Της απεσταλμένης μας στη Χίο Αλεξίας Καλαϊτζή. Το πρωί της Τετάρτης όσοι περνούσαν από την παραλιακή της Χίου έριχναν κλεφτές ματιές στο σκάφος του Λιμενικού, που σύμφωνα με την ανακοίνωση του σώματος είχε συγκρουστεί με τη βάρκα στην οποία επέβαιναν περίπου 40 μετανάστες.
Στη μικρή κοινωνία, όπου οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν συγγενείς ή φίλους στα σώματα ασφαλείας ή στο νοσοκομείο, τα νέα για τον θάνατο 15 μεταναστών είχαν κυκλοφορήσει από νωρίς. Οι κάτοικοι της Χίου γνωρίζουν τι γίνεται στη θάλασσά τους. Οι αφίξεις, παρότι μειωμένες, συνεχίζονται στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου. Αντιστοίχως και οι θάνατοι. Ο μικρός αριθμός τους, όμως, συνήθως δεν τους μετατρέπει πλέον σε είδηση, πολλώ δε μάλλον σε είδηση που αναπαράγεται στον διεθνή Τύπο. Με το επεισόδιο της Τρίτης δεν συνέβη το ίδιο.
Οι πρώτοι δημοσιογράφοι έφτασαν γρήγορα στο νησί, ενώ όλο το βράδυ και τις επόμενες ώρες στο «Σκυλίτσειο» Νοσοκομείο, γιατροί και νοσοκόμοι έδιναν αγώνα για να μπουν γρήγορα οι βαριά τραυματισμένοι στις χειρουργικές αίθουσες, να γίνουν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, ειδικά σε τραυματίες με κακώσεις στο κεφάλι, και να νοσηλευθούν σε κατάλληλες συνθήκες τα μικρά παιδιά. Συνολικά, 25 άτομα νοσηλεύθηκαν στο νοσοκομείο. Μια γυναίκα πέθανε εκεί.
Στον διάδρομο προς την αξονική, ένα παιδί 13 χρόνων σε αμαξίδιο μεταφοράς κοιτάει με απορία τον χώρο γύρω του. Δεν μπορεί να πει πόσων ετών είναι. Το γράφει. Εχει τυλιγμένο με επιδέσμους το κεφάλι του. Ταξίδευε με τον πατέρα του, που φοβάται ότι έχει σκοτωθεί μαζί με τους υπόλοιπους που χάθηκαν. Στην παιδιατρική κλινική, πίσω από μια πόρτα με πολύχρωμα αυτοκόλλητα, μια 30χρονη μητέρα, ακόμη σε σοκ, στέκεται δίπλα στα δυο της παιδιά που νοσηλεύονται. Τα κρατάει και τα χαϊδεύει συνεχώς. Μια εθελόντρια τρέχει, παρά τη βροχή, να φέρει γρήγορα τον φορτιστή του κινητού της από το αυτοκίνητο. Δεν θέλει να αφήσει πολλή ώρα μόνη της μια μετανάστρια την οποία βοηθάει εθελοντικά ως συνοδός. Η γυναίκα ήταν έγκυος αλλά έχασε το μωρό της. Φέρεται να έχει πεθάνει και ο άνδρας της. Το υγειονομικό προσωπικό περιέγραψε αυτό που βίωσε ως πρωτοφανές, αναφέροντας ότι ποτέ ξανά δεν έχουν νοσηλευθεί τόσοι μετανάστες με τόσο βαρείς τραυματισμούς. «Πρώτη φορά έχουμε δει τόσο πολλά τραύματα. Είναι σαν να είδες πάρα πολλά τροχαία», σημείωσε ο Γιάννης Κουτσοδόντης, υποδιευθυντής Νοσηλευτικής Υπηρεσίας στο νοσοκομείο. Οι νεκροψίες – νεκροτομές επιβεβαιώνουν τα λεγόμενά τους. Και τα 15 πτώματα είχαν πολλαπλούς τραυματισμούς, που είναι και η πιθανή αιτία θανάτου τους. Οπως μαθαίνει η «Κ», έχουν ήδη ξεκινήσει επικοινωνίες με τους συγγενείς για την ταυτοποίηση των νεκρών, ενώ Αφγανοί, ακόμη και από το εξωτερικό, προσπαθούν να εντοπίσουν τους συγγενείς τους που γνώριζαν ότι ταξίδευαν εκείνο το βράδυ.
Το απόγευμα της Τετάρτης στην πόλη πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Στη διάρκεια της πορείας, διαδηλωτές φώναξαν συνθήματα κατά των λιμενικών, κατηγορώντας τους για δολοφονία. «Και πού το ξέρεις εσύ;», τους φώναξε ένας άνδρας που καθόταν στο απέναντι καφενείο.
Οπως αναφέρει στην «Κ» ο Γιάννης Στεβής, έμπειρος δημοσιογράφος και δημιουργός της τοπικής ιστοσελίδας ενημέρωσης Astraparis, αν και στο νησί επικρατούν διαφορετικές απόψεις για το Λιμενικό και τον τρόπο που διαχειρίζεται τις ροές των μεταναστών, «κανείς δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτά τα περιστατικά». «Χρειάζεται πλήρης διαλεύκανση. Να αποδοθούν ευθύνες αν υπάρχουν, όπου υπάρχουν. Πρέπει να αναζητούμε την αλήθεια. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε το τι θα πει η επίσημη Αρχή ή και το τι θα πει ένας από τους επιβαίνοντες. Σε καμία περίπτωση. Πρέπει να βρεθούν αντικειμενικά στοιχεία τα οποία θα είναι αδιαμφισβήτητα για να μπορούμε να πούμε ό,τι έγινε».
