Ηταν 20 Αυγούστου 2019, ώρα 15.35, όταν ελικόπτερο με δύο Ρώσους τουρίστες και έναν πρώην πιλότο της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στη θέση του χειριστή απογειώθηκε από την περιοχή του Γαλατά με προορισμό την Αθήνα. Η πτήση του δεν διήρκεσε πάνω από 23 δευτερόλεπτα. Προσέκρουσε διαδοχικά σε τρεις ηλεκτροφόρους αγωγούς μέσης τάσης, τμήματά του αποκολλήθηκαν και έπεσε στη θάλασσα. Και οι τρεις επιβαίνοντες σκοτώθηκαν.
Ενα χρόνο πριν από το δυστύχημα στον Πόρο, είχαν επισημανθεί οι κίνδυνοι που προέκυπταν από τα καλώδια στα οποία προσέκρουσε το ελικόπτερο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τρία άτομα.
Τουλάχιστον ένα χρόνο πριν από το δυστύχημα είχαν επισημανθεί στον Διαχειριστή Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας οι κίνδυνοι που προέκυπταν από τα συγκεκριμένα καλώδια. Οι προειδοποιήσεις, όμως, δεν εισακούστηκαν. Οι συγγενείς ενός εκ των δύο τουριστών προσέφυγαν κατά του ΔΕΔΔΗΕ και σε πρόσφατη απόφασή του το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών τούς δικαίωσε, επιδικάζοντας αποζημίωση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.
Η απόφαση
Μετά το δυστύχημα, ο τότε υφυπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος ζήτησε και έλαβε την παραίτηση του διοικητικού συμβουλίου του ΔΕΔΔΗΕ. Η δικαστική απόφαση, την οποία παρουσιάζει η «Κ», δημοσιεύθηκε στα τέλη Νοεμβρίου 2025. Το δικαστήριο έκρινε σε πρώτο βαθμό ότι ο διαχειριστής πρέπει να καταβάλει συνολική αποζημίωση 300.000 ευρώ στους γονείς και 100.000 ευρώ στον αδελφό ενός εκ των Ρώσων τουριστών για ψυχική οδύνη. Την οικογένεια του 23χρονου θύματος εκπροσώπησε ο Γιώργος Μόσχος από το δικηγορικό γραφείο «Παυλάκης – Μόσχος και συνεργάτες».
Οπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, σε απόσταση περίπου 314 μέτρων από το σημείο απογείωσης του ελικοπτέρου υπήρχαν τρεις ηλεκτροφόροι αγωγοί που διέσχιζαν κάθετα τον θαλάσσιο δίαυλο Γαλατά – Πόρου, έχοντας ύψος περίπου 40 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα καλώδια δεν έφεραν καμία σήμανση και όπως σημειώνεται στην απόφαση δεν ήταν ορατά σε καμία από τις διαδρομές άνωθεν του θαλασσίου δίαυλου, ούτε και από το έδαφος στο πεδίο προσγείωσης. Γίνονταν αντιληπτά μόνο κατά τη φάση της τελικής προσέγγισης, σε μικρή απόσταση, περίπου 100 μέτρων.
Στον φάκελο πτήσης δεν αποτυπώνονταν τα καλώδια ως πιθανά εμπόδια, ενώ ούτε ο παρατηρητής πτήσεων του αερομεταφορέα ενημέρωσε τον πιλότο για ιδιαιτερότητες και επικίνδυνα σημεία, εκτιμώντας ότι θα είχε γνώση λόγω της εμπειρίας του στην Πολεμική Αεροπορία. Ωστόσο από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προέκυψε ότι θα έπρεπε να έχει επίγνωση του κινδύνου σε αυτή την περιοχή.
Στις 11 Μαΐου 2018, η Επιτροπή Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Πτήσεων (ΕΔΑΑΠ) είχε επισημάνει τον κίνδυνο πρόσκρουσης ελικοπτέρου στα καλώδια σε επιστολή της προς τον ΔΕΔΔΗΕ. Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, η επιστολή είχε κοινοποιηθεί στον τότε διευθυντή Δικτύων του φορέα, στον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του διαχειριστή, καθώς και στον τότε υπουργό Μεταφορών και στον διοικητή της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας. Μεταξύ άλλων, ζητούσε την τοποθέτηση σφαιρικών ανακλαστικών σημαντήρων. «Η εναγόμενη ούτε καν απάντησε στην επιστολή, έστω για να διατυπώσει την άρνησή της ή τους λόγους για τους οποίους δεν οφείλει ή δεν δύναται να προβεί σε σήμανση των καλωδίων», αναφέρεται στη δικαστική απόφαση.
Ενας από τους ισχυρισμούς του ΔΕΔΔΗΕ κατά την εκδίκαση της αγωγής ήταν ότι η επιστολή δεν είχε πρωτοκολληθεί. Κατά το δικαστήριο, όμως, από το περιεχόμενο της επιστολής αποδεικνύεται ότι είχε προηγηθεί και τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του προέδρου της ΕΔΑΑΠ με τον τότε διευθυντή Δικτύων του ΔΕΔΔΗΕ.
Μεταξύ άλλων, η εναγόμενη πλευρά υποστήριξε ότι δεν υπήρχε τεχνική δυνατότητα σήμανσης λόγω «διηλεκτρικής καταπόνησης, φόρτισης των στύλων και πρόκλησης ταλαντώσεων». Το δικαστήριο, όμως, έκρινε πως ο ισχυρισμός δεν ήταν πειστικός καθώς οι φωτεινοί σημαντήρες θα μπορούσαν να τοποθετηθούν στους πυλώνες στήριξης των αγωγών. Με νέα επιστολή μετά το δυστύχημα, τον Νοέμβριο του 2019, η αρμόδια επιτροπή είχε ζητήσει να εξεταστεί η υπογειοποίηση των επίμαχων καλωδίων. Οπως υπογραμμίζεται στη δικαστική απόφαση, και αυτή η επιστολή αγνοήθηκε.
Σε λειτουργία από το 1987
Tο πεδίο προσγείωσης στον Γαλατά, επιφανείας 729 τ.μ., μπορεί να μην αποτελούσε αδειοδοτημένο ελικοδρόμιο από την ΥΠΑ, αλλά λειτουργούσε τακτικά από το 1987. Βρισκόταν εντός δημοτικού χώρου και ιδίως τους θερινούς μήνες είχε μεγάλη κίνηση. Σύμφωνα με το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, υφίσταται υποχρέωση του ΔΕΔΔΗΕ να λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα προστασίας. Ακόμη κρίθηκε πως οποιαδήποτε ευθύνη και αν έφεραν ο χειριστής ή ο αερομεταφορέας, αυτή δεν αποκλείει τις ευθύνες άλλων εμπλεκόμενων μερών, όπως ο ΔΕΔΔΗΕ.
Η εναγόμενη πλευρά επιχείρησε να αντικρούσει την αγωγή επικαλούμενη και συνυπαιτιότητα του θανόντος, επειδή προτίμησε για μια μικρή διαδρομή (Πόρος – Αθήνα) «το επικίνδυνο μέσο του ελικοπτέρου από μη αδειοδοτημένο ελικοδρόμιο και όχι ένα πιο ασφαλές μέσο όπως το αυτοκίνητο». Και αυτός ο ισχυρισμός ωστόσο απορρίφθηκε. Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, «κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ατυχήματα με αυτοκίνητο λαμβάνουν χώρα σε μεγαλύτερη συχνότητα».
