Αθηναϊκά Plus

Στο πλαίσιο του αφιερώματος που ετοιμάζει για το φύλλο της 11ης Σεπτεμβρίου, για τα 100 χρόνια από την καταστροφή της Σμύρνης, η «Κ» ζητεί από τους αναγνώστες της να ανοίξουν τα οικογενειακά άλμπουμ και να της αποστείλουν φωτογραφίες των Μικρασιατών προγόνων τους, από τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασής τους στην Ελλάδα.

Ενα σημαντικό βήμα έγινε αυτές τις ημέρες για την αποκατάσταση ενός μοναδικού μνημείου για τον ελληνισμό, σπαρακτικά εκτεθειμένου στη φθορά του χρόνου.

Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της Ορθοδοξίας, διότι εξέπεμπε «σύγχρονη αγιοσύνη», χάρη στην προσωπική αύρα και τη βαθύτατη καλλιέργειά του. Ο λόγος για τον Μακαριστό Μητροπολίτη Διοκλείας Κάλλιστο Ware (1934-2022), σπουδαίο θεολόγο, δάσκαλο και συγγραφέα, η εξόδιος ακολουθία του οποίου θα γίνει αύριο, Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου.

O Περικλής Βυζάντιος είχε σχέση καρδιάς με την Υδρα. Χρημάτισε διευθυντής του παραρτήματος της ΑΣΚΤ από το 1939 έως το 1964 και φρόντισε –στο μέτρο που μπορούσε– να διατηρηθεί η αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του νησιού.

Οσοι έχουν διαβάσει το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του «Ο επίμονος ιστορικός», από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, ξέρουν καλά την προσωπικότητα του Ρίτσαρντ Κλογκ. Ενας άνθρωπος που αγάπησε την Ελλάδα, πάσχισε να μάθει το παρελθόν και το παρόν μας, αλλά, παρότι μας έχει αδυναμία, δεν μας χαρίστηκε.

Υπάρχουν ξένοι που ερωτεύονται την Ελλάδα και αναδεικνύονται σε φύλακες αγγέλους του παρελθόντος μας. Oπως η Βρετανίδα Αν Ελντριτζ, γεωγράφος, πολεοδόμος και κλασικίστρια, μόνιμη κάτοικος Μονεμβασιάς εδώ και πολλά χρόνια.

Αλλιώς βλέπεις τους φάρους από τη στεριά και αλλιώς από τη θάλασσα. Η καθησυχαστική αναλαμπή τους μέσα στο σκοτάδι είναι βάλσαμο για όσους ταξιδεύουν, ξεκάθαρη υπόμνηση ανθρώπινης αλληλεγγύης.

Hταν τέτοιες ημέρες του Αυγούστου το 1965. Κάποια πιτσιρίκια έπαιζαν μπάλα σε μια αλάνα στην Κάσο όταν είδαν τη φιγούρα ενός ψηλόλιγνου νεαρού με σανδάλια και μια φωτογραφική μηχανή στον λαιμό να ψάχνει μάταια το μονοπάτι που θα τον ανέβαζε στην Ακρόπολη της Κάσου, το περίφημο Κάστρο στο Πόλι.

Το χωριό Νικιά, στη Νίσυρο, είναι από τα ωραιότερα της Ελλάδας. Γαντζωμένο σε μια κορυφή, βλέπει από τη μια πλευρά το ηφαίστειο –οι ντόπιοι φωνάζουν τον μεγαλύτερο κρατήρα στοργικά με το όνομα «Στέφανος»– και από την άλλη το πέλαγος.

Για τον Οικουμενικό Πατριάρχη, η επίσκεψη στην Iμβρο είναι πάντοτε ένα ιδιαίτερο προσκύνημα. Πέρα από τις παιδικές του αναμνήσεις και τον φόρο τιμής στις ρίζες της οικογένειάς του, δείχνει και την έγνοια του για μια κοιτίδα ελληνισμού που δοκιμάστηκε αφάνταστα.

Tο όνομα των Εχινάδων φιγουράρει κάθε τόσο στην οικονομική ειδησεογραφία, πλάι στο επίθετο κάποιου φιλόδοξου Ελληνα ή ξένου επενδυτή που θέλει να αγοράσει ιδιωτικό παράδεισο. Αυτές τις ημέρες, μάλιστα, βγαίνει στο σφυρί ένα από τα νησιά, η Μάκρη. Το περίφημο σύμπλεγμα στο Ιόνιο, μεταξύ Λευκάδας, Ιθάκης και ακτών της Ακαρνανίας, μπορεί να καυχηθεί για το […]

Στην παραδοσιακή οικία Σταύρακα, που κτίστηκε στο τέλος του 19ου αιώνα στη βόρεια πλευρά της Χώρας της Πάτμου, ακριβώς κάτω από τα τείχη και δίπλα στην πύλη της Μονής Θεολόγου, φιλοξενείται ένα εικαστικό αφιέρωμα που ταιριάζει απολύτως με το πνεύμα αυτού του ιδιαίτερου χώρου. Με πρωτοβουλία της Εταιρείας Πατμιακού Πολιτισμού, παρουσιάζεται έως και τις 21 […]