ΔIAΓΩNIΩΣ

​Τα συρματοπλέγματα της Αμυγδαλέζας υπήρξαν ένα από τα μεγάλα σουξέ της ανερχόμενης Αριστεράς και της πάσης φύσεως προόδου. 

Τσίνησε το Δαιμόνιον του κ. Τσακνή όταν διεπίστωσε πως δυνάμεις εχθρικές προς το ελεύθερον πνεύμα του βρυχώνται υπογείως για να υπονομεύσουν το έργο του.

Ο Θύμιος Λυμπερόπουλος δεν εκπροσωπεί την επαγγελματική τάξη των ιδιοκτητών ταξί και των μαντράδων. 

​Χθες το μεσημέρι, στο πλακόστρωτο που συνδέει την οδό των Ηρώων στο Πεδίον του Αρεως με την κεντρική αλέα, ήταν ξαπλωμένος ένας γενειοφόρος άνδρας. 

Μια απλή αίτηση στον εισαγγελέα και μια δικαστική απόφαση αρκεί για την αλλαγή φύλου. Κάτι σαν συναινετικό διαζύγιο. Διαδικασία απλούστερη από την υιοθεσία.

Προχθές το βραδάκι, στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ο εκ των προσκεκλημένων κ. Παπαδημούλης έκανε μια «χειρουργική», θα την αποκαλούσε ο δημοσιογραφικός λυρισμός, ανάλυση του αποτελέσματος των εκλογών στη Γερμανία. 

​«Χωρίς την αίσθηση του ωραίου ο έρωτας δεν θα ήταν παρά μια εξοργιστική ανάγκη». Το γράφει ο Σοπενχάουερ στη «Μεταφυσική του έρωτα». Κατεβαίνοντας μερικά σκαλοπάτια στην κλίμακα των ανθρωπίνων αξιών, το ίδιο θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει και για την πείνα.

Τι σας έρχεται στον νου όταν μαθαίνετε ότι ο Γιώργος Νταλάρας θα τραγουδήσει στο φεστιβάλ της ΚΝΕ; Εννοώ εκτός από την έκπληξη, τη δικαιολογημένη, που αισθάνεσαι όταν μαθαίνεις ότι ο ωραίος αυτός θεσμός του ελληνικού φθινοπώρου ζει όχι μόνον στις καρδιές μας, αλλά και στο Πάρκο Τρίτση. 

​Με την κληρονομιά της βαρύγδουπης κενολογίας που της άφησε ο Φώτιος Φανούριος η υπόθεση της Κεντροαριστεράς θυμίζει έκθεση ιδεών. 

​Τον Αύγουστο η φιλομαθής χώρα βυθίστηκε στα μεγάλα ζητήματα της σύγχρονης Ιστορίας. Με την πρωτοβουλία ενός εγνωσμένου κύρους διανοητή, του υπουργού κ. Κοντονή, δόθηκε η ευκαιρία στο κοινό να μελετήσει τους ολοκληρωτισμούς του εικοστού αιώνος. Γόνιμος διάλογος διεξήχθη για τις ομοιότητες και τις διαφορές του ναζισμού και του κομμουνισμού. 

Τον Απρίλιο του 1986, ημέρες Πάσχα, έφεραν εις πέρας ένα δύσκολο έργο. Εφαγαν μαρούλια. Η βρώση του δημοφιλούς λαχανικού ήταν ζήτημα πολιτικής τιμής, όχι μόνον για τη μητρική ΕΣΣΔ αλλά και για όλες τις θυγατρικές της ανά τον κόσμο.

Το δράμα της Αριστεράς στη μεταπολίτευση έχει πολλά από τα συστατικά της αρχαίας τραγωδίας. Εχει χοές σε τύμβους νεκρών, φωνές των νεκρών που ζητούν εκδίκηση και αλυσίδες φόνων που ξεκίνησαν γενιές πίσω.