Συνομιλητής μου με πολιτική μνήμη ελέφαντα με πληροφόρησε πως η πατρότητα του ασυμβίβαστου μεταξύ υπουργού και βουλευτή πάει πολύ πίσω και ανήκει στον πανίσχυρο τότε γενικό γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης Σημίτη, Σωκράτη Κοσμίδη, ο οποίος την είχε παρουσιάσει σε ομιλία του το 2003 στο ξενοδοχείο «Πλάζα» της πλατείας Συντάγματος, προκαλώντας σάλο στους κόλπους της τότε κυβέρνησης. Θιασώτης της ίδιας αυτής μεταρρύθμισης ήδη από το 2003, οπότε αποχώρησε από την κυβέρνηση Σημίτη καταγγέλλοντας (σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή») τα «πιράνχας της υγείας», ήταν και ο Αλέκος Παπαδόπουλος, και μάλιστα έκτοτε έχει αναλύσει την πρόταση αυτή σε μυριάδες άρθρα γνώμης, σε ομιλίες, αλλά και σε βιβλία του.
Συνομιλητής του επίτιμου
Επειδή ο Αλέκος Παπαδόπουλος υπήρξε προνομιακός συνομιλητής του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ίσως, λέω ίσως, ο Κυριάκος να είχε συζητήσει από εκείνη την εποχή την ιδέα με τον Αλέκο σε κάποιο τραπέζι στο σπίτι του πατρός. Πάντως, ο Σημίτης δεν αποδοκίμασε δημοσίως τότε την πρόταση του Σωκράτη και του Αλέκου, ούτε την υιοθέτησε ποτέ, καθώς, όπως έλεγαν τα ρεπορτάζ της εποχής, ήταν επιφυλακτικός, διότι θεωρούσε το ασυμβίβαστο πρακτικώς ανεφάρμοστο.
Free pass στον Αδωνι
Οσον αφορά τη διαχείριση του θέματος του ΟΠΕΚΕΠΕ, βέβαια, υπάρχουν αρκετές διαφορετικές προσεγγίσεις εντός της κυβέρνησης. Μία κατηγορία μόνος του είναι ο Αδωνις Γεωργιάδης, που ακολουθεί πιστά τη δική του γραμμή. Κάπως έτσι ξεκίνησε από το περασμένο Σαββατοκύριακο να «την πέφτει», κατά το κοινώς λεγόμενο, στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η γραμμή δεν ήταν κυβερνητική, αλλά «αδώνεια». Στο Μαξίμου αρχικά ψιλοπάγωσαν. Οσο περνούσαν όμως οι μέρες, ξεπάγωναν. Μάλιστα, υπήρξε και επικοινωνία Αδώνιδος – Μαξίμου, της οποίας το γενικό νόημα ήταν «πες ό,τι θες». Κάτι σαν free pass…
Οι ρίζες αντεπιτίθενται
Την ίδια ώρα, debate υπάρχει και για το παλιό και το νέο πολιτικό σύστημα. Η αρχική αντίδραση του Μαξίμου στη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν πως οι εμπλεκόμενοι είναι κυρίως κομμάτι του «παλιού πολιτικού συστήματος». Οσο περνούσαν οι μέρες, η προσέγγιση υποχωρούσε. Το «παλιό» αντέδρασε και έχει, όπως φάνηκε, αρκετή δύναμη. Επιπλέον, έγινε αντιληπτό ότι οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ παλιού και νέου είναι δυσδιάκριτες, μιας και το ένα αποτελεί συνέχεια του άλλου. Πόσο μάλλον σε ένα κόμμα με τις δομές και τις ρίζες της Ν.Δ.
Το κενό των Σερρών
Η εκπεφρασμένη πλέον θέση του Κώστα Αχ. Καραμανλή ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος στην κοιτίδα του καραμανλισμού, τις Σέρρες, δημιουργεί μια (μεγάλη) κενή έδρα στον νομό της Κεντρικής Μακεδονίας. Πολλοί λένε ότι μια επιλογή θα μπορούσε να είναι ο Σερραίος αρχηγός ΓΕΕΘΑ Δημήτρης Χούπης, αλλά πολύ δύσκολα θα αφήσει τη θέση του αρχηγού για να γίνει απλός βουλευτής. Συνεπώς, η αναζήτηση συνεχίζεται και πρέπει να είναι προσεκτική, αφού οι Σέρρες είναι ένας πολύ επικίνδυνος νομός για πιθανή εκρηκτική άνοδο του Βελόπουλου.
Ψάχνει η Λατινοπούλου
Μένω στη Βόρεια Ελλάδα, καθώς μου λένε ότι η Αφροδίτη Λατινοπούλου αναζητεί στελέχη στη Μακεδονία διότι «βλέπει κενό». Και η ίδια πηγή μού ανέφερε ότι βρίσκει ανταπόκριση και μάλιστα με «δυνατά στελέχη» μεσαίου βεληνεκούς που προέρχονται από τη Ν.Δ.
Οι παλιοί εμπλεκόμενοι
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ωστόσο, δεν είναι μόνο μια μελλοντική απειλή, αλλά έχει και σκελετούς φυλαγμένους. Η πρώτη δικογραφία έχει σχεδόν ξεχαστεί, αλλά περιλαμβάνει βουλευτές της Ν.Δ. τα ονόματα των οποίων δεν είναι σήμερα στην πρώτη γραμμή της συζήτησης. Επειδή όμως οι εκλογές είναι μια πολύ σκληρή μάχη, είναι πολύ πιθανό οι περιπτώσεις αυτές να επανέλθουν στην επικαιρότητα από τους πολιτικούς τους αντιπάλους όσο οδεύουμε προς τις εκλογές. Αυτό, τουλάχιστον, λένε οι πληροφορίες…
Λιτανεία με Ανδρουλάκη – Φάμελλο
Πολλή σκόνη σηκώθηκε για τον ασπασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη στον πίνακα της Εξόδου, καθώς τον κατέκριναν πως φίλησε ένα έργο τέχνης και όχι μια άγια εικόνα. Ο Δήμος Μεσολογγίου έβγαλε απάντηση, με την οποία εξήγησε ότι δεν πρόκειται για απλό ιστορικό έργο τέχνης, αλλά για ένα ιερό σύμβολο πίστης, θυσίας και εθνικής μνήμης. Η ανακοίνωση ήταν αχρείαστη για όποιον είχε προσέξει το τελετουργικό νωρίτερα, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός, αλλά και οι κ. Ανδρουλάκης και Φάμελλος, ακολουθούσαν κι εκείνοι την πομπή της εικόνας-αντιγράφου του πίνακα του Θεόδωρου Βρυζάκη «Η Εξοδος του Μεσολογγίου», όπως γίνεται με τα σύμβολα πίστης.
Ποιος χειροκρότησε τον Σαμαρά;
Από ποιο κόμμα ήταν ο μοναδικός βουλευτής που χειροκρότησε τον Αντώνη Σαμαρά στην πρόσφατη ομιλία του στη Βουλή. Την απάντηση έδωσε ο ίδιος χωρίς καν να ερωτηθεί. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Νικητιάδης έλεγε στους δημοσιογράφους ότι ήταν ο μόνος που χειροκρότησε τον Αντώνη, δημιουργώντας το εξής οξύμωρο: την ώρα που ο πρώην πρωθυπουργός καταγγέλλει την πασοκοποίηση της Ν.Δ., χειροκροτείται από ένα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ. Αλλο επίπεδο πολιτικού σουρεαλισμού.
Κλειδώνει
Πριν από αρκετό καιρό, σας είχα γράψει για την πεποίθηση κορυφαίου στελέχους της Ν.Δ. πως στις επόμενες εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα είναι δεύτερο κόμμα, όταν πολλοί πόνταραν τα λεφτά τους στον Τσίπρα ή στην Καρυστιανού. Με την άποψη του γερόλυκου της «γαλάζιας» παράταξης συμφωνούν πλέον όλες οι μετρήσεις. Οπως μου τόνιζαν δημοσκόποι, τόσο στην πρόθεση ψήφου όσο κυρίως στις τάσεις, αυτό που φαίνεται καθαρά είναι ότι το ΠΑΣΟΚ έχει κλειδώσει τη δεύτερη θέση και δεν θα απειληθεί από τον Αλέξη Τσίπρα. Από τη Μαρία Καρυστιανού ούτε λόγος, μιας και το μελλοντικό κόμμα της δεν έχει τη δυναμική που έδειχνε αρχικώς.
Πυροβολισμός στα πόδια
Το έλεγε παλιός βουλευτής και πρώην υπουργός. Η κυβέρνηση κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος: «Κάθε φορά που βρίσκεται σε δύσκολη θέση, ενώ ο πρωθυπουργός επεξεργάζεται τρόπους φυγής προς τα εμπρός, τα στελέχη του κινούνται σε μια νοοτροπία που λέει πως “και εσείς τα ίδια κάνετε”». Τώρα, για παράδειγμα, με τα ρουσφέτια του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι κατάρες προς το ΠΑΣΟΚ ότι καθιέρωσε το ρουσφέτι –και εμμέσως τη διαφθορά– είναι σε ημερήσια διάταξη.
«Αυτή η επιλογή είναι τόσο κοντόφθαλμη και επιπόλαιη που θα φανεί σύντομα», σημείωνε η ίδια πηγή, καθώς το μόνο που πετυχαίνει «είναι να εξισώνει τα κόμματα εξουσίας και να ρίχνει νερό στον μύλο του αντισυστημισμού». Γιατί, σε αντίθεση με όσα πιστεύουν στη Ν.Δ., υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός πολιτών που δεν τους αρέσει αυτή η προσέγγιση, που μοιάζει με πυροβολισμό στα πόδια.
