Από τα πέντε καταγεγραμμένα στην Ελλάδα βιομηχανικά ατυχήματα μεγάλης έκτασης μόνο τα δύο μέτρησαν ανθρώπινες ζωές. Ομως, όλα είχαν σοβαρότατες επιπτώσεις στο περιβάλλον. Επιπλέον, έδειξαν με τον πιο εύγλωττο τρόπο τις ελλείψεις στα μέτρα ασφαλείας – και την τεράστια συμβολή της παραμέτρου «τύχη».
– 24/2/1986: Πυρκαγιά στην Jet Oil στη Θεσσαλονίκη. H φωτιά έκαιγε επτά ημέρες και προκάλεσε τεράστιες ζημίες στις εγκαταστάσεις, στις γεωργικές καλλιέργειες και στο περιβάλλον. Στις αποθήκες, όπου εκδηλώθηκε η πυρκαγιά, υπήρχαν 65.000 τόννοι μαζούτ και μεγάλες ποσότητες νάφθας. B 6/7/1989: Πυρκαγιά στην προβλήτα φορτοεκφόρτωσης υγρών καυσίμων των ΕΛΔΑ στον Ασπρόπυργο, από σπινθήρες ηλεκτροσυγκόλλησης. H πυρκαγιά κάλυψε έκταση 500 τ.μ.
– 16/1/1992: Πυρκαγιά σε μονάδα φυτοφαρμάκων στα Λιπάσματα Δραπετσώνας, που προκλήθηκε από υπερθέρμανση σιδηρών βαρελιών. Αποτέλεσμα: διαφυγή στην ατμόσφαιρα οργανοφωσφορικής ένωσης ντιμεθοέιτ και μεθυλοπαραθείου.
– 1/9/1992: Ανάφλεξη, έκρηξη και πυρκαγιά σε μονάδα διύλισης αργού πετρελαίου στην Πετρόλα, με αποτέλεσμα 14 νεκρούς και 24 τραυματίες. Το ατύχημα συνέβη λόγω διαρροής μεγάλων ποσοτήτων μίγματος υγραερίων και ελαφριάς νάφθας. Ερωτήματα διατυπώθηκαν για το κατά πόσο είχε γίνει σωστά ο υπολογισμός του πάχους του συγκεκριμένου σωλήνα, καθώς και για τη χωροθέτηση των γραφείων.
– 23/11/1998: Εκρηξη σε φορτηγίδα από διαρροή καυσίμων στις εγκαταστάσεις της EKO στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα τέσσερις νεκρούς. Παρά το ότι ο κανονισμός απαγορεύει ρητά τη φόρτωση και εκφόρτωση καυσίμων όταν πνέουν άνεμοι 6-7 μποφόρ, οι εργασίες δεν σταμάτησαν παρά τους ανέμους 10 μποφόρ.
Πηγή: Βιομηχανικά Ατυχήματα
Μεγάλης Εκτασης, Εύη Γεωργιάδου, 2001.
