ΔIAΓΩNIΩΣ

Το χειρότερο που θα μπορούσε να πάθει ο κ. Θεοδωράκης θα ήταν να νομίσει πως το «Ποτάμι» είναι «θείο δώρο».

Ο τόπος είναι ευλογημένος, εκτός από πρωτογενές οικονομικό πλεόνασμα, παράγει και πλεόνασμα σκέψης.

Ο διαγωνισμός του ΜΙΤ κατέδειξε πως ένα ακόμη προνόμιο του ελληνισμού χάθηκε στην παγκοσμιότητα.

Μας απασχολεί το βιβλίο Κουφοντίνα επειδή ο συγγραφέας του ήταν δολοφόνος κατά συρροήν.

Ποιοι θέλουν να γευθούν λίγη από την ηδονή της καθαρής και άτεγκτης συνείδησης του δολοφόνου;

Με τούτα και με εκείνα πάντως, η ευρωπαϊκή πραγματικότητα, για ακόμη μία φορά, αποδείχθηκε κατώτερη της ευρωπαϊκής ιδέας.

Αναρωτιέμαι πώς κανείς από τους επίδοξους ηγέτες του τόπου δεν σκέφτηκε να ιδρύσει ένα φιλορωσικό κόμμα, κατά τα πρότυπα της παράταξης του Ανδρέα Μεταξά και του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Σε μια εποχή κατ’ εξοχήν αντιηρωική όπως η σημερινή, όταν κουβαλάς στις πλάτες σου το βάρος μιας ηρωικής πράξης, όπως ο Μανώλης Γλέζος, όταν έχεις στις αποσκευές σου το πιστοποιητικό ηρωικής γνησιότητας, τότε, ό,τι κι αν κάνεις προστίθεται στο αποθεματικό κεφάλαιο του ηρωισμού σου.

Πόσο ευθύνεται ο ΟΑΕΕ για την ανεργία; Πόσες μικρές επιχειρήσεις έχουν κλείσει για να μην πληρώνουν τον κεφαλικό φόρο;

Αν μη τι άλλο, η κρίση απέδειξε πως κυκλοφορούν ανάμεσά μας άνθρωποι με βαθιά ψυχή. Με τα αισθήματά τους να ξεχειλίζουν σε ημερήσια διάταξη…

Από τα μπλόκα των αγροτών ώς το ζήτημα του σταυρού η δημόσια ζωή μαραζώνει σε ένα είδος συλλογικής άνοιας.

Η Αθήνα χρειάζεται έναν δήμαρχο που να ξέρει και να σέβεται τους όρους της αστικής ζωής.