Κύριε διευθυντά
Πριν από λίγες μέρες κατεδαφίστηκε μία από τις ομορφότερες βίλες του Παλαιού Ψυχικού, ένα εξαίρετο δείγμα μοντερνισμού, με πρόσοψη στην 1η Πλατεία. Απροειδοποίητα και μέσα σε λίγες ώρες, το υπέροχο κτίσμα μεταμορφώθηκε σε μία άμορφη μάζα από σίδερα και πέτρες. Ακολουθεί τη μοίρα εκατοντάδων άλλων μονοκατοικιών του Ψυχικού και όλης της χώρας, που γκρεμίζονται για να δώσουν τη θέση τους σε απρόσωπα κτίρια τεραστίων διαστάσεων. Ειδικά στο Ψυχικό, όλες οι γωνιακές βίλες κινδυνεύουν με αφανισμό. Είναι ενδεικτικό της κοινωνίας στην οποία ζούμε ότι αυτή η καταστροφή τελείται εν μέσω πλήρους αδιαφορίας, ενώ τα κτίρια που χάνονται, κατά κανόνα ανοιχτά στην κοινωνία με κήπους και μπαλκόνια επάνω στον δρόμο, αντικαθίστανται από κτίρια-φρούρια, δίχως μπαλκόνια ή παράθυρα στις προσόψεις τους, περιφραγμένα με ψηλούς τοίχους και την πλάτη γυρισμένη στην κοινωνία – ειδικά όταν πρόκειται για μονοκατοικίες. Ο καθένας για τον εαυτό του. Μία σημαντική παράπλευρη απώλεια είναι διάφορα αιωνόβια δέντρα, που, και αυτά, κόβονται χωρίς να διαμαρτύρεται κανείς. Προφανώς κάποιοι δίνουν άδειες για όλα αυτά, προφανώς είναι ένα «μοντέλο ανάπτυξης» που χαίρει κυβερνητικής έγκρισης και λαϊκής αποδοχής. Ας τσιμεντώσουμε λοιπόν όλη τη χώρα, αφού αυτό θέλει η πλειονότης, αλλά ας σταματήσουμε και να παραπονιόμαστε για την ασχήμια των πόλεών μας, το κυκλοφοριακό, την ανυπαρξία πεζοδρομίων και, γενικότερα, το χαμηλό επίπεδο ζωής. Είναι αυτή η υποκρισία που δεν αντέχεται, πάνω απ’ όλα.
*Ψυχικό
