η ομιλία της επισκόπου Μαριάν Μπάντε μπροστά στον Τραμπ ήταν μια αχτίδα νηφαλιότητας κι ελπίδας. Χαρακτηρίστηκε από πολλούς θαρραλέα και τολμηρή. Αλλά δεν ήταν διαφορετική από ό,τι υποτίθεται ακούγεται σε οποιαδήποτε χριστιανική εκκλησία στον κόσμο: οίκτος και συμπόνια για τους αδύναμους. Προστασία και αγάπη […]

Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας υπήρξε μια προσωπικότητα πολυσχιδής, επίμονη, αφοσιωμένη, ακάματη και ζωηρή. Διέλαμψε απανταχού της Γης, χτίζοντας γέφυρες με τους ανθρώπους ανεξαρτήτως θρησκείας. Τι λένε για τον ιεράρχη μελετητής του έργου του και ο μοναδικός διδακτορικός φοιτητής του.

Επιστήμονες και καλλιτέχνες σχολιάζουν την πρόσφατη ανακάλυψη της προσωπογραφίας του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.

Ο χριστιανισμός, παρά τα όσα λένε οι θεολόγοι του, στην ιστορική διαδρομή του δεν τα πήγε καλά με την ελευθερία, με την πραγματική ελευθερία, εννοώ, την πολιτική και κοινωνική, την ελευθερία πολύ απλά των ανθρώπων να ορίζουν τη ζωή τους όπως κρίνουν, αρκεί να μη βλάπτουν τους άλλους.

Την επίλυση της σχεδόν δεκαετούς δικαστικής εκκρεμότητας αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς κτισμάτων και εκτάσεων της Μονής Σινά αναμένουν στις 23 Ιανουαρίου η διοίκηση και οι μοναχοί.

«Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φθάσει στο μαύρο αδιέξοδο…», έγραφε ένας δικός μας ποιητής, που αφού επί σειράν ετών μετεωριζόταν στο χείλος της αβύσσου, χαρίζοντάς μας στο μεσοδιάστημα κάποια μοναδικά ποιήματα, εν τέλει αυτοχειριάσθηκε κάπου εκεί στην Πρέβεζα […]

Η λειτουργία τελέστηκε με αυστηρά μέτρα ασφαλείας στον ιερό ναό της Παναγίας της Δαμασκού, καθώς υπάρχουν ανησυχίες για βίαιες ενέργειες εναντίον χριστιανικών χώρων.

Η Συρία μπαίνει σε μια νέα φάση αβεβαιότητας ύστερα από την επικράτηση της ένοπλης σουνιτικής αντιπολίτευσης. Μετά την Αραβική Ανοιξη του 2011, η χώρα βίωσε έναν σκληρό εμφύλιο που οδήγησε στον κατακερματισμό της εθνικής ταυτότητας. Για διάφορους λόγους, ένα σημαντικό κομμάτι της πλειοψηφούσας σουνιτικής κοινότητας ενστερνίστηκε μια σκληροπυρηνική εκδοχή του Ισλάμ.

Ανακαλύφθηκε στη Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας και φιλοτεχνήθηκε όσο ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν εν ζωή.

«Η Συρία έμεινε στην ιστορία για τη διαθρησκευτική ανεκτικότητα και την αρμονική συμπόρευση των χριστιανών με την αραβική κοινότητα και τις ισλαμικές Αρχές», σημειώνει, απευθύνοντας έκκληση για «την επικράτηση της ειρήνης στην περιοχή».

Οκτώ χρόνια από την επιστροφή τους στο Χαλέπι, το οποίο είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν για να σωθούν από τους προελαύνοντες τζιχαντιστές του ISIS, οι εκεί χριστιανοί αναγκάζονται να πάρουν και πάλι τον δρόμο της φυγής.