ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Αν πάμε τον χρόνο δέκα χρόνια πίσω, θα συναντήσουμε ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση. Φαινομενικά, οι διαφορές με το 2014 δεν είναι μεγάλες. Στο βάθος, όμως, είναι. Δεν έχει καμία σχέση ο τότε ΣΥΡΙΖΑ με τον σημερινό. Και όχι μόνο σε πρόσωπα και θεσμικά όργανα. Το 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ τραβούσε ολοταχώς για την εξουσία.

Αν μπορούσε να παρατηρήσει κανείς την πορεία του πλανήτη από απόσταση, θα εκπλησσόταν από την τυφλή πορεία του προς την περιβαλλοντική καταστροφή. Oι επιπτώσεις από την κλιματική κρίση είναι παρούσες και εκδηλώνονται με απρόσμενα ταχείς ρυθμούς. Δεν αποτελούν, όμως, πολιτική προτεραιότητα.

Σύμφωνα με τον Μανουέλ Μπομπάρ, από το κόμμα «Ανυπότακτη Γαλλία», «έπειτα από δύο μήνες, ο πρόεδρος άρχισε να κατανοεί ότι έχασε τις εκλογές», συμπληρώνοντας ότι πλέον «θα πρέπει να ενεργήσει σαν διαιτητής, όχι σαν αυτόν που επιλέγει» πρωθυπουργό.

Θυμάμαι παλαίμαχους ηγέτες της Αριστεράς, όταν τους κατηγορούσαν οι εσωκομματικοί τους αντίπαλοι για δεξιά ή αριστερή παρέκκλιση –αυτή ήταν η δόκιμη λέξη στην κομμουνιστική ορολογία–, αυτοί, άλλες φορές απολογούμενοι και άλλες αντεπιτιθέμενοι, υποστήριζαν πως δεν υπάρχει δεξιά ή αριστερή πολιτική γραμμή, αλλά σωστή ή λάθος.

Την 3η Σεπτεμβρίου, ή μάλλον στις 3 του Σεπτέμβρη…, θα κλείσουν 50 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Θα γραφτούν και θα ειπωθούν πολλά γι’ αυτό το κόμμα –ή κίνημα– που κυριάρχησε πολιτικά στα χρόνια της Μεταπολίτευσης και τον ιδρυτή του.

«Δεν είναι το θέμα το πρόσωπο, αλλά το ποια πλειοψηφία μπορεί να διαμορφωθεί στην Εθνοσυνέλευση», σχολίασε για τη Λουσί Καστέ, την οποία πρότεινε για πρωθυπουργό η Αριστερά.

Η πρόταση των κομμάτων της αριστεράς έρχεται μετά από 16 ημέρες εσωτερικών διαπραγματεύσεων.

Οι απώλειες του ΠΑΣΟΚ τα χρόνια της εκλογικής του κατάρρευσης κατευθύνθηκαν κυρίως προς τα αριστερά του, ιδίως προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά το 2015, ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ είχε διαρροές και προς τη Ν.Δ., τόσο ψηφοφόρων όσο και στελεχών.

Της είπε να πάει να κάνει καμιά δουλειά, αλλά δεν προσδιόρισε τη δουλειά. Μπορεί να είχε στο μυαλό του τη διοίκηση κάποιας επιχείρησης, την εφεύρεση ενός νέου φαρμάκου ή ένα ερευνητικό ταξίδι στο διάστημα. Ολα είναι πιθανά.

Ενώ το ρεύμα της πολιτικής σε όλη τη Ευρώπη κινείται προς τα Δεξιά, οι εκλογές στη Βρετανία ανέδειξαν στην εξουσία το κόμμα της Αριστεράς –ό,τι και εάν σημαίνει η λέξη– με μία όντως εντυπωσιακότατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να γίνει και αλλιώς σε μία χώρα όπου τα αυτοκίνητα κινούνται στην αριστερή πλευρά του δρόμου, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στην ηπειρωτική Ευρώπη.

H νίκη του Νέου Λαϊκού Μετώπου στη Γαλλία ανέδειξε εμφατικά δύο ζητήματα. Το πρώτο και μείζον ότι η Ευρώπη δεν είναι μόνο μια οικονομική ένωση, δεν ταυτίζεται με τις συναντήσεις κορυφής, δεν περιορίζεται στο λεξιλόγιο των Βρυξελλών. Είναι μια ιστορική και πολιτισμική παράδοση πλούσια, πολύμορφη και προπαντός ζώσα.

Διχάζει το Λαϊκό Μέτωπο η επιμονή Μελανσόν να γίνει πρωθυπουργός.