MATTER OF CLASS

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει συχνά δεχθεί κριτικές ότι δεν αναπτύσσει την κριτική σκέψη, παρουσιάζει μόνο τα προφανή γεγονότα, δεν παρουσιάζει σε βάθος αναλύσεις, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να αποστηθίζουν θεωρίες τις οποίες πολλές φορές δεν τις κατανοούν και δεν τους χρησιμεύουν στη ζωή. 

Monica wants to be an engineer… δηλαδή «η Μόνικα θέλει να γίνει μηχανικός», έλεγε το φεμινιστικό τραγουδάκι που τραγουδούσαν οι Flying Pickets στα φοιτητικά μου χρόνια. Εκείνη η Μόνικα έγινε μηχανικός και ό,τι άλλο ήθελε να γίνει.

Η Theresa May ανακοίνωσε την επανεξέταση των διδάκτρων για σπουδές στην Βρετανία. Το θέμα έχει ενδιαφέρον όχι μόνο για τους Βρετανούς αλλά και για τους Έλληνες φοιτητές καθώς, αυτήν την στιγμή κατά την οποία η Βρετανία παραμένει (ακόμα) μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), οι Έλληνες φοιτητές πληρώνουν τα ίδια δίδακτρα με τους Βρετανούς.

Το 1996, η Κύπρος είχε 1.962 φοιτητές σε πανεπιστημιακά ιδρύματα. Εξ αυτών οι 1.802 ήταν Κύπριοι, ενώ μόλις 160 ήταν ξένοι. Είκοσι χρόνια μετά, το 2016, η Κύπρος είχε 32.817 φοιτητές σε πανεπιστημιακά ιδρύματα. 

Επιβεβαιώνοντας εκτιμήσεις πολλών εκ των παροικούντων την Ιερουσαλήμ της οικονομίας, ενώ πλέον διανύουμε περίοδο μάλλον εύθραυστης -για τους λόγους που θα δούμε πιο κάτω- εξισορρόπησης του δημοσιονομικού ελλείμματος, ταυτόχρονα, αργά μα σταθερά, αναδεικνύεται το «θεμελιακό», πρωτογενές έλλειμμα, αυτό της ανάπτυξης. 

Τον τελευταίο καιρό πολλά άρθρα έχουν αναφερθεί στις εξελίξεις της τεχνητής νοημοσύνης, της τεχνολογίας και της πληροφορικής και των συνεπειών της στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου. 

Οι εναλλαγές αγάπης και μίσους στις σχέσεις «Μπολόνια» και Αριστεράς δείχνουν το ευμετάβλητο όχι του περιεχομένου της «Μπολόνια» αλλά του περιεχομένου της Αριστεράς. Δείχνουν, πιο συγκεκριμένα, τον εκάστοτε βαθμό της δογματικής ακαμψίας της.

Το 2017 «έκλεισε» με ιδιαίτερα απαισιόδοξα μηνύματα για την Ελληνική Πανεπιστημιακή παιδεία. Εκείνο όμως που, κατά την γνώμη μου αποτέλεσε το Πανεπιστημιακό…«γεγονός» του 2017 ήταν το θέμα με τους 106 φοιτητές (ή και φοιτήτριες;) που παρέδωσαν την ίδια εργασία στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

Η υψηλή ανεργία σε πανεπιστημιακούς κλάδους (καθηγητές, δικηγόροι, δάσκαλοι πολιτικοί επιστήμονες, μηχανικοί κ.ά.) δείχνει πως έχει συμβάλει στην – έστω ελαφρά – αλλαγή νοοτροπίας στην ελληνική οικογένεια, στρέφοντας 16χρονους προς την επαγγελματική εκπαίδευση. Ωστόσο, την ίδια στιγμή τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι το όνειρο της ελληνικής οικογένειας για πανεπιστημιακές σπουδές είναι ισχυρό

Αν η ελληνική κοινωνία είχε ως σύνολο συνειδητοποιήσει την ανάγκη παραγωγής διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας ως μέσο για  την επιβίωσή της θα πρόσεχε την Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση (ΤΕΕ) σαν τα μάτια της. Στο μέτρο που αρθρώνει το παραγωγικό της μοντέλο σε υπηρεσίες γύρω από το κράτος και τις συντεχνίες του είναι φυσιολογικό να τη θεωρεί ως φτωχό συγγενή της εκπαίδευσης και να την οδηγεί σε πλήρη ανυποληψία και σε θάνατο.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη διεθνή έρευνα στο χώρο της εκπαίδευσης, τα δεδομένα της οποίας κανένας μεμονωμένος ερευνητής ούτε και χώρα μπορεί να συγκεντρώσει.