Οι αστυνομικοί τον εντόπισαν κατά τη διάρκεια της εφόδου σε ψιλικατζίδικο. Το κύκλωμα τον κρατούσε κλειδωμένο σε ένα ανήλιαγο δωμάτιο, πλάι σε συσκευασίες με λαθραία καπνικά προϊόντα. Ο άνδρας, 67 ετών και άστεγος, είχε αιχμαλωτιστεί πριν από καιρό. Κοιμόταν σε αυτήν την κρύπτη και όποτε εμφανιζόταν κάποιος πελάτης για να αγοράσει το παράνομο εμπόρευμα, εκείνος έπρεπε να δίνει στον ταμία τα τσιγάρα και τον καπνό από μια μικρή τρύπα σαν φινιστρίνι που είχε ανοιχτεί στη μεσοτοιχία. Δεν ήταν ο μόνος που βρισκόταν σε αυτή τη δεινή θέση. Κατά κανόνα, τα θύματα του κυκλώματος ήταν ασυνόδευτοι ανήλικοι μετανάστες από το Πακιστάν, ο μικρότερος μόλις 11 ετών.
Η καταγγελία
Το νήμα της υπόθεσης ξετυλίχθηκε έπειτα από καταγγελία για την εκμετάλλευση ενός ανήλικου Πακιστανού που έφτασε το καλοκαίρι στο μη κερδοσκοπικό σωματείο «Δίκτυο για τα δικαιώματα του παιδιού». Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ο έφηβος δίσταζε αρχικά να πει την ιστορία του. Στο πρώτο ραντεβού για κατάθεση δεν εμφανίστηκε. Οταν πείστηκε ότι δεν θα διακινδυνεύσει την ασφάλειά του, μοιράστηκε όλα όσα βίωσε και γνώριζε.
Κατέθεσε στο «Σπίτι του Παιδιού», μια ειδική δομή που υπάγεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Η μαρτυρία του εκεί έγινε ενώπιον ψυχολόγου, που έθετε ερωτήσεις σε συνεννόηση και με τους αστυνομικούς. Σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι να αποφευχθεί ο επανατραυματισμός του ανήλικου θύματος. Εκεί το αγόρι αποκάλυψε όσα είχαν συμβεί. Ακολούθησε στα τέλη Οκτωβρίου η κατάθεση και δεύτερου ανήλικου θύματος. Η ταυτοποίηση των υπόπτων ήταν πλέον θέμα χρόνου.
Στις 3 και 4 Δεκεμβρίου συνελήφθησαν έξι μέλη της εγκληματικής ομάδας σε επιχείρηση της Υποδιεύθυνσης Καταπολέμησης Διακίνησης και Εμπορίας Ανθρώπων και Αγαθών. Εντοπίστηκαν 11 θύματα, εκ των οποίων τέσσερα παιδιά ηλικίας 11 έως 16 ετών. Παράλληλα κατασχέθηκαν 8.260 πακέτα τσιγάρων και 473 συσκευασίες καπνού, που δεν έφεραν ειδική ταινία απόδοσης Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης.
Οπως διαπιστώθηκε από την αστυνομική έρευνα, τα δύο βασικά μέλη της εγκληματικής ομάδας, υπήκοοι Πακιστάν, ανέθεταν σε συνεργούς τους τον εντοπισμό ομοεθνών τους ανηλίκων είτε στο Πακιστάν είτε στην Τουρκία, οι οποίοι βρίσκονταν σε δυσχερή οικονομική κατάσταση. Τους έταζαν καλά αμειβόμενη εργασία στην Ελλάδα εφόσον δέχονταν να μεταφερθούν παράτυπα στη χώρα.
Οι δύο επικεφαλής της σπείρας κάλυπταν τα έξοδα της διακίνησης. Μόλις, όμως, οι ανήλικοι έφταναν στην Αθήνα, τους ανάγκαζαν να εργάζονται σε καταστήματα ψιλικών επτά ημέρες την εβδομάδα, δίχως περιθώριο για ανάπαυση. Συνήθως τους υποχρέωναν να διαμένουν σε αποθήκες ή πρόχειρα διαμορφωμένα δωμάτια μέσα στα καταστήματα ψιλικών.
Παρακρατούσαν και τις αμοιβές τους, υποστηρίζοντας ότι έπρεπε να ξεχρεώσουν με αυτά τα χρήματα όσα είχαν δαπανηθεί για τη μεταφορά τους στην Ελλάδα. Τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις τα μέλη του κυκλώματος είχαν ασκήσει και σωματική βία.
Τα καταστήματα ψιλικών
Οι δράστες διατηρούσαν τουλάχιστον 11 καταστήματα ψιλικών στην Αττική. Τα έξι βρίσκονταν στο Περιστέρι, τα τέσσερα στο κέντρο της Αθήνας και ένα στο Ιλιον. Χρησιμοποιούσαν στοιχεία αχυρανθρώπων, οι οποίοι δεν διέμεναν καν στη χώρα, ως ιδιοκτήτες των καταστημάτων. Εκτιμάται ότι τουλάχιστον 15 ανήλικοι είχαν απασχοληθεί σε αυτά πουλώντας λαθραία καπνικά προϊόντα. Οπως αναφέρει στην «Κ» αστυνομικός με γνώση της υπόθεσης, οι ανήλικοι μπορεί να επιλέγονταν γιατί ήταν πιο εύκολος ο χειρισμός τους και γιατί σε περίπτωση σύλληψης θα είχαν πιο ευνοϊκή ποινική μεταχείριση.
Ορισμένοι εκ των ασυνόδευτων ανηλίκων συλλαμβάνονταν κατά καιρούς για λαθρεμπόριο σε περιπολίες αστυνομικών τοπικών τμημάτων και οδηγούνταν σε δομές φιλοξενίας. Οι υποθέσεις, όμως, δεν συνενώνονταν. Λίγο καιρό αργότερα, οι ανήλικοι συνήθως διέφευγαν από τις δομές και επέστρεφαν στους χώρους εκμετάλλευσης.
Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, μέλη του κυκλώματος εμφανίζονταν στις δομές, τους απειλούσαν και ασκούσαν ψυχολογική πίεση. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να υποδύονταν και τα συγγενικά τους πρόσωπα. Συνήθως τα ανήλικα θύματα παραλαμβάνονταν από έναν ομοεθνή τους, ο οποίος στο παρελθόν, προτού κλείσει τα 18 έτη, είχε περάσει από την ίδια θέση με εκείνους.
