ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

O μπαμπάς ήταν εκεί. Ερχόταν το παιδί. Προσγειωνόταν από περιπέτεια δεινή. Είχαν κάνει ρεσάλτο στο ιστιοφόρο του, που έπλεε σε ταξίδι ανθρωπιστικό. Είχαν δέσει τα χεράκια του παιδιού «με tie-wrap» και το είχαν κρατήσει εκεί, μέχρι να στείλει η πατρίδα αεροπλάνο. Μέχρι όλα τα παιδιά να επαναπατρισθούν δημοσία δαπάνη.

Η ελληνική κοινή γνώμη βρίσκεται σε μόνιμη σύγχυση σχετικά με τους θεσμούς και τις λειτουργίες τους. Το γεγονός ότι είναι τόσο πολλοί όσοι πιστεύουν πως για τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης ευθύνεται η κυβέρνηση δεν είναι ενδεικτικό μόνο μιας πολιτισμικής έφεσης στην καχυποψία, αλλά και μιας ευρύτερης γνωστικής ανεπάρκειας.

Η αργή Δικαιοσύνη δεν είναι απλώς μια καθυστερημένη μεταρρύθμιση, είναι φόρος στην οικονομία.

Σε εγκληματική ενέργεια απέδωσε τον θάνατο του Σήφη Βαλυράκη ο γιος του, Γιάννης. «Δεν τίθεται θέμα ατυχήματος», είπε χαρακτηριστικά.

Το σκεπτικό του εισαγγελέα που είχε αρχειοθετήσει τη μήνυση από συγγενείς θυμάτων στα Τέμπη κατά των ιατροδικαστών, επειδή δεν είχαν διενεργήσει ιστολογικές ή άλλες τοξικολογικές εξετάσεις.

Πώς λύθηκε ο γόρδιος δεσμός αποδοχής των αιτημάτων εκταφής.

Η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι μίλησε στην «Κ» για το μήνυμα που θέλησε να στείλει με την παρουσία της στην Αθήνα.

Εννέα άτομα έχουν προφυλακιστεί και τέσσερα αφέθηκαν ελεύθερα για συμμετοχή τους στο κύκλωμα που διέπραττε απάτες με επιστροφή ΦΠΑ.

Δεν χρειαζόταν να έρθει μέχρι την Αθήνα για να μας το πει η Ευρωπαία Εισαγγελέας. Υποτίθεται πως εδώ και καιρό αποτελεί κοινό τόπο για όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας ότι το άρθρο 86 του Συντάγματος είναι κατάλοιπο άλλης εποχής και πρέπει να αλλάξει.

Ελεγαν οι παλιότεροι ότι όποιος έχει δημόσιο ρόλο πρέπει να έχει «γερό στομάχι». Στις μέρες μας δεν αρκεί ούτε αυτό, πρέπει να φοράς μια πανοπλία απόλυτης αναισθησίας, να είσαι δηλαδή τεφλόν, ή να αγνοείς απλώς τι γίνεται γύρω σου για να μπορείς να επιβιώσεις.

Γνώστης των ευρωπαϊκών πραγ-μάτων, κάποιος φίλος μου είπε πως ο ΟΠΕΚΕΠΕ μπροστά σε αυτά που συμβαίνουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι για το νηπιαγωγείο. Δεν έχω λόγο να μην τον πιστέψω, ακόμη κι αν δεν ξέρω περί τίνος ακριβώς πρόκειται. Και να ήξερα δεν θα καταλάβαινα.

Σε μια άλλη εποχή, σε μια άλλη χώρα θα σχεδιαζόταν μια αφίσα με μια ροδομάγουλη εργάτρια να ατενίζει τον ουρανό ενός ανέφελου μέλλοντος, ή ένα ρωμαλέο αγρότη να κρατάει μια αρμαθιά στάχυα. Τώρα –που η προπαγάνδα λέγεται επικοινωνία– δεν συγκινεί ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός. Μπορεί όμως να πιάσει ένα app. Βάζεις εισόδημα, τέκνα, ηλικία.