ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Αυτό που συζητήθηκε αρκετά στην Κουμουνδούρου τις τελευταίες ημέρες είναι η περιγραφή που έκανε για τη Ν.Δ. ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο διαγραμματειακό όργανο της «γαλάζιας» παράταξης, χαρακτηρίζοντάς την «προοδευτικό κόμμα».

Μπορεί το εργασιακό να φτιάξει αντικυβερνητικό μέτωπο;

Διαβάζω: «Αντίθετη η κοινωνία με τις ρυθμίσεις», δηλώνει ο Αλ. Τσίπρας για το νομοσχέδιο της κυβέρνησης όσον αφορά τα εργασιακά.

Εκτός πολιτικής πραγματικότητας, το ΚΚΕ αντιμετωπίσθηκε από τη δημοκρατία ως ιστορικό κειμήλιο.

Η σπονδυλική στήλη της εκλογικής επιτυχίας του ΣΥΡΙΖΑ κτίστηκε στον υφέρποντα αντι-ευρωπαϊσμό.

Καημένη Αριστερά! Εκεί όπου κρεμούσε ο Ρίτσος τ’ άρματα, τώρα ο Μιθριδάτης κρεμάει τα νταούλια.

Τι γυρεύει η Αριστερά σε αριστερούς καιρούς;

Tον τελευταίο καιρό, παρατηρώ ένα νέο φαινόμενο εκ μέρους αριστερών και προοδευτικών δημοσιογράφων, στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό: μια αγωνία για ένα εναλλακτικό αφήγημα, που θα θέτει το «σωστό πλαίσιο» στις εξελίξεις, όπως τις παρουσιάζουν τα «κυρίαρχα ΜΜΕ».

Είναι γνωστό ότι η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με το ψήφισμα 181 της 29ης Νοεμβρίου 1947, χώριζε την Παλαιστίνη στα δύο και προέβλεπε καθεστώς διεθνοποιημένης πόλης για την Ιερουσαλήμ.

Ελληνες γρηγορείτε! Η χώρα βάλλεται πανταχόθεν – και «από ανέκαθεν» θα μου πείτε. Δεν τους φτάνει που τσιμέντωσαν την Ακρόπολη.

Οι επίμονες προσπάθειες ορισμένων ιστορικών να χαρακτηρίσουν την Επανάσταση του 1821 «φιλελεύθερη» επανάσταση δεν ξέρω τι επιστημονικό υπόβαθρο έχουν. Είναι όμως εμφανής η ιδεολογική τους πρόθεση. Και μόνον από την άποψη ότι απομονώνουν την παράμετρο του φιλελευθερισμού από την πολυπλοκότητα του φαινομένου.

Η Ελλάδα είναι η τελευταία ευρωπαϊκή χώρα που αντιμετωπίζει ακόμη και σήμερα πρόβλημα εγχώριας τρομοκρατίας. Ή, για να το πω ακριβέστερα, η τελευταία ευρωπαϊκή χώρα όπου η τρομοκρατία αποτελεί ακόμη ζήτημα της πολιτικής ζωής. Τις τελευταίες εβδομάδες, πυρήνες, ευάριθμοι μεν, πλην όμως πείσμονες και απαιτητικοί, έκλειναν τους δρόμους για να συμπαρασταθούν στον Κουφοντίνα. Η αξιωματική […]