ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

Πολλές και υψηλές θα είναι οι παρουσίες αύριο το μεσημέρι στην κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου στο Α΄ Νεκροταφείο…

Το ψηφιδωτό του προσωπικού του τζουκ μποξ, τα ακούσματά του και πώς έδωσε βήμα σε καλλιτέχνες των επόμενων γενεών.

Με ωτοστόπ το 1963 άρχισε ο δύσκολος, αλλά συναρπαστικός «μήνας του μέλιτος» με την πρωτεύουσα που έμελλε να διαρκέσει δεκαετίες.

Ο Ηλίας Μαγκλίνης θυμάται τη δύναμη που του έδωσε το τραγούδι «Τι έπαιξα στο Λαύριο» σε μια πολύ δύσκολη στιγμή της ζωής του.

Εντελώς έφηβος όταν πρωτοκατέβηκα τα σκαλιά του Ροντέο στην πλατεία Βικτωρίας ένιωσα πολύ σπουδαίος. Σαν να συμμετείχα σε μια μύηση. Δεν θυμάμαι αν ήταν ο «Μπάλλος» ή «Το Περιβόλι του Τρελλού». Ηξερα βέβαια το «Φορτηγό», όμως εδώ ο τύπος με τη βραχνή φωνή και την κιθάρα του είχε γύρω του μια ολόκληρη ορχήστρα. «Τούμπα είν’ […]

Η πρώτη φράση υπόσχεται ταξίδι: Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια. Σε ποια θάλασσα –μαύρη, πλατιά ή μικρή;– θα οδηγούσε πάλι τον ταξιδιάρη λαό του ο ποιητής; Κι όμως όχι. Τα αεροπλάνα και τα βαπόρια αυτού του ζεϊμπέκικου –που δεν γράφτηκε για να χορεύεται, αλλά για να ακούγεται σαν προσευχή– δεν ταξιδεύουν στο φως. Ταξιδεύουν στα βάθη. Τριγυρνάνε […]

Είχε πάντα μια ωραία αίσθηση του timing ο Νιόνιος. Ετσι «αποφάσισε» να πεθάνει λίγες ώρες μετά τη συζήτηση για τον Αγνωστο Στρατιώτη. Εκεί που τσακωνόμασταν αν αυτό που μας ενοχλεί είναι η αισθητική του αυτοσχέδιου τύμβου των Τεμπών ή το περιεχόμενο της διαμαρτυρίας καθαυτό, αν για παράδειγμα παλιότερα ο κύριος με το Απερολ και το […]

Παλιοί και μεταγενέστεροι συνοδοιπόροι του Νιόνιου από την Τρίτη το βράδυ σκαλίζουν ξανά τους δίσκους του. Με μια αχνή προσδοκία το έργο του να «ξαναδιαβαστεί» με λιγότερες αγκυλώσεις και πάθη, σαν μια εκδρομή στην Ιστορία.

Για όσους επιθυμούν να αποχαιρετήσουν τον μεγάλο δημιουργό, η σορός του θα βρίσκεται στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών το πρωί του Σαββάτου από τις 8.30 έως τις 11.30

Συνεργάτες, φίλοι και καλλιτέχνες γράφουν για όσα θυμούνται και γι’ αυτά που δεν θα ξεχάσουν από τον Διονύση Σαββόπουλο

Ιστορίες, καθημερινές ή όχι τόσο, που συνοδεύουν τα σαββοπουλικά δημιουργήματα τη στιγμή της γέννησής τους.

«Ας θυμόμαστε πόσο σκληρά κρίθηκε, ας αναρωτηθούμε πόσο δημοκράτες είμαστε όταν αποδομούμε τόσο εύκολα τους καλλιτέχνες και όταν τους θέλουμε “στα μέτρα μας”», έγραψε μεταξύ άλλων στην ανάρτησή του ο Σταύρος Ξαρχάκος.