Κύριε διευθυντά
Εγινε αποδεκτή μάθαμε πριν από λίγες ημέρες η δήλωση αποχής από την πρόεδρο του δικαστηρίου για τα Τέμπη, για το κεφάλαιο που αφορά στα «χαμένα βίντεο» και ποιος ξέρει πόσος χρόνος θα απαιτηθεί μέχρι να ορισθεί η νέα σύνθεση της έδρας. Και όλα αυτά για το μαρτύριο της αντιμετώπισής της στη δικαστική αίθουσα από αγανακτισμένους μάρτυρες και μαινόμενους πολιτικούς με δικηγορική τήβεννο. Περιμένουμε το Πάσχα και στον νου μας έρχεται μία άλλη ∆ίκη που άλλαξε την ιστορία του κόσμου, με αναπόφευκτους παραλληλισμούς προσώπων και γεγονότων. Μέρες που είναι θυμόμαστε και την προσευχή του Ιησού στον κήπο της Γεθσημανής. Γνωρίζοντας τι τον περιμένει, λύγισε προς στιγμήν η ανθρώπινη φύση Του και ζήτησε από τον πατέρα Του αν είναι δυνατόν να μην πιει το πικρό ποτήρι των παθών, του ευτελισμού και της μαρτυρικής σταύρωσης. «…Πάτερ μου, ει δυνατόν εστιν, παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο…» (Ματθ. κς 26-29]. Αναλογίζομαι πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν ο Παντοδύναμος είχε κάνει δεκτό το αίτημα του Υιού του.
Και κάτι ακόμη από την επικαιρότητα που δεν το χωράει ο κοινός νους. Πώς γίνεται και οι δικογραφίες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για παράνομες παρεμβάσεις εν ενεργεία πολιτικών στον ΟΠΕΚΕΠΕ να βασίζονται σε τηλεφωνικές παρακολουθήσεις; Νόμιμες επισυνδέσεις διαβάζω ότι λέγονται. Η υπόθεση θυμίζει τις κάμερες στους δρόμους που γίνονται αντικείμενο πολιτικών διενέξεων αλλά και βανδαλισμών επειδή παραβιάζουν τα προσωπικά δεδομένα, αλλά είναι τόσο χρήσιμες όταν από αυτές εξιχνιάζονται εγκλήματα!
*Συνταξιούχος μηχανικός, Καβάλα
