Ολοι περίμεναν τις πλημμύρες που καταγράφονται τούτες τις ώρες στον Εβρο και έχουν καλύψει με νερό δεκάδες χιλιάδες καλλιεργήσιμα στρέμματα. Οι μετεωρολόγοι είχαν προειδοποιήσει για ένταση των βροχοπτώσεων, οι Βούλγαροι είχαν ενημερώσει περί επικείμενης υπερχείλισης των φραγμάτων του και για «εισβολή» τεράστιων ποσοτήτων νερού στο ελληνικό έδαφος. Με τη διαφορά ότι οι άνθρωποι, οι Αρχές, δεν μπορούσαν να κάνουν και πολλά πράγματα για να την αναχαιτίσουν.
Οπως συμβαίνει κάθε φορά που ο Εβρος με τη συνδρομή των παραποτάμων του Αρδα και Ερυθροπόταμου που εκβάλλουν στην κοίτη του φουσκώνει, έτσι και τώρα, οι ορμητικοί υδάτινοι όγκοι σάρωσαν στο διάβα τους τα αναχώματα και ξεχύθηκαν στις πεδιάδες της Ορεστιάδας και του Σουφλίου. Τα νερά του Εβρου, ειδικά με την κλιματική αλλαγή, είναι ευλογία και κατάρα για τον ακριτικό Εβρο. Καθιστούν το κομμάτι γης που διασχίζουν στο ταξίδι τους προς το Θρακικό Πέλαγος, εύφορο και πηγή ζωής, «τιμωρούν» όμως και την αδυναμία διαχείρισής τους από τον άνθρωπο στη διαδρομή τους.
Αιώνες τώρα οι πλημμύρες εναλλάσσονται με τις ξηρασίες του καλοκαιριού. Ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος δεν έχει καταστεί δυνατή. Ο Εβρος είναι ένα διακρατικό ποτάμι, αλλά όχι όπως τα άλλα (Νέστος, Στρυμόνας, Αξιός) που εκβάλλουν στις ακτές του Βορείου Αιγαίου. Και τούτο γιατί μοιράζεται τη διαδρομή του με τρεις χώρες, τη Βουλγαρία, την Τουρκία και την Ελλάδα, οι οποίες έχουν και τη συνευθύνη για τη διαχείριση των νερών του· και εδώ αρχίζουν οι δυσκολίες.
Ελλάδα και Τουρκία έχουν χαράξει τη μεταξύ τους συνοριογραμμή καταμεσής της κοίτης του και οποιαδήποτε επιχείρηση διευθέτησής της, ώστε να μην πλημμυρίζει το ποτάμι προς τα ελληνικά ή τουρκικά εδάφη, εγείρει, με δεδομένο ότι αυτή μετακινείται συχνά λόγω φερτών υλικών, θέμα μετατόπισης των εθνικών συνόρων, οπότε το θέμα λαμβάνει άλλες διαστάσεις. Κατά την πρόσφατη επίσκεψη στην Τουρκία του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να εμβαθύνουν τη συνεργασία για τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων. Μάλιστα στο κοινό ανακοινωθέν σημειώνεται πως εξέφρασαν την κοινή τους δέσμευση ειδικότερα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων των πλημμυρών στη λεκάνη απορροής του ποταμού «σε συνεργασία και με το άλλο παρόχθιο κράτος», τη Βουλγαρία δηλαδή.
Η συμφωνία
Πρόβλημα υπάρχει και με τα νερά από τη Βουλγαρία που τα καλοκαίρια καταφθάνουν με το «σταγονόμετρο», εξαιτίας της ξηρασίας, με αποτέλεσμα οι πεδιάδες της Ορεστιάδας αλλά και του Διδυμοτείχου να διψούν. Οι εν λόγω περιοχές υδροδοτούνται, μέσω του ερχόμενου από τη Βουλγαρία, Αρδα, με ποσότητες που η Ελλάδα έχει συμφωνηθεί να παίρνει ως μέρος των πολεμικών αποζημιώσεων από τη Βουλγαρία. Η συμφωνία, ωστόσο, λήγει και η εσωτερική πολιτική ρευστότητα στη γειτονική χώρα καθιστά δύσκολη την υπογραφή νέας που θα ρυθμίζει την αποδέσμευση ποσοτήτων νερού προς την Ορεστιάδα, έναντι αμοιβής. Το όλο θέμα άπτεται διπλωματικών χειρισμών δεδομένου ότι στη Βουλγαρία εθνικιστικά κόμματα έχουν ανέβει στα «κάγκελα» κατηγορώντας για «ξεπούλημα του εθνικού πλούτου» στους Ελληνες ενδεχόμενη νέα συμφωνία για τον Αρδα.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ίσως υπάρξουν ανακοινώσεις από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κατά τη σημερινή επίσκεψή του στον Εβρο. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι το θέμα των διακρατικών νερών άπτεται της ατζέντας των διακρατικών μας σχέσεων και της διπλωματίας. Με άλλα λόγια θα χρειαστεί ένα κοινό ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Βουλγαρίας. Αυτό δεν σημάνει ότι δεν πρέπει να λαμβάνουμε και δικά μας μέτρα προστασίας. Στον βόρειο Εβρο λ.χ. υπάρχουν δύο φράγματα για τη συγκέντρωση νερών από τη Βουλγαρία από τα οποία το ένα (Κόμαρα) παραμένει ημιτελές εδώ και 20 χρόνια και το άλλο (Θεραπιό) συγκρατεί ελάχιστες ποσότητες νερού γιατί δεν έχει συντηρηθεί. Τα δε αναχώματα, όπως έχουν κατασκευαστεί, αποδεικνύονται εύκολη λεία για τις «κατεβασιές» του ποταμού.
