Αθηναϊκά Plus

Εδώ και τρία χρόνια, η Αθήνα έχει μπει στον κατάλογο των τυχερών πόλεων που απολαμβάνουν κάθε φθινόπωρο τις θαυμάσιες ερμηνείες των νέων ταλέντων της περίφημης Ακαδημίας Curtis Institute of Music των ΗΠΑ.

Οταν υπάρχει θέληση, υπάρχει τρόπος. Κάθε χρόνο οι «Ανοικτές Πόρτες» στην πόλη της Ρόδου κάνουν το αυτονόητο, που, όμως, ποτέ πριν δεν γινόταν. 

Αν παρατηρήσετε με μεγεθυντικό φακό τη νέα σειρά γραμματοσήμων των ΕΛΤΑ με θέμα τους «Επτά Σοφούς της Αρχαιότητας», θα μπορείτε να ακτινογραφήσετε τις σπάνιες ποιότητες μιας όχι συνηθισμένης καλλιτεχνίας.

Μία είναι η λέξη: Επιτέλους! Η Αθήνα θα χαρεί και αυτή από το 2017 έναν θεσμό που έχει γνωρίσει τεράστια ανταπόκριση σε διάφορες πόλεις του κόσμου, από τη Σκανδιναβία μέχρι την Κούβα και από την Ασία ώς τη Βόρειο Αμερική.

H καλοκαιρινή απόλαυση στο απόγειό της –για όσους νιώθουν τη μουσική κομμάτι της ζωής τους– είναι τα BBC Proms, το φεστιβάλ κλασικής μουσικής στο Λονδίνο, με καθημερινές συναυλίες και ονόματα πρώτης διαλογής.

Ανάμεσα στις πολλές, σιωπηλές και αγνοημένες επετείους, είναι και τα 100χρονα του άλλοτε υψηλότερου κτιρίου της Αθήνας.

Yπάρχει μία άποψη που λέει ότι τα αστυνομικά μυθιστορήματα είναι ιδανικά για την παραλία ή την ξεκούραση, αλλά υπάρχει και η άλλη άποψη που θεωρεί αυτονόητη την παρουσία τους στην πόλη.

Αν μπορούσε να το δει, σίγουρα θα χαμογελούσε, με αυτό το ατίθασο βλέμμα στα μάτια: στην είσοδο του ιερού ναού του Aγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου είχαν στηθεί δεκάδες τηλεοπτικές κάμερες για να μαγνητοσκοπήσουν την τελευταία της θεατρική «πράξη». 

Για μια στιγμή υπήρξε απόλυτη σιγή και ακουγόταν μόνο ένα ελαφρύ θρόισμα από το πελαγίσιο αεράκι.

Tα καλά νέα για τη μελλοντική αξιοποίηση των «Αστεριών» της Γλυφάδας προκαλούν συνειρμούς από το φωτεινό παρελθόν της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

«Αν θέλει κανείς να καταλάβει τι σημαίνει να είναι κανείς μάστορας της ακουαρέλας, πρέπει να δει τα έργα του Ανδρέα Βουρλούμη», συνήθιζε να λέει ο Γιάννης Μόραλης. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος έπαινος για έναν ζωγράφο παρά εκείνος που προέρχεται από τους ομότεχνούς του. 

Είναι, δίχως καμιά αμφιβολία, ο πιο καλοντυμένος Αθηναίος, εδώ και πολλές δεκαετίες. Συνεχιστής της αστικής παράδοσης στην κομψότητα και την ευγένεια, που τόσο σπανίζει στη χώρα μας.