Σε μια περίοδο που η αναζήτηση συναινέσεων θα αποκτήσει χαρακτηριστικά διαμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού μπαίνει η κυβέρνηση το επόμενο διάστημα. Οδεύοντας προς τις εκλογές, το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να αναζητήσει τα πεδία εκείνα στα οποία μπορεί να συμφωνήσει με την αντιπολίτευση και κυρίως με το ΠΑΣΟΚ για τους εξής πολιτικούς λόγους:
1) Εάν η κυβέρνηση καταφέρει να επιτύχει κάποια συναίνεση, θα δείξει πως έχει την καθαρή πρωτοβουλία των κινήσεων, στην οποία ακολουθεί και η αντιπολίτευση, κάτι που θα εντείνει την αίσθηση πως η κυβέρνηση κινείται στη σωστή κατεύθυνση.
2) Εάν δεν επιτύχει συναίνεση –που είναι και το πιθανότερο–, θα επιχειρήσει να συμπιέσει πολιτικά το ΠΑΣΟΚ προς τα αριστερά, κερδίζοντας η ίδια χώρο στο Κέντρο, που είναι ζωτικής σημασίας για το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα, καθώς θα χρησιμοποιήσει το επιχείρημα πως το ΠΑΣΟΚ δεν συμφωνεί ούτε στα αυτονόητα και γίνεται «ουρά της Αριστεράς».
3) Θα εμφανιστεί ως ένα κόμμα που αναζητάει τις συναινέσεις και τις ευρύτερες συμμαχίες, μακριά από την τοξικότητα, η οποία σε όλες τις μετρήσεις φαίνεται πως δεν αρέσει στην πλειονότητα των πολιτών. Συνεπώς η τακτική των συναινέσεων για την κυβέρνηση είναι μια απολύτως win win τακτική, που σε κάθε περίπτωση θεωρεί πως θα της φέρει πολιτικά οφέλη στην τελική ευθεία προς τις εκλογές.
Η κυβέρνηση έχει το επόμενο 4μηνο τουλάχιστον τέσσερα βασικά πεδία στα οποία θα επιδιώξει να εφαρμόσει αυτή την τακτική. Το πρώτο είναι η διακομματική επιτροπή για τον πρωτογενή τομέα. Ο πρόεδρός της Γιάννης Οικονόμου, ένας ήπιος κεντροδεξιός πολιτικός, θα επιχειρήσει να επιτύχει το μίνιμουμ των συναινέσεων ώστε να βγει στο τέλος ένα όσο το δυνατόν πιο «κοινό πλάνο» για το μέλλον του αγροτικού τομέα, που θα έχει «εθνικό χαρακτήρα». Στην κυβέρνηση θεωρούν πως το πεδίο προσφέρεται για συναινέσεις.
Η κυβέρνηση εστιάζει την προσοχή της στη διακομματική επιτροπή για τον πρωτογενή τομέα, στο νομοσχέδιο για τον απόδημο Ελληνισμό, στο εθνικό απολυτήριο και στη συνταγματική αναθεώρηση.
Το δεύτερο πεδίο είναι το νομοσχέδιο για τον απόδημο Ελληνισμό που ανακοίνωσε στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός. Πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου που για την κυβέρνηση είναι μεγάλης σημασίας, καθώς ενισχύει τους δεσμούς του απόδημου Ελληνισμού με την πατρίδα και αυξάνει το αποτύπωμα της χώρας εκτός Ελλάδας, κάτι που μπορεί να έχει πολιτικό και διπλωματικό αντίκτυπο. Στο Μαξίμου θεωρούν πως η αντιπολίτευση και ειδικά το ΠΑΣΟΚ θα έχουν πολιτικό κόστος εάν αρνηθούν αυτό το νομοσχέδιο, καθώς θα πρέπει να δικαιολογήσουν πειστικά –κάτι δύσκολο– γιατί το αρνούνται.
Το τρίτο πεδίο που η κυβέρνηση θα επιδιώξει συναίνεση είναι το εθνικό απολυτήριο. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να νομοθετήσει και να εφαρμόσει το νέο σύστημα σταδιακά από το σχολικό έτος 2026-27 για τους μαθητές που θα φοιτήσουν τότε στην Α΄ Λυκείου. Αυτό σημαίνει πως το επόμενο διάστημα η συζήτηση θα ξεκινήσει, με την κυβέρνηση να αναμένει τη στάση της αντιπολίτευσης και ειδικά του ΠΑΣΟΚ για ένα θέμα «πολύ ευαίσθητο», καθώς αφορά χιλιάδες οικογένειες και το μέλλον των παιδιών. Το ΠΑΣΟΚ έχει ζητήσει να ανοίξει ο σχετικός διάλογος, χωρίς όμως να ανοίγει και τα χαρτιά του για το τι θα κάνει.
Το τέταρτο πεδίο είναι η συνταγματική αναθεώρηση. Η κυβέρνηση θα αναζητήσει συναινέσεις κυρίως στο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών και την ποινική μεταχείρισή τους, καθώς και στις αλλαγές στον τρόπο ανάδειξης των ανώτατων δικαστικών αρχών.
Tέλος, όσον αφορά τις ανεξάρτητες αρχές, που είναι ένα πέμπτο πεδίο, η Ν.Δ. έχει προτείνει αλλαγές στον τρόπο επιλογής των μελών τους, όπως η αλλαγή πλειοψηφιών στη Βουλή, κάτι που όμως έχει προκαλέσει κριτική τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ, προμηνύοντας την αρνητική τους στάση.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, η κυβέρνηση έχει 4+1 πεδία μπροστά της στα οποία θα αναζητήσει συναινέσεις, επιδιώκοντας να βρει νέες δεξαμενές που θα τη φέρουν πιο κοντά στον στόχο της αυτοδυναμίας.
