Η Αναστασία Παπαθανασίου κατέβηκε από το τρακτέρ της στο μπλόκο του κόμβου Μικροθηβών Μαγνησίας και την Τρίτη 13 Ιανουαρίου συμμετείχε μαζί με άλλους 24 παραγωγούς στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου.
Δεν της έκανε καμία εντύπωση που ήταν η μοναδική γυναίκα στο μακρόστενο τραπέζι συσκέψεων. «Eχω μεγαλώσει σε μία ανδροκρατούμενη δουλειά, οπότε ήταν αναμενόμενη αυτή η εικόνα και για εμένα και για τους υπόλοιπους», σημειώνει στην «Κ».
Με την κ. Παπαθανασίου να εκπροσωπεί τις αγωνίες των αγροτών των Μικροθηβών, αλλά και πολλών άλλων περιοχών που δεν συμμετείχαν στη συνάντηση, η ίδια επισημαίνει πως πίσω από τις κάμερες και τους εκπροσώπους των μπλόκων σε πρώτο πλάνο, υπάρχουν άνθρωποι που αγωνιούν. Αλλωστε και εκείνη δέχτηκε σωρεία τηλεφωνημάτων μετά την τρίωρη σύσκεψη στο Μαξίμου από αγρότες που ήθελαν να μάθουν τι επρόκειτο να συμβεί.
Δημόσια εξέφρασε τις αγωνίες της πριν από δύο χρόνια, ζητώντας την εξεύρεση λύσεων σε συγκεκριμένα ζητήματα αναφορικά με τη νέα ΚΑΠ, την πράσινη μετάβαση και το κόστος παραγωγής. Πέρυσι είδε και η ίδια την καλλιέργειά της να συρρικνώνεται. «Προφανώς είπα τα προβλήματά μου και στον Πρωθυπουργό. Του εξήγησα πως πέρσι σταμάτησα να σπέρνω το 25% της καλλιέργειάς μου, καθώς υπολόγισα πως τα έξοδα θα ήταν περισσότερα από τα έσοδα. Επίσης ήθελα να δω πώς θα “τρέξουν” οι τιμές στην αγορά, αλλά και ποιο θα είναι το χρηματοδοτικό πλάνο της κυβέρνησης», εξηγεί η ίδια.
«Οι πόρτες αυτές δεν ήταν ανοιχτές για τους πραγματικούς αγρότες, αλλά για τους απατεώνες. Δεν πρέπει να ξανασυμβεί αυτό», ήταν ένα κοινό αίτημα όλων.
Οπως σημειώνει στην «Κ», εδώ και δύο χρόνια υπήρχε πλήρης ενημέρωση για τις δυσλειτουργίες που θα προκαλούσε η νέα ΚΑΠ. «Ο διάλογος χάθηκε, τα χρήματα έφυγαν από τις τσέπες των πραγματικών Ελλήνων παραγωγών και φτάσαμε στο μπάχαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ», τονίζει, υπογραμμίζοντας ότι στη συνάντηση τέθηκε ξεκάθαρα η ανάγκη να κλείσει κάθε «χαραμάδα» από την οποία διοχετεύονται παράνομα επιδοτήσεις. «Οι πόρτες αυτές δεν ήταν ανοιχτές για τους πραγματικούς αγρότες, αλλά για τους απατεώνες. Δεν πρέπει να ξανασυμβεί αυτό», ήταν ένα κοινό αίτημα όλων.
Τόσο η 33χρονη, που καλλιεργεί βαμβάκι και σιτάρι, όσο και η πλειονότητα των παραγωγών της χώρας βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή διπλή πίεση, αποτέλεσμα της μειωμένης παραγωγής και της περικοπής των ενισχύσεων. «Ειδικά για τους νέους αγρότες, δεν πρόκειται πια για μία ακόμη δυσκολία, αλλά για μάχη επιβίωσης του αγροτικού τομέα. Οποιος κατάφερε να σταθεί όρθιος φέτος, πραγματικά πέτυχε κατόρθωμα», λέει, θυμίζοντας ότι πέρυσι οι τιμές σε βαμβάκι και σιτάρι κατέρρευσαν, με το σιτάρι να υποχωρεί από τα 30 λεπτά στα 18.
«Ειδικά για τους νέους αγρότες πλέον δεν πρόκειται για μία ακόμη δυσκολία, αλλά για μάχη με τη βιωσιμότητα του αγροτικού τομέα. Οποιος κατάφερε να σταθεί όρθιος φέτος, πραγματικά έκανε κατόρθωμα».
Την ίδια στιγμή, η ανάγκη να αποτινάξει τα στερεότυπα του παρελθόντος είναι, όπως τονίζει, μονόδρομος. «Δεν έχουμε καμία σχέση με την εικόνα ότι “τρώγαμε λεφτά”. Εχουμε επενδύσει λίγα χρήματα και κινηθήκαμε με απόλυτη προσοχή. Ούτε αυτοκίνητα αγοράσαμε ούτε κομπίνες ενορχηστρώσαμε», σημειώνει.
Καθοριστικό στοιχείο για μια ουσιαστική αναδιάρθρωση του αγροτικού τομέα, ιδίως για τους νέους παραγωγούς, είναι η ύπαρξη σταθερών και προβλέψιμων κρατικών παροχών. Παρά την ενεργοποίηση προγραμμάτων Σχεδίων Βελτίωσης, η περιορισμένη ρευστότητα και η αβεβαιότητα εξακολουθούν να αποθαρρύνουν την ανάληψη νέων επενδύσεων.
