ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

«Ανησυχίες για την υγεία της δημοκρατίας των ΗΠΑ δεν είναι νέο φαινόμενο· οι δημοκρατικοί θεσμοί μας έχουν δοκιμαστεί και στο παρελθόν. Ομως, οι σημερινές απειλές στο σύστημα διακυβέρνησής μας είναι μεγάλες και άμεσες.

Οσο ακραίο κι αν ακούγεται, ο ηλικιωμένος κύριος με την πορτοκαλόχρου κόμη, που ορκίστηκε πρόσφατα πρόεδρος των ΗΠΑ, θα ήταν, υπό κανονικές συνθήκες, στη φυλακή, όχι στον Λευκό Οίκο.

Η προσήλωση του σοσιαλδημοκράτη Ραούλ Αλφονσίν στην αποκατάσταση του κράτους δικαίου συνέβαλε στην εκλογική νίκη του επί του Περονικού Κόμματος.

Στρατηγικές για αποτελεσματικότητα στη διαχείριση των πόρων, καθώς και στην ανάπτυξη χρηματοοικονομικών, οικονομικών, τεχνολογικών και κοινωνικών δυνάμεων, είναι πιο καθοριστικές σε σύγκριση με την ικανότητα ανάπτυξης και χρήσης στρατιωτικών δυνάμεων.

Κλείνοντας το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, είναι προφανές ότι η ανθρωπότητα δύσκολα θα ανταποκριθεί στις υπαρξιακές απειλές που αντιμετωπίζει. Το 2024 «παρέδωσε» στο 2025 όλα τα αδιέξοδα που ανέδειξε στη δημοκρατία, στην οικονομία, και στη δημοσιογραφία. Είδαμε πού οδηγούν οι αδυναμίες των συστημάτων και θεσμών που γνωρίζαμε.

Τι σημαίνει για μια δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα να «τα πηγαίνει καλά»; Είναι οι μακροοικονομικοί δείκτες; Η ευτυχία των πολιτών; Οι χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα; Οσο κι αν θέλουμε να βρούμε μια μοναδική απάντηση, η πραγματικότητα είναι πάντα πιο σύνθετη. Υπάρχουν όμως πέντε βασικά κριτήρια που μας δείχνουν την πραγματική εικόνα.

Η καλύτερη δημοκρατία που είχαμε ποτέ δεν οδήγησε σε σύγκλιση με την Ευρώπη. Το 2022, η αγοραστική δύναμη του μέσου μισθού στην Ελλάδα αντιπροσώπευε μόλις το 56,9% του μέσου μισθού στην Ευρωζώνη των «20». Γιατί;

Το σημαντικότερο πολιτικό γεγονός της χρονιάς υπήρξε η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ. Η πρόβλεψη των επιπτώσεών της παραμένει εξαιρετικά αβέβαιη, συνεχίζεται όμως η ατέρμονη συζήτηση για το «γιατί» της εκλογής του. Πώς εξηγείται η δυσχέρεια της ερμηνείας, παρά την πρόσβαση σε τεράστιες βάσεις δεδομένων; Πιστεύω πως αυτό οφείλεται στην τάση που έχουμε να προσεγγίζουμε την […]

Από την Ινδία έως τη Βενεζουέλα και από τη Σενεγάλη έως τις ΗΠΑ, η δημοκρατία δοκιμάστηκε, ενώ ψήφισαν περισσότεροι άνθρωποι από κάθε άλλη χρονιά. Οι κάλπες ανέδειξαν την υπεροχή αλλά και την ευθραυστότητα του πολιτεύματος.

Το 2024 κλείνει με τον ιδανικό τρόπο για να τιμηθεί η πεντηκοστή επέτειος της Μεταπολίτευσης: Με τη διευθέτηση μιας τελευταίας «υποσημείωσης» της Ιστορίας – της ληξιαρχικής εκκρεμότητας για την ανάκτηση της ελληνικής ιθαγένειας από την τέως βασιλική οικογένεια. Το γεγονός μπορεί να μην έχει πια πολιτική σημασία.

Πριν από 30 και κάτι χρόνια η επίσκεψη ενός έκπτωτου βασιλιά στη χώρα ήταν ένα τεράστιο πολιτικό γεγονός. Ορισμένοι την αντιμετώπισαν σαν πραγματική εθνική απειλή.

Ξεκινώ με μια δήλωση πολιτικών ή κοινωνικών φρονημάτων για να προλάβω τις αντιδράσεις των καλοθελητών. Το κείμενο που θα διαβάσετε, όσοι το διαβάσετε, δεν αποτελεί επ’ ουδενί έκθεση ιδεών για την υπεράσπιση της βασιλείας. Το ζήτημα το θεωρώ ανύπαρκτο για το πολίτευμά μας, ως εκ τούτου δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω επ’ αυτού.