Αθηναϊκά Plus

Στην «Κ» όλοι μας ενστερνιζόμαστε τις ίδιες αξίες και αρχές μιας fair play προσέγγισης στη δημοσιογραφία. Και όταν βραβεύεται ένας καλός συνάδελφός μας, μοιραζόμαστε τη χαρά και την υπερηφάνεια όχι μόνον για τους προφανείς λόγους. Χαιρόμαστε που αναγνωρίζεται στο πρόσωπό του ένας τρόπος να κάνουμε καλά τη δουλειά μας. 

Στις τρεις δεκαετίες της ζωής του ο Σύλλογος «Ελπίδα» έχει καταφέρει να συσπειρώσει στο πλευρό του όλες τις δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα άρρωστα παιδιά να δώσουν τη μάχη για τη ζωή.

Kαρφίτσα δεν έπεφτε προχθές το βράδυ στο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη, στην ομιλία του διάσημου Aμερικανού life coach Μάικλ Νιλ.

Στην Αμερική είναι σύνηθες να προσκαλούνται πρώτης τάξεως ομιλητές –επιστήμονες, ιατροί, καλλιτέχνες και βέβαια πολιτικοί– σε φιλανθρωπικά γεύματα.

Yπάρχει ένας δοκιμασμένος τρόπος να γίνει ένας νέος άνθρωπος ορκισμένος φίλος μιας χώρας. Να του δοθεί η ευκαιρία να περάσει ένα καθοριστικό χρονικό διάστημα στις πόλεις και στην ύπαιθρό της, παρέα με ντόπιους της ίδιας ηλικίας που θα τον μυήσουν στην καθημερινότητα, στα ήθη, στα έθιμα και στον πολιτισμό.

«Δεν γίνεται να μη μου λείπει. Να μην τη σκέφτομαι. Μια ζωή περάσαμε μαζί. Δεν ήταν μονάχα η ομορφιά της, μα το τρομερό της μυαλό και η σοφία της που με κέντριζε». Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης κάθεται στον καναπέ του σπιτιού του στην Παιανία με το τζάκι αναμμένο. Σε μια πολυθρόνα απέναντί μας είχε τοποθετήσει το δίτομο των εκδόσεων Αδάμ, που είναι αφιερωμένο στη ζωγραφική της γυναίκας του Πέπης Σβορώνου (1934 -2011).

Στους περισσότερους συμπατριώτες μας, το όνομά του είναι εντελώς άγνωστο. Ομως για τους Βαυαρούς, ο Σταύρος Κωνσταντινίδης ενσαρκώνει το πιο άξιο και έμπιστο πρόσωπο της Ελλάδας

Eίναι κρίμα που οι Ελληνες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον Λέον Μπότσταϊν μόνον ως μαέστρο. Ο επικεφαλής του περίφημου εκπαιδευτικού ιδρύματος Bard College των ΗΠΑ, από το 1975 μέχρι σήμερα, είναι εξίσου διακεκριμένος ιστορικός και ακαδημαϊκός δάσκαλος με αναγεννησιακή παιδεία και πλήρη συναίσθηση της σημασίας των ανθρωπιστικών επιστημών.

«Νιώθω σαν να μη βρισκόμαστε στην Αθήνα. Είναι λες και είμαστε κάπου αλλού, με διάχυτη ομορφιά παντού». Σάββατο βράδυ, με τον κρύο αέρα να παγώνει αναζωογονητικά το πρόσωπο, με θέα τα φωτισμένα δένδρα δίπλα στο Κανάλι του ΚΠΙΣΝ, μόλις είχαμε βγει από την Εθνική Λυρική Σκηνή όπου παρακολουθήσαμε την ενδιαφέρουσα εικαστική δράση του Νίκου Ναυρίδη «Noli Mi Tangere».

Είναι ένας θεσμός που χαίρει της αγάπης και του καθολικού σεβασμού των Ελλήνων. Δικαίως. Η Προεδρική Φρουρά που έκλεισε 150 χρόνια ζωής δεν ενσαρκώνει μόνον τον πατριωτισμό αλλά και τη συνέπεια στην άσκηση ενός εθνικού καθήκοντος: από τις πιο συγκινητικές φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν χθες για το κύμα ψύχους είναι εκείνες που δείχνουν τους Ευζώνους να αψηφούν το χιόνι.

Tα Θεοφάνια είναι μια σπουδαία στιγμή για τον απόδημο ελληνισμό. Παντού ανά τον κόσμο, σε όλες τις ελληνικές κοινότητες που ζουν κοντά ή μακριά από το υγρό στοιχείο, η 6η Ιανουαρίου είναι μια ημερομηνία γιορτινή, γεμάτη συμβολισμούς. 

Πέρυσι, τέτοια μέρα, η Βρετανίδα πρέσβειρα, Κέιτ Σμιθ, είχε αποδεχθεί την πρόταση της στήλης να γράψει στους αναγνώστες της «Κ» ένα ωραίο ευχετήριο μήνυμα. Μιας και το ποδαρικό της βγήκε πραγματικά γούρικο, της ζητήσαμε να πράξει το ίδιο και για το 2019.