Τον ηρωικό θάνατο του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ενός εκ των 200 που εκτελέστηκαν από τις δυνάμεις Κατοχής των ναζί στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, είχε περιγράψει εξιστορώντας τη συγκλονιστική ιστορία του το 2018 στη γερμανική εφημερίδα Bild η ξαδέρφη του, η Φωτεινή Σουκατζίδη.
Ο Ναπολέων Σουκατζίδης ήταν κομμουνιστής συνδικαλιστής, που μετά την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά συνελήφθη και εξορίστηκε στον Αη Στράτη. Το 1937 μεταφέρθηκε στις φυλακές της Ακροναυπλίας όπου, τον Απρίλιο του 1941, παραδόθηκε από την κατοχική κυβέρνηση στους ναζί. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, μετατάχθηκε σε διάφορες φυλακές καταλήγοντας τον Σεπτέμβριο του 1943 στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, όπου εκτελούσε χρέη διερμηνέα.
«Το τέλος του ξαδέρφου μου ήταν τραγικό. Οι ναζί διέταξαν μια ημέρα 200 εκτελέσεις (σ.σ.: σε αντίποινα για την επίθεση του ΕΛΑΣ με στόχο τον διοικητή της 41ης Γερμανικής Μεραρχίας Οχυρών, υποστράτηγο Φραντς Κρεχ, στους Μολάους», θυμόταν η κ. Σουκατζίδη.
«Οταν διάβασε ο διοικητής του στρατοπέδου το όνομα του ξαδέρφου μου, σταμάτησε και είπε: “Κάποιο λάθος έχει γίνει, εσύ δεν πρέπει να είσαι μέσα. Στη θέση σου θα βάλουμε άλλον. Εσύ δεν θα μπεις”. Γιατί τον είχαν ανάγκη βέβαια, ήταν διερμηνέας. Εκείνος ρώτησε “θα βάλετε στη θέση μου άλλον;”. “Ναι, γιατί έχουμε εντολή για 200 άτομα”, του απάντησαν. “Μια μητέρα θα κλάψει για εμένα, μια μητέρα θα κλάψει για κάποιον άλλον. Δεν θα κάνω πίσω”. Αυτή ήταν η αντίδρασή του. Ετσι, στάθηκε στην ουρά και τραγούδησε ένα τραγούδι», πριν βρει τον θάνατο από τις σφαίρες των ναζί.
