Κύριε διευθυντά
Το διάστημα που οι απεργίες των οδηγών ταξί επαναλαμβάνονταν εξαιτίας των μέτρων για ηλεκτροκίνηση, μας προέκυψε η εκτόξευση τιμών των υγρών καυσίμων λόγω της πολεμικής κρίσης στη Μ. Ανατολή καταλαμβάνοντάς μας εξαπίνης. Η ακρίβεια και οι συνέπειες στην οικονομία, κυρίως για τους πολλούς, ακολουθούν νομοτελειακά. Τα ακριβά υγρά καύσιμα θα καίγονται λαίμαργα στο λεκανοπέδιο που ασφυκτιά από τα εκατομμύρια οχημάτων που κυκλοφορούν, εκ των οποίων πάνω από τα μισά είναι ενεργοβόρα – παλαιάς τεχνολογίας και ρυπογόνα. Ομως οι συνέπειες αυτές δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσουν, αφού στον ασταθή κόσμο μας η παραμικρή γεωπολιτική ή οικονομική διαταραχή μπορούν να εκτοξεύσουν τα ήδη ακριβά στη χώρα μας υγρά καύσιμα.
Για τον λόγο αυτό και για πολλούς άλλους (περιβαλλοντικούς, υγείας, μικροκλιματικούς κ.λπ.) από πενταετίας έχουμε σχολιάσει επανειλημμένα στη φιλόξενη στήλη των αναγνωστών της «Καθημερινής», για την αναγκαιότητα μετατροπής όλων των παλαιών ενεργοβόρων αυτοκινήτων, τουλάχιστον στην Αττική σε ηλεκτροκίνητα, όπως έχουν θεσμοθετήσει άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες άλλωστε δεν το έχουν και τόσο ανάγκη, γιατί και τα οχήματά τους δεν είναι γερασμένα σαν τα δικά μας αλλά και ούτε έχουν τη δική μας κυκλοφοριακή συμφόρηση. Η επιδότηση εξάλλου αγοράς εισαγόμενου ηλεκτροκίνητου οχήματος δεν απέδωσε ως αναμενόταν, διότι αυτά είναι πολύ ακριβά για τον μέσο πολίτη.
Αντίθετα, έπρεπε από ετών να είχαν κληθεί οι βιομηχανίες συσσωρευτών (μπαταριών) και ηλεκτροκινητήρων –και υπάρχουν πολλές σοβαρές και σύγχρονες– να κατασκευάσουν ένα ελληνικό ΚΙΤ μετατροπής των παλαιών οχημάτων σε ηλεκτρικά, στην αρχή πιλοτικά και μετά παραγωγικά, με χρηματοδότηση από το υπουργείο Βιομηχανίας και το ΕΣΠΑ. Αυτό το ελληνικό ΚΙΤ με κάποια σοβαρή επιδότηση θα μπορούσε να μετατρέψει 1-2 εκατομμύρια παλαιότερα οχήματα του λεκανοπεδίου σε ηλεκτρικά και τότε θα είχαμε πετύχει:
1. Ορθολογική και οικονομική μετατροπή πλήθους οχημάτων στην Αττική σε ηλεκτρικά, με μεγάλη εξοικονόμηση υγρών καυσίμων, μείωση ρύπων και κόστους μετακίνησης, βελτίωση περιβάλλοντος, ατμοσφαίρας και ποιότητος υγείας και ζωής.
2. Οι επιδοτήσεις που θα δίδονταν θα μπορούσαν να είναι γενναίες αφού θα επενδύονταν στην ελληνική βιομηχανία και σε ελληνικές θέσεις εργασίας (συνεργεία, σταθμοί φόρτισης κ.λπ.) και όχι σε εισαγωγείς και ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες.
3. Θετική επίπτωση στο συνολικό κόστος ζωής, αφού η ακρίβεια των υγρών καυσίμων παρασύρει όλα τα προϊόντα προς τα πάνω. Συγχρόνως λιγότερη εξάρτηση από τις διεθνείς κρίσεις, που είναι μη προβλέψιμες και επέρχονται χωρίς να μας ρωτήσουν, όπως πρόσφατα. Αυτές εξάλλου οι κρίσεις που παρασύρουν τις τιμές των καυσίμων προς τα άνω, αποδεικνύουν ακόμη περισσότερο πόσο αυτή η δράση είναι οικονομικά και στρατηγικά συμφέρουσα (feasible).
Ομως, δυστυχώς αυτή η καινοτομία δεν αποτολμήθηκε, επειδή παραμένουμε Επιμηθείς και όχι Προμηθείς, και ως εκ τούτου υφιστάμεθα τις συνέπειες.
*Καρδιολόγος, MD, MSc. Cambridge University, Πρ. Ηλεκτρ/γος-Μηχ/γος ΕΜΠ
