ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Η Λιουμπόβ Πτσέλκινα μιλάει για την έκθεση «Ακούγοντας τη ζωή» με έργα του Σολομόν Νικρίτιν στη Μονή Λαζαριστών.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2024 φέρνουν στην προθήκη της ιστορικής μνήμης τούς προ 100 ετών Αγώνες.

Εκθεση για μια παράξενη σχέση λατρείας – αποκαθήλωσης – ευγνωμοσύνης.

Η επετειακή έκθεση συνιστά όχι μόνο μια χειρονομία στήριξης και αναγνώρισης προς την πινακοθήκη, αλλά και μια ενδιαφέρουσα και δυναμική συνομιλία με τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου.

Πάλι καλά, να λέμε, που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν σηκώθηκε όρθιος για να απαγγείλει σε στάση προσοχής το παιδικό μας ποίημα «της πατρίδος μου η Σημαία έχει χρώμα γαλανό και στη μέση χαραγμένο έναν κάτασπρο σταυρό. Κυματίζει με καμάρι, δεν φοβάται τον εχθρό, σαν τη θάλασσα γαλάζια και λευκή σαν τον αφρό». Δυστυχώς, έκανε τα […]

H μόνη σοβαρή στάση ενός κράτους απέναντι στην τέχνη είναι η αδιαφορία για το περιεχόμενό της. Ή μάλλον, αυτό είναι το ελάχιστο που πρέπει να κάνει, γιατί από εκεί και πέρα, θα μπορούσε ιδανικά ως και να στηρίζει την τέχνη με χρήματα. Άλλη ιστορία, όμως, αυτή. Σήμερα το επίμαχο ζήτημα είναι ένα ροζ πάπλωμα, έργο […]

Αντιδράσεις και πολιτική ένταση μετά την αποκαθήλωσή του στο γενικό προξενείο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη.

Πριν από ακριβώς 71 χρόνια –Δεκέμβριος του 1952– «κατέβασαν» από την έκθεση της Ομάδας Αρμός στο Ζάππειο ένα έργο του Γιάννη Τσαρούχη («Σύνθεσις με γυμνό τη νύχτα»). Καλά έκαναν.

«Ηταν μικρές ανάσες στα λεγόμενα “μεγάλα” έργα και με τον χρόνο πήραν τη μορφή βιβλίων», λέει ο ζωγράφος.

Στο Μουσείο της Ακρόπολης μας περιμένει μια μεγαλειώδης έκθεση που ιχνηλατεί το πώς ο άνθρωπος, ήδη από την αυγή του χρόνου, προσπάθησε να αποδώσει εικονογραφικά τα συναισθήματά του αλλά και ό,τι έβλεπε γύρω του.

Ο εικαστικός Γιάννης Μαρκαντωνάκης μιλάει για την τέχνη και το όραμά του για τη Σχολή Καλών Τεχνών Χανίων.

Περιστοιχιζόμενος από τους καρπούς και τα άνθη του Χριστόδουλου Γκαλτέμη, αισθάνεται κανείς μέρος μιας μακράς πορείας στον χρόνο.