ΧΡΕΟΣ

Η χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής δημιουργεί περιθώρια, αλλά οι πολιτικοί δείχνουν απρόθυμοι.

Με αφορμή την οικονομική και πολιτική κρίση που περνάει η Γαλλία, οι συγκρίσεις ανάμεσα σε αυτήν και την Ελλάδα της προηγούμενης δεκαετίας δίνουν και παίρνουν.

Στο μικροσκόπιο της S&P και της DBRS η πορεία του χρέους, η υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων και οι επιδόσεις των τραπεζών.

Οι τιμές στις χειμερινές εξοχικές κατοικίες

Διαρθρωτικές αδυναμίες θέτουν σε κίνδυνο την εύθραυστη ανάπτυξη.

Οι δημόσιες δαπάνες είναι υψηλές και στις δύο χώρες: το 2022 η Γαλλία ήταν πρώτη στην Ε.Ε. με 58,3% του ΑΕΠ και η Ελλάδα έκτη με 52,9%.

Οι ρυθμοί ανάπτυξης ξεθυμαίνουν όσο πλησιάζει η λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης: Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα 2025-2028 προβλέπει μεγέθυνση 2,3% το νέο έτος, 2% το 2026, 1,5% το 2027 και 1,3% το 2028. Βεβαίως, αυτοί οι ρυθμοί είναι από τους υψηλότερους στην Ε.Ε. Αλλά είναι αυτό βάσιμος λόγος να νιώθουμε ικανοποίηση; Πιστεύω πως όχι.

Ενισχύεται ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης των χρηματοπιστωτικών αγορών λόγω της εκτίναξης του δημόσιου χρέους, προειδοποίησε για άλλη μια φορά η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS).

Η πρόοδος στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, μαζί με την ανάπτυξη της οικονομίας, μας επιτρέπει να συνεχίζουμε την πολιτική μείωσης των φορολογικών βαρών.

Δεν χρειάζονται αναλύσεις ειδικών και πολύπλοκα οικονομετρικά μοντέλα για να αντιληφθεί κάποιος πως η γερμανική οικονομία έχει πρόβλημα, ειδικά στις τρέχουσες συνθήκες γεωπολιτικής αβεβαιότητας κι ενώ ηχούν τα τύμπανα ενός παγκόσμιου εμπορικού πολέμου.

Σε 80 δισ. δολάρια υπολογίζονται τα επιπλέον φορολογικά βάρη. Οι επιπτώσεις στις επιχειρήσεις, τις τιμές, η συρρίκνωση του ΑΕΠ και οι χαμένες θέσεις εργασίας.

Εχει διαμορφωθεί στο 143% του παγκόσμιου ΑΕΠ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ.