ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Διπλωματική δραστηριότητα της χούντας στη Μέση Ανατολή με στόχο να ενισχύσει τους δεσμούς με τον αραβικό κόσμο.

«Το καθεστώς είχε καλέσει τους ξένους δημοσιογράφους στο Πολυτεχνείο για να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια ότι όλα έβαιναν καλώς αλλά η επίσκεψη δεν έπεισε τους ανταποκριτές. Τα πάντα έμοιαζαν με καλοστημένο θέατρο…» έγραφε η Le Monde στις 21 Νοεμβρίου 1973. 
 

Ε​​ίναι ένα κρίσιμο βιβλίο. Καθώς οι δεκαετίες περνούν και η μνήμη αδυνατίζει, οι μεγάλοι ξεχνούν. Οσο για τους νεότερους, οι στρεβλώσεις που έχουν μεσολαβήσει αποτελούν σκάνδαλο, όπως το αδιανόητο «Η χούντα δεν έπεσε το ’74».

«Κύριε, όχι μ’ αυτούς», η ιστορία των ανθρώπων που αντιστέκονται και απαντούν σε ένα τυραννικό καθεστώς.

Το πραξικόπημα που στοίχισε 2.650 μερόνυχτα συνωμοσίας, φυλακίσεις, εξορίες, οικονομική εξαθλίωση και τον διαμελισμό της Κύπρου.

Το Συμβούλιο της Ευρώπης ιδρύθηκε στις 5 Μαΐου 1949, με στόχο να προωθήσει την ευρωπαϊκή ενότητα και να ενισχύσει τη φιλελεύθερη δημοκρατική τάξη στη Δυτική Ευρώπη. Στα όργανά του περιλαμβάνονταν η Επιτροπή Υπουργών (αποτελούμενη από τους υπουργούς Εξωτερικών των κρατών-μελών) και η συμβουλευτική Κοινοβουλευτική Συνέλευση.

Τέθηκε σε δημοψήφισμα με τον στρατιωτικό νόμο σε ισχύ στις 29 Σεπτεμβρίου 1968 και με προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα.

Η επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα την 21η Απριλίου 1967 σίγουρα δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί πρωτοφανές γεγονός είτε σε παγκόσμια κλίμακα είτε σε ελλαδικό επίπεδο. 

Η δικτατορία υπήρξε η βάναυση ανατροπή της συνταγματικής τάξης από μια αδίστακτη συμμορία χωρίς αρχές, σύμφωνα με την οξυδερκή διατύπωση του Γ. Μαυρογορδάτου.

Οι διώξεις, οι αποκλεισμοί και οι απαγορεύσεις, αλλά και η διεθνής συγκυρία, συνέβαλαν στην επικράτηση των πραξικοπηματιών.

Το κλείσιμο εφημερίδων και ο έλεγχος της ενημέρωσης με τη λογοκρισία την περίοδο της δικτατορίας.

Η​​ επέτειος πενήντα χρόνων από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου προσφέρεται ως ευκαιρία για αναστοχασμό.