ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Γκρίνια για τη δημοσκοπική καθήλωση, αμφισβήτηση της στρατηγικής και χάραξη γραμμών ενόψει του συνεδρίου: αυτές είναι οι παράμετροι του ανταγωνισμού στο ΠΑΣΟΚ μεταξύ Ανδρουλάκη, Δούκα και Γερουλάνου.

Εξαπάτησε τα αριστερά κόμματα η κ. Μαρία Καρυστιανού, όπως διατείνονται πολλοί; Χρησιμοποίησε όποια επικοινωνιακή δυνατότητα τους έχει απομείνει για να φτιάξει το κόμμα της; Τέλος πάντων, τι δουλειά είχαν οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να της δίνουν βήμα στις Βρυξέλλες;

Γιατί τα κόμματα –και οι καλλιτέχνες– της Αριστεράς αιφνιδιάζονται τώρα από την Καρυστιανού; Μήπως δεν μπορούν πια να «διαβάσουν» σωστά την πλατεία;

H σχέση ξεκινάει από τη δεκαετία του ’60, τότε που το πραξικόπημα στην Ελλάδα ταυτίστηκε με τις αμερικανικές επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική. Από τον Τσε και τον Αλιέντε φτάνει στο «ροζ κύμα» των αρχών του 21ου αιώνα.

Η χρονιά που φεύγει κληροδοτεί στην επόμενη ένα εξαιρετικά απαιτητικό περιβάλλον. Τα ανοιχτά μέτωπα για κυβέρνηση, αντιπολίτευση.

Η απήχηση που, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, έχει η Μαρία Καρυστιανού στους νέους, αλλά και στους ψηφοφόρους που δηλώνουν απογοητευμένοι, μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδη
για το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος απευθύνεται στα ίδια ακροατήρια.

«Ούτε αριστερά, ούτε δεξιά». Με το βιβλίο του αυτό ο Ζέεβ Στέρνχελ, Πολωνοεβραίος ιστορικός, το 1983 προχώρησε σε μια ιδιαίτερη ανατομία του γαλλικού φασισμού στον Μεσοπόλεμο.

«Μα πού αποθηκεύεις όλη αυτή τη μνήμη του κόσμου», ρώτησα, με αφελή έκπληξη, τον Φώτο Λαμπρινό. Οι ιστορίες, τα πρόσωπα και τα γεγονότα που θυμάται, ανασύρει και παρουσιάζει τόσο ζωντανά και με τόσες λεπτομέρειες, αφήνουν άναυδο τον συνομιλητή του.

«To forgive and forget means to throw away dearly bought experience». «Η συγχώρεση μαζί με τη λήθη ισοδυναμεί με την απεμπόληση μιας εμπειρίας που αποκτήθηκε με μεγάλο κόστος» – Το απόφθεγμα αποδίδεται στον Arthur Schopenhauer. Αυτά σαν εισαγωγή. Πάμε όμως στο θέμα.

«Σημασία έχει με ποιον είσαι. Με αυτόν που ρίχνει την μπουνιά ή με αυτόν που την τρώει;» διερωτάται επώνυμος σχολιαστής του Διαδικτύου, παραπέμποντας στη γνωστή φράση του Αλ. Τσίπρα για τις μολότοφ.

Η αλήθεια είναι ότι όπου και να κάθονταν οι προύχοντες της υπολειπόμενης Αριστεράς, ο κ. Αλέξης Τσίπρας κάτι θα άκουγε. Αν, ως είθισται, κάθονταν στις πρώτες σειρές, η κριτική θα ήταν εύκολη: «Τι ριμπράντινγκ και κουραφέξαλα; Τα ίδια και τα ίδια βλέπουμε…».

Η «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα με το έξυπνο μάρκετινγκ και την προβολή από τα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα σημειώνει κυκλοφοριακή επιτυχία, δημιουργώντας μια δυναμική γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό.