Ξεκινάω σήμερα από ένα θέμα που ακούω συχνά τελευταία: κάποιοι έχουν αρχίσει να μουρμουράνε ότι ο Αλέξης Τσίπρας κάνει δεύτερες σκέψεις για το κόμμα του, υπό την πίεση της Μαρίας Καρυστιανού. Ρώτησα στέλεχος που είναι πολύ κοντά στον πρώην πρωθυπουργό και μου χαρακτήρισε τις συγκεκριμένες φήμες ως «ανοησίες» καθώς, όπως έλεγε, «ο Τσίπρας θέλει να εκφράσει κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλει η Καρυστιανού». Ετσι όπως το έθεσε, για να το πω όπως το κατάλαβα, είναι σαν η Καρυστιανού να είναι ο Τσίπρας του 2012, που θέλει να καβαλήσει το αντισυστημικό κύμα, ενώ ο Τσίπρας του 2026 είναι κάτι διαφορετικό, και στο τέλος της ημέρας ο πρώην πρωθυπουργός ούτε ταυτίζεται ούτε θέλει να ταυτίζεται με προσεγγίσεις σαν αυτή της Μαρίας Καρυστιανού.
Ο όρος του Τσίπρα
Η ίδια πηγή, επιβεβαιώνοντας όσα σας έγραφα τις προάλλες, ότι ο Τσίπρας κάνει όντως δεύτερες σκέψεις στο αν θα δεχθεί ή όχι στελέχη «από το παλιό πολιτικό σύστημα», μου έλεγε ότι δεν είναι πλέον τόσο απόλυτος, υπό μία βασική προϋπόθεση: Οποιος κατέχει έδρα να την παραδώσει και να έρθει στο κόμμα του. Ομολογώ ότι αυτό για ένα βουλευτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση, να χάσει δηλαδή τα βουλευτικά προνόμια έστω και για κάποιους μήνες. Αλλά η ίδια πάντα πηγή μού τόνιζε ότι σε αυτό είναι απόλυτος. Αν ήμουν πάντως ο Φάμελλος, δεν θα ένιωθα πολύ άνετα, αφού είναι βέβαιο ότι κάποιοι θα το πράξουν με έναν βασικό γνώμονα: στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν προοπτική επανεκλογής, οπότε καλύτερα να χάσουν τη βουλευτική έδρα για λίγο, παρά για πάντα.
Ο προβληματισμός
Ο «αέρας», πάντως, που είχε ο Αλέξης Τσίπρας μετά το «Παλλάς», φαίνεται να έχει καθίσει. Χαρακτηριστική είναι η αποστροφή ενός πιστού φίλου του, σε ένα τραπέζι συριζαίων. «Ο Τσίπρας άργησε», σχολίαζε με εμφανή προβληματισμό, προσθέτοντας βέβαια ότι «και η Καρυστιανού βιάστηκε».
Με τι εντυπωσιάστηκε
Η έλευση της φρεγάτας «Κίμων» ήταν αναμφίβολα η ιστορική στιγμή της εβδομάδας που μας πέρασε, τόσο για τις Ενοπλες Δυνάμεις όσο και για τη χώρα μας, κάτι που αποτυπώθηκε στο αυστηρό και υψηλού επιπέδου τελετουργικό. Χαρακτηριστικό είναι ότι όποιος εισέρχεται στο κέντρο επιχειρήσεων του πλοίου, κάτω από τη γέφυρα, οφείλει να κλείνει το κινητό του, ακόμη και αν ο επισκέπτης είναι πολύ σημαντικός. Αυτό, βέβαια, που εντυπωσίασε δεν ήταν μόνο η φρεγάτα, αλλά και το πλήρωμα, καθώς η εικόνα που αντίκρισε ο πρωθυπουργός ήταν αυτή ανθρώπων απολύτως αφοσιωμένων και εξοικειωμένων με την υπερσύγχρονη φρεγάτα.
Την πήγε δεξιά
Το τελευταίο διάστημα στους κόλπους της Κεντροαριστεράς υπάρχει, ως γνωστόν, μεγάλη αναστάτωση με τη Μαρία Καρυστιανού. Αυτό που λένε όλοι ψιθυριστά είναι πως η κ. Καρυστιανού πολιτικά ανήκει τελικά στο πολύ δεξιό φάσμα, καθώς είναι ένα πρόσωπο με στενές σχέσεις με την Εκκλησία και απόψεις πολύ συντηρητικές. Το πρόβλημά τους είναι ότι, επειδή ήταν στο απυρόβλητο, αναζητούν τον καταλληλότερο τρόπο αποδόμησής της. Μία πρώτη απόπειρα έκανε δημοσίως ο Συμεών Κεδίκογλου. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο πρώτος που τοποθέτησε ευθέως την κ. Καρυστιανού σχεδόν στην άκρα Δεξιά. Η αλήθεια είναι ότι το έκανε με ήπιο τρόπο, αλλά ήταν ενδεικτική των συζητήσεων που γίνονται στην Αριστερά.
