Η ανάγκη για οργανωμένη φροντίδα ηλικιωμένων αυξάνεται με αλματώδη ταχύτητα. Στην πλατφόρμα εύρεσης φροντιστών Nannuka, ενώ η ζήτηση για παιδική φροντίδα υποχωρεί χρόνο με τον χρόνο, οι αγγελίες για φροντίδα τρίτης ηλικίας εκτοξεύονται. Ειδικότερα, ενώ το μερίδιο της φροντίδας ηλικιωμένων το 2024 βρισκόταν στο 16,7%, το 2025 εκτοξεύτηκε στο 20,7% σημειώνοντας αύξηση 25% σε απόλυτους αριθμούς μέσα σε μόλις ένα χρόνο. Αντίθετα, το μερίδιο της παιδικής φροντίδας μειώθηκε κατά 9,7%.
Σύμφωνα με τους ανθρώπους της πλατφόρμας, πρόκειται για αναμενόμενη εξέλιξη: Οσο ο πληθυσμός γερνάει και οι γεννήσεις παραμένουν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα (κάτω από 70.000 το 2025), η ζήτηση για φροντίδα ηλικιωμένων θα συνεχίσει να ανεβαίνει. Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν όμως και κάτι βαθύτερο, την εικόνα πίσω από τους αριθμούς: τη διάχυτη μοναξιά. Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα καταγράφει από τα υψηλότερα ποσοστά μοναξιάς στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη (2025) που πραγματοποιήθηκε σε 29 χώρες, η Ελλάδα παρουσιάζει τα υψηλότερα επίπεδα μοναξιάς σε άτομα 50-90 ετών, γεγονός που συνδέεται από τους ειδικούς και με αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης. Συνέπεια αυτού ότι πέρα από την πρακτική φροντίδα καταγράφεται και μεγάλη ανάγκη για υπηρεσίες που προάγουν τη συντροφικότητα. Σύμφωνα με τα δεδομένα της Nannuka, το 73% των αγγελιών για φροντίδα ηλικιωμένων αφορούν συντροφιά, όπως καθημερινή συνοδεία και κοινωνική επαφή.
«Την είδα τη μοναξιά», λέει στην «Κ» η Βαρβάρα Γκίκα, όταν εργάστηκε πέρυσι ως κοινωνική λειτουργός στο πρόγραμμα Βοήθεια στο Σπίτι στο 6ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων. «Εβλεπα ανθρώπους μόνους, που είτε δεν είχαν παιδιά είτε παιδιά με τα οποία δεν μιλούσαν». Οπως λέει, τα μεγαλύτερα προβλήματα τα συνάντησε στα νοικοκυριά με χαμηλές συντάξεις που δεν μπορούσαν να αποταθούν σε κάποιον οίκο ευγηρίας. «Υπάρχουν νοικοκυριά των 400 ευρώ που δεν μπορούν να έχουν καμία φροντίδα». Η ίδια είχε 46 περιστατικά που επισκεπτόταν μία φορά την εβδομάδα. «Εκείνη την εποχή έχασα τον ύπνο μου. Τα προβλήματα ήταν τεράστια και όπου και αν γυρνούσες έβλεπες να υψώνονται εμπόδια». Θυμάται να παρακαλεί στο τηλέφωνο τα παιδιά μιας κυρίας που ζούσαν στις ΗΠΑ να επιστρέψουν, «έχει ανάγκη έναν άνθρωπο». «Θα με βρουν από τη μυρωδιά», της έλεγε κάποιος άλλος γέροντας.
Σύμφωνα με τον Αντώνη Πολίτη, καθηγητή Ψυχιατρικής ΕΚΠΑ, πρόεδρο της Ελληνικής Ψυχογηριατρικής Εταιρίας και διευθυντή και επιστημονικό υπεύθυνο του Ινστιτούτου Υγιούς Γήρανσης ΜΕΝΤΩΡ, η μοναξιά αρχίζει να αποτελεί μια άλλη επιδημία. «Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν λειτουργούσαμε το ψυχογηριατρικό ιατρείο στον Δήμο Βύρωνα πριν από λίγα χρόνια και παρατηρούσαμε πόσοι άνθρωποι πέθαιναν και δεν υπήρχε άνθρωπος στην κηδεία», λέει στην «Κ». «Ενα πολύ μεγάλο ποσοστό των ατόμων της τρίτης ηλικίας ζουν μόνοι, γεγονός που συνδέεται και με την εμφάνιση άνοιας». Σε έρευνα της Μονάδας Ψυχογηριατρικής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών διαπιστώθηκε ότι 31% των γυναικών στη μέση και τρίτη ηλικία ζουν μόνες. Επιπλέον, 23% των γυναικών με άνοια ζουν μόνες, έναντι μόλις 12% των ανδρών. Το πρόβλημα είναι εντονότερο στην περιφέρεια.
Ωστόσο, οι γηροκόμοι παραμένουν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Σύμφωνα με στοιχεία της Nannuka, σχεδόν οι μισοί επαγγελματίες φροντίδας δραστηριοποιούνται σε τέσσερις πόλεις, με την Αθήνα να συγκεντρώνει περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής προσφοράς και τη Θεσσαλονίκη το 15%. Πειραιάς και Πάτρα προσθέτουν ακόμη περίπου 10%. Περισσότερες από 15 πόλεις και νησιωτικές περιοχές διαθέτουν κάτω από 1% της προσφοράς η καθεμία. Συγκριτικά, η αγορά babysitting εμφανίζει πολύ μεγαλύτερη περιφερειακή κάλυψη, με πολλές περιοχές να συγκεντρώνουν 1%-3% της προσφοράς, ποσοστά πολλαπλάσια σε σχέση με τους γηροκόμους.
«Στη Nannuka αναγνωρίζουμε ότι η διαθεσιμότητα επαρκών φροντιστών αποτελεί μια υπαρκτή πρόκληση, την οποία αντιμετωπίζουμε με στοχευμένες ενέργειες ενίσχυσης της προσφοράς», αναφέρει στην «Κ» η Πωλίνα Ναούμη, Senior Director of Operations της εταιρείας.
