ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Εκθεση για τις πολιτικές ελευθερίες προειδοποιεί ότι η Ιταλία μαζί με τη Βουλγαρία, την Κροατία, τη Ρουμανία και τη Σλοβακία υπονομεύουν σκόπιμα το κράτος δικαίου.

Ως γνωστόν, αν δεν υπάρχουν κολασμένοι, δεν υπάρχει και η απαραίτητη επαναστατική σπίθα. Και όταν δεν υπάρχει αυτή η σπίθα, υπάρχει αυτό που λέμε «κανονικότητα».

Το πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Ασφάλειας Μεταφορών (ΕΟΔΑΣΑΑΜ) για την υπόθεση των Τεμπών βοήθησε στον εμπλουτισμό της δημόσιας συζήτησης για την υπόθεση.

Αν κανείς διαβάσει, και πάρει στα σοβαρά, τους νόμους και το Σύνταγμα της Ελλάδος, θα πιστέψει ότι προσομοιάζουμε στη Δανία ή στην Ελβετία. Ολοι όμως γνωρίζουμε την πραγματικότητα και την έκταση της μικρής και μεγάλης ανομίας. Ορισμένοι θεωρούν ότι με ένα νόμο ή με μία συνταγματική διά-ταξη θα διορθωθούν τα κακώς κείμενα.

H σχέση της δημοκρατίας με τα social media δεν ήταν πάντα αμφιλεγόμενη.

Στην εγκεκριμένη από τον πρόεδρο Τραμπ ομιλία στο Μόναχο, ο αντιπρόεδρος Βανς άσκησε σκληρή και απαξιωτική κριτική στους Ευρωπαίους συμμάχους της χώρας του για την ποιότητα της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

Ο Τραμπ είπε ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση έγινε για να πλήξει τις ΗΠΑ. Ξαναγράφει την ιστορία για να υπηρετήσει τις επιδιώξεις του: Θα ήθελε να τη δει να διαλύεται.

Χύμα και τσουβαλάτα τα είπε στην Ευρώπη ο νέος Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και θα άξιζαν ένα χειροκρότημα αν δεν ήταν ταυτοχρόνως και υποκριτικά.

Οταν στην Ελλάδα του 2014 βλέπαμε την κρίση να εισέρχεται σε μια νέα και αβέβαιη φάση, η Γερμανία βίωνε στιγμές απέραντης οικονομικής ευδαιμονίας. Την ίδια ακριβώς χρονιά, η Ρωσία εισέβαλλε στην Κριμαία και επιχειρούσε να αποσπάσει βίαια την ανατολική Ουκρανία.

Πριν ακόμη επανεκλεγεί στο προεδρικό αξίωμα, o Ντόναλντ Τραμπ άρχισε να δοκιμάζει απροκάλυπτα τα συνταγματικά όρια στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ενόψει των σημερινών γερμανικών εκλογών, το παρόν άρθρο αφορά τη σχέση της συνταγματικής φιλελεύθερης δημοκρατίας με αυτούς που τη «μισούν». Το θέμα είναι κεφαλαιώδες. Επιχειρούμε εδώ απλώς κάποιες σκέψεις.

Οταν ο Αϊζάια Μπερλίν, ο σπουδαίος διανοούμενος του 20ού αιώνα, έφυγε από τη Σοβιετική Ρωσία και έφθασε στο Λονδίνο το 1921, ήταν μόλις 11 ετών. Είχε καταφέρει να ξεφύγει από την καταπίεση των μπολσεβίκων και τον αυξανόμενο αντισημιτισμό.