ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ

Στις πολιτικές που μπορούν να αναστρέψουν το brain drain αναφέρθηκε ο υφυπουργός Παιδείας, Άγγελος Συρίγος, στο συνέδριο του Economist

Τα τελευταία χρόνια έχει λάβει χώρα μια πρωτόγνωρη για την ανθρωπότητα, σχεδόν παγκόσμια, βαθμιαία αλλαγή στην κοινωνική και οικογενειακή δομή, η οποία είναι σε συνάρτηση με την άνοδο του βιοτικού και μορφωτικού επιπέδου των κοινωνιών.

Μία δεκαετία συρρίκνωσης του πληθυσμού της χώρας συμπληρώθηκε το 2020, δείχνοντας πως η τάση αυτή μόνο παροδική δεν είναι και τροφοδοτείται από ισχυρούς πληθυσμιακούς και κοινωνικούς παράγοντες με διάρκεια και προοπτική.

Πολύ χαμηλό είναι το ποσοστό του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, όσων δηλαδή εργάζονται ή αναζητούν εργασία στην Ελλάδα, σε σχέση τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Στις 2 Ιουλίου ο Ματίας Κόρμαν, νεοεκλεγείς γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, ήρθε στην Ελλάδα – πρώτη διμερής επίσκεψη σε κράτος-μέλος.

Ακούγονται σχεδόν μονότονα τα τελευταία χρόνια οι προειδοποιήσεις για τις σημαντικές επιπτώσεις που θα έχει η «βόμβα» του Δημογραφικού και της πληθυσμιακής γήρανσης για το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας σε επίπεδο ανάπτυξης, ασφαλιστικού/συνταξιοδοτικού, δημοσίων οικονομικών αλλά και βιωσιμότητας της χώρας απέναντι σε επεκτατικούς γείτονες. Ωστόσο, οι προειδοποιήσεις αυτές δεν φαίνεται να […]

Σε κάθε χωριό που σταματούσα έκανα την ίδια ερώτηση στους ντόπιους: «Πόσοι κάτοικοι είστε εδώ;». Η απάντηση ήταν σχεδόν πανομοιότυπη: «Κάθε χρόνο και λιγότεροι.

Μια φορά κι έναν καιρό, δηλαδή, σε ιστορικό χρόνο, μόλις χθες, αν ένα αντρόγυνο δεν αποκτούσε παιδιά, το καταδικαστικό πόρισμα του σογιού και της μικροκοινωνίας που το περιέβαλλε δεν προϋπέθετε την παραμικρή σκέψη, το παραμικρό συναίσθημα.

Μερικοί αδυσώπητοι αριθμοί. H Ευρώπη φθίνει. Από 5,7% του παγκόσμιου πληθυσμού, η Ε.Ε. θα συρρικνωθεί σε 4,5% το 2050. Από ¼ της παγκόσμιας οικονομίας το 1990, η Ε.Ε. το 2040 θα παράγει μόλις 11% του παγκόσμιου ΑΕΠ, «πίσω από την Κίνα, η οποία θα έχει διπλάσιο ποσοστό, κάτω από το 14% των ΗΠΑ.

Στα χρόνια της κρίσης η χώρα επιδόθηκε στην εξαγωγή ανθρώπινου δυναμικού. Λίγο ακόμη να είχε διαρκέσει θα μας είχαν μείνει μόνον οι καταληψίες. Το φαινόμενο το ονομάσαμε brain-drain.

Προφανώς και το πρόβλημα δεν είναι να διοργανώνεται ένα συνέδριο γονιμότητας. Το πρόβλημα ξεκινά από το σημείο που ένα τέτοιο συνέδριο αποκτά χαρακτήρα προπαγάνδας.

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να αποκτήσω παιδιά. Πολύ πριν από «το 4 στον διψήφιο αριθμό της ηλικίας μου», ήξερα ότι δεν θα μπορούσα.