ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ

Οι Ολλανδοί επιστρέφουν πρόωρα στις κάλπες αυτή την εβδομάδα, με τα επικρατέστερα σενάρια να δείχνουν κυβέρνηση χωρίς τη συμμετοχή της Ακροδεξιάς του Βίλντερς.

Oι νοσταλγοί του Ιταλού δικτάτορα πραγματοποίησαν πορεία από την κεντρική πλατεία του Πρεντάπιο μέχρι το νεκροταφείο όπου βρίσκεται o τάφος της οικογένειας Μουσολίνι.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τις αιτίες της κινητοποίησης τόσων και τόσων νέων (και όχι μόνο) κατά του πολέμου στη Γάζα. Τα τελευταία δύο χρόνια σκοτώθηκαν από τις ισραηλινές βόμβες ή θάφτηκαν στα ερείπια δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, κατά κανόνα άμαχοι.

Μετά την ανάκριση, ο ύποπτος αφέθηκε ελεύθερος εν αναμονή της απόφασης για το εάν θα διωχθεί ποινικά.

Μολονότι ο ίδιος ο Φρίντριχ Μερτς δημόσια απορρίπτει κατηγορηματικά ένα ενδεχόμενο συνεργασίας με την AfD, εντούτοις είναι κοινό μυστικό ότι το θέμα ήδη συζητείται έντονα στο κόμμα, αναφέρει η Deutsche Welle.

«Τείνουν χείρα συνεργασίας, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που θέλουν να κάνουν είναι να μας καταστρέψουν», είπε ο Γερμανός καγκελάριος, αναφερόμενος στο κόμμα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD).

Οι Γάλλοι δεν θεωρούν αξιόπιστα τα πολιτικά κόμματα της χώρας τους, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση.

Η Ακροδεξιά επιχειρεί πια να προσελκύσει ψηφοφόρους με ψεύτικα βίντεο που υποτίθεται ότι «προβλέπουν το μέλλον». Το επιχείρημά της: Αυτή θα είναι η εικόνα στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις το 2050, εάν δεν αλλάξουν τα πράγματα εγκαίρως.

Η παράταξη Chega δεν κατάφερε να επικρατήσει σε καμία από τις μεγάλες πόλεις της Πορτογαλίας στις τοπικές εκλογές της Κυριακής, ωστόσο ανέβασε σημαντικά τα ποσοστά της.

Τα νερά καλύπτουν το κεφάλι του Εμανουέλ Μακρόν. Για το μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας δεκαετίας, ο Γάλλος πρόεδρος υπήρξε μια ζωτική παρουσία στη σκηνή της Ευρώπης – όχι μόνον ως ηγέτης της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της Ε.Ε. και της κυριότερης στρατιωτικής δύναμής της, αλλά και ως ο πιο δυναμικός υπέρμαχος μιας βαθύτερης ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

«Θα ήμουν τρελή αν ήθελα να αναλάβω την προεδρία». Η φράση, που ανήκει στην Κριστίν Λαγκάρντ, αναδεικνύει με τον πιο κυριολεκτικό τρόπο την πολιτική κρίση που ταλαιπωρεί τη Γαλλία. Κάτι αδιανόητο για την 5η Γαλλική Δημοκρατία όπου ο πρόεδρος της Δημοκρατίας λειτουργεί λίγο ώς πολύ ως ο ανώτατος άρχων.

Να σκοτώνεις αμάχους είναι πράξη ανήθικη, βάρβαρη. Και θεωρητικά κολάσιμη, με βάση το δίκαιο του πολέμου, θεμελιωμένο στην Πρώτη Συνθήκη της Γενεύης, του 1864. Δύο χρόνια νωρίτερα ο Ελβετός πολίτης Ερρίκος Ντυνάν είχε εκδώσει το βιβλίο «Μια ανάμνηση από το Σολφερίνο».