ΑΛΒΑΝΙΑ

Στο παράθυρο του λιτού γραφείου του στα Τίρανα βρισκόταν από το 1997 μια σφαίρα: στόχος της ήταν ο ίδιος. «Τη διατηρώ εκεί για να μου θυμίζει ότι η ζωή μπορεί να τελειώσει σε ένα δευτερόλεπτο».

Ένας απολογισμός δεκαπέντε χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του και την αναβίωση της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας.

Γιατί η παρουσία του Αναστασίου ως προκαθημένου της Ορθοδοξίας σε μια χώρα όπως η Αλβανία της δεκαετίας του 1990 αποτελεί γεγονός υψίστης σπουδαιότητος.

Μια μαρτυρία για την επίδραση που είχε ο Αναστάσιος στη ζωή όσων τον γνώριζαν.

Πώς ο ποιμαντικός λόγος του Αναστασίου καθιστούσε το μήνυμα της Εκκλησίας πιο ζωντανό.

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, Συνύπαρξη: ειρήνη, φύση, φτώχεια, τρομοκρατία, αξίες (Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2015).

Το χρονολόγιο.

Νέα σελίδα στις ελληνοαλβανικές σχέσεις μετά την εκδημία Αναστασίου. Ελπίδες και φόβοι για την Αθήνα.

Ο δρόμος στην Αλβανία ήταν τραχύς και ανηφορικός. Όμως, μέσα από το έργο του ο Αναστάσιος βρήκε τη θέση του στη γειτονική χώρα.

Συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά στην εκπομπή Ιστορίες του ΣΚΑΪ, τον Δεκέμβριο του 2017.

Στην ορεινή Αλβανία ισχύει ακόμη ο άγραφος νόμος του «Κανούν» – της βεντέτας που ξεκληρίζει οικογένειες και ερημώνει ολόκληρα χωριά. Η «Κ» έφτασε στο κρησφύγετο ενός ζευγαριού, που ζει απομονωμένο εδώ και 28 χρόνια για να αποφύγει την εκδίκηση.

Μια άγνωστη ιστορία με τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο και τον διευθυντή της αλβανικής εφημερίδας «ΤΕΜΑ», Μέρο Μπάζε.