ΗΠΑ

Πώς ο Τραμπ, με τον αυτοσχεδιασμό, καταργεί τους κανόνες του πολιτικού λόγου. Ποιες οδηγίες έδινε ο Ομπάμα για τη σύνταξη των ομιλιών του. Ποιο είναι το μυστικό του καλού ρήτορα.

Ψυχραιμία. Αυτό βασικά χρειάζεται εδώ στην Αθήνα, τώρα που ο πρόεδρος Τραμπ βρίσκεται πάλι στην εξουσία. Δεν υπάρχει κυβέρνηση σε όλο τον κόσμο που να μην «ψάχνεται» αυτή τη στιγμή για να βρει κανάλια επικοινωνίας, με ποιους πρέπει να μιλήσει.

Η ανάδειξη του κ. Ντόναλντ Τραμπ για δεύτερη φορά στο προεδρικό αξίωμα των ΗΠΑ δεν ήταν μια διαδικασία τυπική, ρουτίνας, αλλά μια «νεκρανάσταση» ενός πολιτικού, που το βαθύ αμερικανικό κατεστημένο και οι συναλλασσόμενοι με αυτό στην Ευρώπη στην κυριολεξία απεχθάνονταν.

Εχουμε πολλάκις πει ότι στη ζωή και στην πολιτική τίποτε δεν πάει χαμένο. Ολα αφήνουν κάποιο αποτύπωμα, μικρό ή μεγάλο, και το αποτύπωμα του λαϊκισμού είναι πάντα ζημιογόνο. Αποτελεί δε μεγάλο πρόβλημα πως μόνο εκ των υστέρων μπορούμε να διαπιστώσουμε το μέγεθος της καταστροφής, που φέρνει η γλυκόπιοτη δημαγωγία.

Την ανερμάτιστη πεποίθηση ότι ο Θεός είναι δικός μας, στρατευμένος υπέρ ημών και εναντίον όλων των άλλων, τη μοιράζονται πολλά έθνη. Και οι Αμερικανοί των ΗΠΑ, λοιπόν, οι χριστιανοί Αμερικανοί, με πρώτους και υποκριτικότερους τους προέδρους τους, είναι πεπεισμένοι ότι ο Θεός δεν τους προστατεύει απλώς αλλά τυγχάνει ιδιοκτησία τους.

Η ανάδειξη του Ντόναλντ Τραμπ στην ηγεσία των ΗΠΑ προκαλεί αναταράξεις και ανακατατάξεις σε όλο τον κόσμο, αναπόφευκτα και στα καθ’ ημάς.

Και ξαφνικά θυμήθηκα μια έκφραση που είχα ξεχάσει την τελευταία δεκαετία: «Πύκνωσε η ιστορία». Είναι δύσκολο να διαβάσει κανείς ψύχραιμα την ομιλία του νέου προέδρου των ΗΠΑ με αφορμή την ορκωμοσία του – ακόμη δυσκολότερο να την παρακολουθήσει. Και αυτό ισχύει όσο προετοιμασμένος και να είναι κανείς.

«Ανησυχίες για την υγεία της δημοκρατίας των ΗΠΑ δεν είναι νέο φαινόμενο· οι δημοκρατικοί θεσμοί μας έχουν δοκιμαστεί και στο παρελθόν. Ομως, οι σημερινές απειλές στο σύστημα διακυβέρνησής μας είναι μεγάλες και άμεσες.

Ποιος ηγέτης θα διανοούνταν να εμπορευθεί όνομα και εξουσία προκειμένου να αβγατίσει με κρυπτονόμισμα την ίδια περιουσία; Ο Τραμπ το έκανε, με την έπαρση εκείνου που έχει προβιβάσει σε στρατηγική την αυθαιρεσία.

Υπάρχει κανείς που να αμφισβητεί στα σοβαρά πως ο χαιρετισμός του Eλον Μασκ στο πλαίσιο της ορκωμοσίας του Ντόναλντ Τραμπ ως 47ου προέδρου των ΗΠΑ ήταν το «saluto romano»;

Οσο ακραίο κι αν ακούγεται, ο ηλικιωμένος κύριος με την πορτοκαλόχρου κόμη, που ορκίστηκε πρόσφατα πρόεδρος των ΗΠΑ, θα ήταν, υπό κανονικές συνθήκες, στη φυλακή, όχι στον Λευκό Οίκο.

Η νέα προεδρία Τραμπ εισάγει την Αμερική και πιθανότατα τον κόσμο σε μια νέα εποχή. Αν και έχουμε πλέον ισχυρά δείγματα για το ύφος και το ήθος της νέας αμερικανικής εξουσίας, οι ακριβείς συνέπειες στην εσωτερική κοινωνική και οικονομική ζωή μένει να φανούν, όπως και οι αλλαγές στις διεθνείς σχέσεις και στη διεθνή πολιτική οικονομία.