Ανέκαθεν οι αναφορές στο ΝΑΤΟ προκαλούσαν μια συνθηματολογική συζήτηση στην οποία πρωταγωνιστούσαν τα κόμματα της Αριστεράς. Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του στην Κοζάνη να εμφανίστηκε ξεκάθαρα θετικός στην αμυντική συνδρομή προς την Κύπρο, θέτοντας ως «κόκκινη γραμμή» τη μη χρήση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων, ωστόσο αυτό που κέντρισε την προσοχή ήταν η αναφορά του στη Βορειοατλαντική Συμμαχία και η αντίθεσή του να ενταχθεί σε αυτή το Νησί της Αφροδίτης.
«Η ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ μόνο σε νέους κινδύνους μπορεί να οδηγήσει», επισήμανε, σε αντίθεση με ό,τι δήλωσε ο Νίκος Χριστοδουλίδης στον ΣΚΑΪ. Εκλεισε ξανά το μάτι ο πρώην πρωθυπουργός στο αριστερό κομμάτι των ψηφοφόρων του πολιτικού φάσματος; Αυτή είναι η μία εκδοχή, αφού, όπως λέει και στους συνομιλητές του, σε αυτό το κοινό θέλει να απευθυνθεί.
Οσοι έχουν γνώση των αναλύσεων που γίνονται στη λεωφόρο Αμαλίας παρουσιάζουν την αναφορά του πρώην πρωθυπουργού ως προϊόν γεωπολιτικών σταθμίσεων. Πρώτον, η Κύπρος δεν πρέπει να μπει στη διαδικασία –όσο ανέφικτο και αν είναι– να γίνει μέρος του ΝΑΤΟ, καθώς θα βάλει τον Τραμπ πάνω από το κεφάλι της σε ρόλο «διαιτητή», ακόμα και στο Κυπριακό, με τον Ερντογάν να ζητεί σημαντικά ανταλλάγματα. Δεύτερον, έχει ήδη απέναντί της Κίνα, Ρωσία, Ιράν και ισλαμιστές εξαιτίας των βρετανικών βάσεων στο νησί. Τι θα γίνει εάν σε αυτές προστεθούν και οι νατοϊκές;
Απεταξάμην τη Συμμαχία – Στο περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού επικρατεί η άποψη ότι η Κύπρος πρέπει να μείνει σε απόσταση από το ΝΑΤΟ, γιατί σε αντίθετη περίπτωση και θα βάλει τον Τραμπ πάνω από το κεφάλι της, και πιθανότατα θα γίνει στόχος όσων δεν θέλουν να δουν και νέες βάσεις στο νησί.
Με αυτές τις εξηγήσεις πιθανόν θα επιχειρηθεί να καθησυχαστούν στελέχη με πιο κεντρώες καταβολές που το τελευταίο διάστημα σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους εκφράζουν τον προβληματισμό για το γεγονός ότι πολλές από τις πρόσφατες αιχμές του Αλέξη Τσίπρα συμβαδίζουν με αυτές της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής Αριστεράς. «Η θέση για το ΝΑΤΟ είναι γραμμή κυβερνώσας Αριστεράς στη λογική της ενεργητικής πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», απαντούσε πρόσωπο από το περιβάλλον του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.
Η Συμμαχία έχει διχάσει τον χώρο διαχρονικά για μια σειρά από θέματα, πέρα από την απόλυτη απόρριψη του ΚΚΕ, που τη χαρακτηρίζει όργανο ιμπεριαλιστικό. Διαφωνίες έχουν διατυπωθεί κατά πόσον έχει συμβάλει στη «στρατιωτικοποίηση» της εξωτερικής πολιτικής, για το αν τα εξοπλιστικά προγράμματα και η αύξηση των αμυντικών δαπανών λειτουργούν εις βάρος της κοινωνικής πολιτικής και αν θα πρέπει να στηριχθούν στον προϋπολογισμό. Πεδίο ενστάσεων στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία αποτέλεσε η ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ και ο ρόλος της Συμμαχίας στον ρωσοουκρανικό πόλεμο.
Πολυδιάσπαση
Σύμφωνα με την ανάγνωση της πλευράς Τσίπρα, είναι η πλέον ακατάλληλη στιγμή για να συγκρούεται η Κεντροαριστερά με την Αριστερά. Με την παρούσα διάταξη του πολιτικού σκηνικού, καμία ανατροπή που οραματίζεται ο πρώην πρωθυπουργός δεν μπορεί να υπάρξει. Για αυτό επιμένει και στην πεποίθησή του πως πρέπει να δημιουργηθεί κάτι νέο. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ήταν μία ακόμη αφορμή για να καταδειχθεί ότι η πολυδιάσπαση καλά κρατεί και η προοπτική συμμαχιών αποτελεί ουτοπία. Ο Νίκος Ανδρουλάκης δέχθηκε να συναντήσει τον πρωθυπουργό, ο Σωκράτης Φάμελλος με τον Αλέξη Χαρίτση διαφώνησαν και ζήτησαν μόνο σύγκληση Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. Στον ΣΥΡΙΖΑ, ύστερα από ορισμένες έντονες εσωκομματικές φωνές, έγινε πιο ηχηρή και «κρυστάλλινη» η στήριξη προς την Κύπρο που από την πρώτη στιγμή έδωσε η Χαριλάου Τρικούπη.
Η Νέα Αριστερά έκανε λόγο για επικίνδυνη στρατιωτική εμπλοκή της χώρας σε έναν πόλεμο που παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα. Οι σκληρές θέσεις του ΚΚΕ για την απομάκρυνση των βάσεων είναι γνωστές, με τον Δημήτρη Κουτσούμπα μάλιστα να ζητεί ενημέρωση μόνο στη Βουλή και όχι κατ’ ιδίαν συζητήσεις πίσω από κλειστές πόρτες. Ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας αλλά και Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών ήταν το αίτημα της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Πολιτικό ναρκοπέδιο – Τα κόμματα της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης, σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, έχουν ακόμα λιγότερο ζωτικό χώρο για να κινηθούν μέσα στο πολεμικό περιβάλλον, τη στιγμή που τα εθνικά θέματα και
η συσπείρωση γύρω από τη «σημαία» αναδεικνύονται δυνατά χαρτιά της κυβέρνησης.
Τι αποδεικνύεται με βάση τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις από την Pulse και την ALCO; Πως τα κόμματα της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης μέσα στο πολεμικό περιβάλλον στο οποίο καλείται να κινηθεί η χώρα έχουν ακόμα λιγότερο ζωτικό χώρο για να κινηθούν. Ειδικά από τη στιγμή που τα εθνικά θέματα και η συσπείρωση γύρω από τη «σημαία» αναδεικνύονται σε δυνατά χαρτιά της κυβέρνησης.
Ο Αλέξης Τσίπρας άνοιξε μια νέα συζήτηση σχετικά με την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και είναι πλέον αποφασισμένος να επιμείνει στα γεωπολιτικά, καθώς την Τετάρτη θα παρουσιάσει το βιβλίο του στην Αλεξανδρούπολη. Ηταν άλλωστε ένα βασικό κεφάλαιο της ατζέντας του την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κίνηση υψηλού ρίσκου, καθώς, όπως και για το πρώτο εξάμηνο του 2015, έχει δεχθεί αρκετή κριτική για επιλογές του, με πρώτη τη συμφωνία των Πρεσπών. Ενδεχομένως να είναι μία ακόμα κίνηση μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου να «καθαρίσει» το συγκεκριμένο πεδίο.
Σιωπή
Είναι συνειδητή και στρατηγική η επιλογή του Αλέξη Τσίπρα να παρεμβαίνει το τελευταίο διάστημα από την περιφέρεια μόνο μέσω της «Ιθάκης». Κάνει ένα βήμα πιο πίσω και δεν παραχωρεί συνεντεύξεις, αφήνοντας να εκτίθενται στα «σκάγια» της δημοσιότητας οι δύο βασικοί του αντίπαλοι στο κυνήγι της δεύτερης θέσης. Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης, από την υπόθεση του Γιάννη Παναγόπουλου, τις εσωκομματικές μουρμούρες για την «κολλημένη βελόνα» μέχρι και τις πρόσφατες διαγραφές των Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου και Παναγιώτη Παρασκευαΐδη. Και η Μαρία Καρυστιανού, η οποία με τις τοποθετήσεις της για τις αμβλώσεις και τα εθνικά θέματα άφησε περισσότερο ελεύθερο «πεδίο βολής» για τον πρώην πρωθυπουργό στην Κεντροαριστερά, υποχωρώντας μάλιστα στις τελευταίες μετρήσεις.
