Αθηναϊκά Plus

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, ανήκε δικαιωματικά στη Γαλλία. Η εθνική εορτή της 14ης Ιουλίου συνδυάστηκε άψογα με την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο ποδόσφαιρο. 

Πέρασαν πέντε ολόκληρες δεκαετίες από την άνοιξη του 1968. Το Παρίσι φλεγόταν από τον ξεσηκωμό των φοιτητών, η Ευρώπη και η Αμερική ένιωθαν τις δονήσεις και εδώ, στην Ελλάδα, καμιά εκατοστή νέα παιδιά αποφοιτούσαν από το Κολλέγιο Αθηνών, καθώς συμπληρωνόταν ο πρώτος χρόνος της χούντας.

Από το 1950 που ιδρύθηκε ο Σύνδεσμος Αεραθλητών Εδεσσας (μετονομάστηκε σε Αερολέσχη το ’73) μέχρι σήμερα, έχουν γίνει πολλά μικρά θαύματα. 

«Λιαστείτε στη λάμψη που είχαν οι ευλογημένες ζωές». Να, ένας αντάξιος τίτλος –διά χειρός του αρχισυντάκτη της βρετανικής Telegraph–- για μια έκθεση που κυριολεκτικά έφερε ελληνικές αχτίδες πνεύματος στο Λονδίνο. To αφιέρωμα «Charmed Lives in Greece» με 80.000 επισκέπτες, που ολοκληρώνεται την Κυριακή στο Βρετανικό Μουσείο, προκάλεσε ομοβροντία θριαμβευτικών δημοσιευμάτων στον βρετανικό Τύπο.

Υπάρχουν βραδιές που εγγράφονται στη συλλογική μνήμη με τρόπο μοναδικό. Η συναυλία που έδωσε η Νάνα Μούσχουρη στο κατάμεστο Ηρώδειο την περασμένη εβδομάδα είχε πολλαπλή σημασία. 

«Είναι ένα μικρό Μουσείο Μπενάκη», μου έλεγε ο δήμαρχος Δελφών Θανάσης Παναγιωτόπουλος για το μουσείο που υπάρχει στο Χρισσό, ένα από τα ωραιότερα χωριά της Φωκίδας.

Aκαταπόνητο, εργώδες και δημιουργικό, το Ιδρυμα Ωνάση δεν κατεβάζει ταχύτητες ούτε το καλοκαίρι. Με συνέπεια στην προσφορά, όπως εξάλλου επιτάσσει η κληρονομιά που φέρει, τοποθετεί και στο θερινό επίκεντρο την εκπαίδευση, τη μάθηση, την έρευνα. Και, μάλιστα, ξεκινώντας ήδη από την ερχόμενη Δευτέρα 9 Ιουλίου, στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη της Λ. Αμαλίας 56, ο μεγάλος Αλεξανδρινός Κ.Π. Καβάφης θα φωτιστεί έτι περαιτέρω με το 2ο Διεθνές Θερινό Σχολείο Καβάφη που διοργανώνει το Ιδρυμα Ωνάση.

Εάν τα δένδρα του Εθνικού Κήπου μπορούσαν να μιλήσουν, θα μας έλεγαν την ιστορία της σύγχρονης Αθήνας. Το σκέφτομαι αυτό κάθε φορά που περνώ δίπλα από την συστοιχία από τις υπερήφανες ουασινγκτόνιες, όταν περπατώ πλάι στους σκιερούς ευκαλύπτους, τα όμορφα κυπαρίσσια, τις μουριές. 

Το να εορτάζεις 100 ολόκληρα χρόνια και να μπορείς να κοιτάς το μέλλον με αισιοδοξία είναι μια σπουδαία υπόθεση. Η ιστορική έδρα Κοραή στο King’s College του Λονδίνου συμπλήρωσε μία εκατονταετία από την ίδρυσή της επί της πρωθυπουργίας του Ελευθέριου Βενιζέλου το 1918, με την υποστήριξη μελών της ελληνικής διασποράς.

Τα μεσάνυχτα της 5ης Οκτωβρίου του 1998 ένα φορτηγό με αστυνομική συνοδεία σταμάτησε έξω από τη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη. Το πολύτιμο φορτίο του ήταν τα 1.277 έργα της συλλογής του Γεωργίου Κωστάκη (1913-1990).

Είναι μεγάλη υπόθεση να τιμάς το σπίτι σου. Πολλώ δε μάλλον, όταν το σπίτι αυτό είναι ωραίο και αρχοντικό. Στα προχθεσινά εγκαίνια της κομψής έκθεσης «ICARO – ΙΚΑΡΟΣ. Το εργοστάσιο Κεραμικών της Ρόδου 1928-1988. Συλλογή Γιάννου Ιωαννίδη», το παρελθόν του νησιού ήταν σε εναρμόνιση με το παρόν.

Να δοκιμάζεις γυαλιά σε ένα κατάστημα οπτικών που ικανοποιεί αφ’ εαυτού του την όραση ή να επισκέπτεσαι μία γκαλερί που αποτελεί και η ίδια έργο τέχνης ανήκει στις μικρές ενδείξεις ότι η Μύκονος, όσο κι αν δεν το περιμένεις, πρωτοστατεί στο εκάστοτε διεθνές contemporary γύρω από το ντιζάιν, τη μόδα, προφανώς το lifestyle και, τα τελευταία χρόνια, την τέχνη.