1821

Kολοσσιαία επέτειο, όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά για την ευρωπαϊκή συνείδηση εν γένει, χαρακτηρίζει σε συνέντευξή του στην «Κ» τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση ο ειδικός εκπρόσωπος του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν για τη διεθνή πολιτιστική συνεργασία, Μιχαήλ Γεφίμοβιτς Σβιτκόι.

Την Κυριακή 20 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ, η ΕΡΤ2, στα πλαίσια εορτασμού των διακοσίων χρόνων από την εξέγερση των Ελλήνων για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού, παρουσίασε μιαν εκπομπή με τίτλο: «Γιατί το 21; Δώδεκα ερωτήματα». Μετά την παρακολούθησή της, ο έστω και στοιχειωδώς μελετημένος τηλεθεατής θα την τιτλοφορούσε ακριβέστερα:

Στη σκηνή είναι ριγμένες φουστανέλες. Ο χώρος σιγά σιγά γεμίζει με χώμα δημιουργώντας ένα σιωπηλό τοπίο που σχηματίζεται προς την πλευρά των ηττημένων ύστερα από μια μάχη.

Το αρχείο του τυπογράφου Τομάζο Μάζι ίσως αποκαλύψει τον συγγραφέα της «Ελληνικής Νομαρχίας».

Η επιστροφή στην πατρίδα φέρνει πάντοτε μαζί της ένα ξεχωριστό είδος συγκίνησης, τόσο γι’ αυτόν που γυρίζει όσο και για εκείνους που τον υποδέχονται.

Σκεφτόμουν τη σχέση των Ελλήνων πριν από 200 χρόνια με τους σημερινούς. Μια κοινωνία τότε από αντίπαλες φατρίες, με έντονο το στοιχείο της εντοπιότητας, μεταμορφωνόταν σταδιακά σε ενιαίο και συγκεντρωτικό έθνος – κράτος επί Καποδίστρια.

Στις 27 Ιουνίου συμπληρώνονται έξι χρόνια από την ημέρα της προκήρυξης του δημοψηφίσματος. Η επέτειος της νωπής ιστορίας διασταυρώνεται με την επέτειο των 200 ετών από την Επανάσταση του ‘21. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος συζητάει με τον Μιχάλη Τσιντσίνη και επιχειρεί να τοποθετήσει τα γεγονότα του 2015 στο μεγάλο ιστορικό πλαίσιο των δύο αιώνων της εθνικής […]

Στο κέντρο του Μονάχου, μια γοτθικού ρυθμού εκκλησία θυμίζει σήμερα, διακόσια χρόνια μετά, μια σχετικά άγνωστη πτυχή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Η ενασχόλησή του με τη σύγχρονη Ελληνική Ιστορία είναι τόσο συστηματική, που ειδικά εν μέσω της 200ετηρίδας της Ελληνικής Επανάστασης μια συζήτηση με τον Μαρκ Μαζάουερ έχει πολλαπλό ενδιαφέρον.

Μπορεί να μας καθορίσει το όνομα του δρόμου του πατρικού μας σπιτιού; Είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει ένα παιδί και η πληροφορία γίνεται μέρος της ταυτότητάς του.

Στα μαθητικά μου χρόνια, η 25η Μαρτίου δεν ήταν παρά μια ακόμη επέτειος από αυτές που άξιζαν γιατί δεν είχαμε σχολείο.

Αν ξεπεράσουμε κάποτε τους υπερφίαλους πανηγυρισμούς, αν πάψουμε να συγχαίρουμε τους εαυτούς μας για τα κατορθώματα άλλων, που ήσαν πολύ διαφορετικοί από εμάς, μία πιο διαφωτιστική προσέγγιση θα ήταν να εξετάσουμε τα αποτελέσματα της Επανάστασης του 1821 από τη σκοπιά των τριών κομμάτων που γεννήθηκαν στη διάρκειά της και κυριάρχησαν για περίπου τρεις δεκαετίες.