ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Εδώ και καιρό, με όσα ζούμε τέτοια εποχή, το όνομα αυτού του μήνα μοιάζει παράταιρο. Πάνε οι καιροί που οι παλιοί έλεγαν «Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να ’σουν δυο φορές τον χρόνο», αναφερόμενοι στα καλά του θέρους, των άφθονων φρούτων, της ραστώνης, των διακοπών, της μεγάλης γιορτής της Παναγίας.

Ακούς και διαβάζεις για την Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα από τότε που ήσουν στο σχολείο.

Η ταξινόμηση και η μελέτη των πολύτιμων ευρημάτων του αρχαϊκού ιερού της Καβάλας φέρνουν στο φως νέα στοιχεία.

Ένα από τα πιο όμορφα ελληνικά τεχνουργήματα της αρχαϊκής περιόδου, ο «σκαραβαίος του Ιωνίδη», προκαλεί τον θαυμασμό αλλά και ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο που κατέληξε στον οίκο δημοπρασιών Christie’s, στη Νέα Υόρκη.

Ο καθηγητής του Πρίνστον Νταν-ελ Παντίλα Περάλτα εξηγεί γιατί τάσσεται υπέρ της αναθεώρησης του επιστημονικού πεδίου.

Οι ερευνητές αναφέρονται σε αυτόν ως τον «501». Μιλούν σαν να πρόκειται για κάποιον που κάθεται υπομονετικά στη διπλανή αίθουσα.

Μπορείς να συλλάβεις τις κλασικές σπουδές χωρίς τη μελέτη των κειμένων στο πρωτότυπο; Για τους ιθύνοντες του Princeton προφανώς μπορείς. Υπάρχουν τόσες μεταφράσεις που αποδίδουν τη σοφία των αρχαίων σε σημερινές γλώσσες.

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται βέβαια τη συζήτηση για τη χρησιμότητα της διδασκαλίας των Aρχαίων Eλληνικών στη Μέση Εκπαίδευση.

Ο καθηγητής αρχαιολογίας Μααμούν Αμπντουλκαρίμ από τη Συρία περιγράφει με τα πιο μελανά χρώματα τις μέρες του πολέμου στη χώρα του.

Η γλώσσα μας είναι το σπίτι μας, ο χάρτης μας, το σκάφος και τα όρια του κόσμου μας. Η γλώσσα που μαθαίνουμε αργότερα ανοίγει νέους κόσμους μέσα μας, στον χώρο και στον χρόνο.

Ο Ιωάννης Συκουτρής υποστήριζε πως οι «κλασικές σπουδές» πρέπει να απευθύνονται στην ελίτ των φοιτητών. Είναι γνωστό πως γοητεύθηκε από τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό.

Μέχρι περίπου το τέλος του 20ού αιώνα οι φοιτητές που αποφάσιζαν να σπουδάσουν Κλασική Φιλολογία στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου είχαν ήδη διδαχθεί στη μέση εκπαίδευση είτε αρχαία ελληνικά είτε λατινικά, είτε και τα δύο.